Mijn partner en ik hebben een kinderwens, alleen ligt dit bij ons iets gecompliceerder dan bij ‘gemiddelde’ stellen. Ik heb nu 14 jaar anorexia, de kans dat ik er helemaal van genees is klein. Ik heb er nu wel stabiel mee leren leven, dit houdt in dat ik elke dag rond de 2100 kcal eet en niet overmatig beweeg. Mijn gewicht is wel nog aan de lage kant, ik hoop een bmi van 16,5 te kunnen behalen voordat we het gaan proberen zeg maar. Nu wordt ik al jaren ongesgeld, ook met extreem ondergewicht, dat lijkt dus geen probleem te zijn. Toch maak ik mij er soms wel zorgen om, mijn menstruatie is wel een jaat of 6 uitgebleven gedurende mijn proces. Is er voor ons reden om ons zorgen te maken, kunnen wij hier beter eerst met een specialist over in gesprek, of maak ik mij zorgen voor niets?

Ik denk dat het goed zou zijn, om naar een gynaecoloog te gaan en dit te bespreken.

Reageren

Het gaat niet om calorieën tellen maar om te zorgen voor een evenwichtig voedingspatroon, met complexe koolhydraten, eiwitten, vetten en vezels bij elk eetmoment. Dan voel je je bij de juiste hoeveelheid verzadigd.
Ook krijg je door een eetstoornis tekorten aan diverse voedingsstoffen. Zo hebben de meeste mensen met een eetstoornis een tekort aan zink en omdat je bang bent voor vetten krijg je tekorten aan de vetoplosbare vitaminen. De vetten zijn ook belangrijk voor je hormonen. Ook zorgen voor voldoende rust. Dat je na het eten even gaat rusten. Moest ik ook toen ik opgenomen was vanwege een eetstoornis. Eerst goed voor jezelf zorgen is ook belangrijk als je moeder wil worden.

Reageren