Hallo allemaal,

Even een vraagje…. Ik ben werkzaam op een kindrdagverblijf en hoor moeders vaak zeggen: ik heb bijna geen tijd meer voo andere dingen, ben alleen nog maar met me kind bezig!”

Nou vraag ik me af: is dat nou echt zo? Hb je echt geen tijd meer voor jezelf/andere dingen?

Mjn vriend en ik hebben het namelijk vaak over kinderen maar we hebben een huis vol met dieren, die krijgen en moeten ( van ons) ook veel aandacht krjgn. Daarom ”durf” ik nog nietaan kinderen te beginnen alsik dit allemaal hoor. Ik moet er niet aan denken dat ik me beesten veel minder aandacht moet gaan geven.
Dus is die uitspraak van de moeders terecht of niet… hoe doen jullie dit ???

Je werkt op een kinderdagverblijf, die moeders werken dus.
Hoe meer taken, hoe meer je de aandacht moet verdelen en misschien ergens tijdelijk niet meer aan toe komen.
Maar goed: ik werkte, ik deed vrijwilligerswerk, ik deed een hbo-opleiding, ik sportte, had huisdieren, ging vaak weekendjes weg en voedde mijn kind alleen op.
Het kan allemaal, maar je moet het wel organiseren.
Het kind is de deur uit en heb nu alleen nog de katten waar ik voor moet zorgen. Er is er eentje bij die constant aandacht vraagt…maar die krijgt hij niet altijd. Mijn leven bestaat uit meer dan omgang met een kat, hij moet zich gewoon aanpassen. Klinkt hard, maar is wel de waarheid!

Reageren

Vandaag las ik een bericht dat nederlandse vrouwen steeds minder gelukkig zijn als gevolg van stress. Tegenwoordig willen ze werken, mooi blijven, kinderen opvoeden, leuke dingen doen met vriendinnen, en nog veel meer. Tja, dat zou ik ook wel willen, maar ik heb de tijd gewoon niet. Er gaan maar 24 uur in een dag. Maar ik ben wel tevreden, en je zult mij niet horen klagen.

Reageren

Ik vind het allemaal wel meevallen hoor.
Bij ons is de komst van de kleine heel natuurlijk verlopen. Je groeit er gewoon in. Ik ervaar het helemaal niet als een grote overgang. Je moet inderdaad wel wat meer organiseren en soms heb ik ook wel es zo’n dagje dat ik het gevoel heb dat ik alleen maar luiers, babyvoeding en het huishouden heb gezien. Maar ach… ik werk lekker 3 dagen, ik sport, ik ben onlangs nog lekker naar een concert geweest met m’n vriend, we zijn al wezen vliegen met de kleine toen ze een half jaar oud was.

Volgens mij zijn er veel moeders die alles perfect willen doen, en als je alles perfect wil doen dan wordt het zwaar ja. Die vrouwen kunnen nooit eens de boel de boel laten, want alles moet schoon zijn, er mag geen kopje op het aanrecht staan (bij wijze van spreken), geen hondenhaar op de grond, ze moeten er tiptop bijlopen. Ja, als je aan al dat soort maatstaven wilt voldoen, dan zou ik ook het gevoel hebben dat ik geleefd wordt.

Je moet gewoon tijd voor jezelf blijven inplannen, kijk of er afentoe mensen willen oppassen. En het toverwoord is volgens mij “loslaten” en relaxed zijn! Kom op, gewoon es de boel de boel laten, lekker genieten, niet alles hoeft perfect, dan laat je die verjaardag een keer schieten als je moe bent en een avondje voor jezelf wilt. Leef ZELF! En niet naar wat iedereen van je verwacht. En als je er relaxed instapt, dan voelt je kind dat ook, dat speelt ook mee. En natuurlijk, petje af voor moeders met huilbaby’s, of hele drukke kinderen, die hebben het een tandje zwaarder. Maar ik zou er gewoon wat los ingaan, op je gevoel vertrouwen en aan jezelf blijven denken. En dan is het afentoe maar een beetje een rommel hoor.

Nee, ik vind het prachtig dat we een kleintje hebben. En toch voel ik me ook nog helemaal mezelf! En niet alleen maar de moeder van…

Succes met je keus!
En als je twijfelt, dan misschien nog even wachten.

