het ‘blijvend raar gevoel’

hallo allemaal

ikzelf ben nu 21 jaar, en heb ‘het blijvend gevoel’ al ongeveer van mijn 15de. Ik heb vroeger veel jointjes gerookt en ben daar dan op mijn 18de mee gestopt omdat ik dacht dat het echt door de wiet kwam dat ik mij ook zo voelde, ik heb meerdere vragen en antwoorden gelezen en ik kan mij hier zeker in vinden dus ik weet dat ik niet de enige ben. Heel veel dingen die hier gezegd geweest zijn kloppen. Toen ik 18 was en mijn eerste jaar op kot (hogere studies) zat, heb ik besloten om te stoppen met wiet roken en heb ik alcohol (alleen bier) als ‘vervangmiddel’ gebruikt (zoals ik zei, ik dacht dat het door wiet kwam).

Na een jaar van veel drinken (dagelijks minstens 2liter) en gaan feesten ben ik met iemand gaan praten die er meer van af wist. Dit heeft allemaal te maken met entiteiten, want wij zijn allemaal gevoelige mensen. Hiermee wil ik dus zeggen dat drugs een bepaald effect geeft op ons waardoor wij (ook in een nuchtere toestand) ons precies in een vage wereld bevinden. Alles lijkt niet echt, ookal maken we alles mee. Derealisatie is inderdaad de term. Ik drink nu ongeveer een anderhalf jaar zo goed als geen alcohol en rook uiteraard al sinds mijn 18de geen wiet meer. Ik heb festivals ook moeten opgeven omdat dat plaatsen zijn waar heel veel drugs is en dus ook entiteiten die ‘je ziel overnemen’. Ik heb hier nog altijd elke dag zeer veel last van en het lijkt nooit op te houden ookal heb ik nog altijd het vertrouwen er in dat ik ooit terug de persoon van vroeger zal zijn. Ik eet ook vrij weinig gezond en doe ook niet echt aan sport buiten wat voetballen met de vrienden. Ik weet zelf niet of deze 2 een grote invloed hebben op het verbeteren van de situatie maar ik ben wel van plan om het te proberen aangezien ook ik er echt van af wil. Ik zie me zo niet leven tot mijn 25ste. Ik studeer nog altijd op de hogeschool en ik werk in het weekend in de horeca maar dit is allemaal toch vrij moeilijk aangezien ik zo afwezig ben.

Ook heb ik hier gelezen dat sommmige mensen last hebben van ‘zwart voor de ogen’ maar daar heb ik dan nog nooit iets van gemerkt…

Om het voor mij samen te vatten komt het eigenlijk hier op neer : we maken alles mee maar ons bewustzijn laat ons in de steek. We zien op straat bv een auto passeren maar 5 sec later is die er precies nooit geweest. Als je bv naar links kijkt zie je iets, daarna kijk je snel terug naar rechts en zie je ook iets, daartussen is precies niks geweest. Alles is letterlijk het ‘nu’.

Niet veel mensen weten hiervan en daardoor kan je er met bijna niemand over praten, voor hen komt dat over als bullshit. Medicatie helpt niet en psychiaters weten hier normaal ook niet veel van.

ik hoop dat meerdere mensen mij hierin verstaan