Hooooi

ik heb al sinds eind groep 8 een eetstoornis, heb heeeel veel meegemaakt en  ging op mn 15e uit huis. Op een gegeven moment leerde ik kennis maken met xtc op mn oude woongroep en sindsdien gebruikte ik het in 2 jaar bijna elke week met tussenpauzes . het is nu 2,5 week geleden dat ik niet meer gebruikt heb en ik ben van plan om ook niet meer te beginnen. dit is voor mij ect heel goed want ik gebruikte op een gegeven moment echt 3x per week en dan 4-6 pillen per keer, omdat mn lichaam tolerantie op had gebouwd. De reden dat ik zoveel gebruikte was ineerste instantie voor het euphorische gevoel maar later alleen omdat je met xtc veel verbrand, vocht verliest en er de volgende dag uitgemergeld uit komt te zien en geen honger hebt, erg triggerend voor mn eetstoornis dus. Ik ben nu over gegaan op de dexamphetamine en dat gebruik ik elke keer alsnik een vreetbui heb gehad, en soms slik ik er ook nog laxeermiddelen naast. Ik zit al snel aan de 30 dexamphetamine pillen, ik merk natuurlijk weer die verwijde pupillen, beetje opgefoktzijn , geen honger hebben, en spontane zweetaanvallen. Ik wil er eigenlijk zograag mee stoppen maar het lukt me niet, het is voor mn gevoel iig al beter dan xtc. maar alsnog maak ik mn lichaam alleen maar kapot. maar omdat ik zo’n honger heb moet ik die dingen wel slikken omdat ik echt niet wil toegeven aan een eetbui. ik merk ook ect dat mn geheugen helemaal kapot is door het xt misbruik. mn stemming is dagelijks ook somberder dan voordat ik xtc kende en gebruikte. Ik ben oook zo bang dat als ik dan eindelijk al deze shit opgelost zal hebben (ben nu 18, het is al 6 jar aan de gang, en eigenlijk is er amper iets verbeterd) dat ik dan vroegtijdig dood zal gaan door hoe ik met mn lichaam ben omgegaan. Wat denken jullie?

Dun zijn betekent alles voor me, het rare is dat de eetstoornis mn leven heeft verwoest en toch is er iets wat er voor zorgt dat ik me er zo aan vasthoud.

Ik ben er ook heel standvastig in dat ik er nu echt geen hulp meer voor wil (heb al eerder hulp gehad van rintveld, maar toen ik op gesond gewicht zat lieten ze me gaan, achteraf bleek dat ze niet eens een behandelplan hadden dus ik was het vertrouwen totaal kwiit geraakt en besloot weer opnieuw af te vallen)

maar ik wil wel stoppen met drugs, laxeermiddelen, zelfbeschadiging, maar het stomme is dat die juist ontstaan zijnndoor mn eetstoornis. Het ie allemaal zo ingewikkeld en al zoo lang bezig en ik wil gewoon weer thuis wonen, mn vwo halen en van mezelf houden. Maar ik haat mezelf echt gewoon enorm, ik heb het gevoel dat het nooit zal veranderen.

Rintveld, daar noem je wel wat. Vroeger op die locatie gezeten, toen het nog een algemeen psychiatrisch ziekenhuis was en een andere naam had.
Toch kijken of je via je huisarts verder komt. Of ambulante hulp of intern nodig is. Voor je eetstoornis, je drugsgebruik en automutilatie.
Via de site proud2bme.nl kan je wel tips en ervaringsverhalen lezen, chatten met hulpverlener of ervaringsdeskundige. Ook staan er beoordelingen van hulpverleningsinstanties.
Wat je voeding betreft. Het beste kan je zorgen voor complexe koolhydraten, voldoende eiwitten, gezonde vetten en voldoende vezels bij elk eetmoment. Hierdoor voel je je verzadigd bij de juiste hoeveelheid en het is beter voor je hormonen en neurotransmitters, die onder andere je eetlust reguleren. Ook kan een kopje (groene) thee helpen de eetlust te reguleren. Zelf zit ik qua gewicht een beetje aan de lage kant maar ik doe er tegenwoordig geen rare dingen voor
Bij een eetstoornis spelen vaak tekorten aan allerlei stoffen een rol, zoals zink. Door de eetstoornis krijg je nog meer tekorten, onder andere de in vet oplosbare vitaminen. Door gebruik van laxantia en drugs krijg je nog meer tekorten en door de drugs raken je neurotransmitters ontregeld. In combinatie met je eetstoornis kan je ernstige klachten ontwikkelen, zoals een psychose. Denk dat je zeker wat stoffen kan gebruiken als magnesium, zink, vitamine B, C en D en omega 3. Misschien een goede Multi van een vitaminezaak, niet dat goedkope drogistspul. Niet in plaats van gezonde voeding en ook niet in plaats van professionele hulp.

Reageren