Reageren

ps: wij hebben ook nog een hond en dat gaat prima met de kleine samen. Het loopt gewoon vanzelf.
Oh ja, en ik ervaar werken juist als rustgevend. Mijn kind wordt die dagen door een ander verzorgd. Ik hoef haar alleen op te halen en ’s avonds nog de laatste fles te geven. Hoezo druk? Op m’n werk heb ik mijn taken en projecten en ben ik in een andere rol. Juist lekker om dan even niet met zorgen bezig te zijn. Je kind wordt ondertussen goed verzorgd. Nee hoor, geen probleem.

Reageren

Oke dank jullie wel voor jullie reacties! Ik kon het me al niet voorstellen dat het echt zo is, maar nu weet ik het zeker dat het toch an jezelf ligt als je zo geleefd word

Reageren

Ik vind dat zo’n verschrikkelijke onzin,als ouders zeggen dat hun ‘leven’ zo erg is veranderd na de komst van hun kind,of dat ze geleefd en moe zijn.

Ik denk er zo over:
Mijn leven is zoveel mooier sinds de komst van mijn zoontje,tuurlijk is het soms even zwaar (vooral de eerste 4 maanden was hij een verschrikkelijke huilbaby door koemelk allergie) maar zwaar dat was het zonder hem ook wel eens.
Ik ben helemaal niet veel veranderd en mijn leven ook niet.Tuurlijk mis ik het wel eens om even snel naar de stad te gaan of even snel dit of dat te doen,nu is dat wel anders.
Je vind vanzelf het ritme er in en het gaat allemaal gevoels matig,vind ik.
Tuurlijk ben je veel met je kind bezig,maar ik denk dat je dat de rest van je leven wel zal doen.Mijn zoontje is nu 10 maanden en kan zich zelf al prima vermaken,en hij doet zijn middagslaapje dus genoeg tijd om even het huishouden te doen terwijl hij lekker aan het spelen/slapen is.Wij hebben een gigantische rottweiler en daar heb ik een ‘zwaardere klus’ aan dan aan mijn zoontje.
Ik begrijp je gevoel wel overdat je je andere dieren in je huis niet wilt verwaarlozen,maar iedereen groeit erin mee,ook je huisdieren.
Ik heb me erg druk gemaakt over hoe mijn hond zou reageren op de baby,en dat ging in het begin niet helemaal zoals gehoopt,want hij deed ineens of hij niet meer zindelijk was om de aandacht te krijgen en probeerde dingen stuk te vreten.
Maar dat liep gelukkig snel los.Mijn zoontje en de hond laat ik natuurlijk nooit geen seconde alleen maar ik weet wel dat die twee de beste vrienden zijn.

Tja en verder maak ik mij echt niet druk als ik een keer even niet dweil of even niet ga staan strijken,dan doe ik het toch gewoon morgen.
Zwaar heb ik het echt niet,ik geniet van alle momenten die ik met mijn zoontje heb,zit ik even in een dipje of wil er even tussen uit dan breng ik hem naar oma.Ik was voor mijn zoontje echt pietje precies wat het huishouden betreft,maar geloof me dat leer je snel af,anders maak je het jezelf zo onnodig moeilijk.

Mij hoor je eerder klagen over bijv het weer dan over hoe zwaar ik het vind als moeder zijnde.

Ik wens je veel succes,en ga niet teveel af op wat anderen zeggen.Praat goed met je vriend en dan komt het allemaal goed.

Reageren

Hallo, dat je leven verandert is een ding wat zeker is. Je bent verantwoordelijk voor jouw baby, een mensje dat afhankelijk is van jou.
Zelf ben ik moeder van een zoontje van 2 1/4 jaar en toen hij bijna 11 maanden was kwamen zijn zusjes ter wereld (een tweeling). Erg druk en constant in de weer, maar het is ook hoe je er zelf mee omgaat natuurlijk en ook een beetje hoe de kindjes zelf zijn. Die van ons zijn rustig en hebben veel baat bij een “strakke” regelmaat. Zelf ben ik van mening dat als ik alleen mijn zoontje had gehad het makkelijker is om er op uit te gaan. Maar dat wil niet zeggen dat een kindje niet niks is. Je kunt in alle gevallen niet even snel dit of dat doen of ergens snel naar toe gaan.
Een ding staat bij mij bovenaan, ze geven je zoveel meerwaarde in je leven!!!!

Reageren