Mensen met uveïtis geven aan dat ze wazig zien of zwarte vlekjes/sliertjes in het beeld hebben. Deze ontsteking van het oog kan leiden tot een blijvende vermindering van het gezichtsvermogen. Wat zijn de andere symptomen van uveïtis?
Wat is uveïtis?
Uveïtis is een verzamelnaam voor alle inwendige ontstekingen van het vaatvlies. Het vaatvlies (UvA), is het vlies dat de bloedvaten van het inwendige oog bevat. Er bestaan verschillende vormen van uveïtis en omdat elke vorm anders verloopt, is het belangrijk om te weten welke vorm jij hebt. Zodat je behandeling daarop afgestemd kan worden:
- Uveïtis anterior
Dit is een ontsteking aan de voorkant en hierbij is de iris ontstoken. Dit is de meest voorkomende vorm van uveïtis. De meeste mensen met uveïtis anterior hebben een rood oog en veel last van licht. - Uveïtis intermediar
Bij deze vorm is het gebied achter de lens aangedaan, ter hoogte van de aanhechting van de oogspier. In veel gevallen is dan ook het glasvocht aangedaan. De klachten die bij deze vorm horen zijn: wazig zicht hebben, troebelingen en vlekken zien. Dit alles wordt zonder pijn ervaren. Deze aandoening komt vaak bij jonge mensen voor. - Uveïtis posterior
Bij deze vorm is er een ontsteking aan de achterkant. Het netvlies is hier aangedaan. Hierbij ervaren mensen klachten zoals: wazig zicht hebben en bewegende stippen en slierten voor het oog zien.
Het kan ook zo zijn dat er sprake is van een inwendige ontsteking van het hele oog. Dan is er sprake van panuveïtis.
Symptomen van uveïtis
Een uveïtis kan plotseling of heel langzaam ontstaan. De meeste mensen geven aan dat ze wazig zien aan één of aan allebei de ogen. Tevens hebben ze last van zwarte vlekjes of slierten in het beeld. Een aantal mensen heeft ook moeite met het verdragen van licht. Soms gaat dit gepaard met een pijnlijk en rood oog. Ook het tranen van de ogen kan een symptoom zijn.
Deze klachten kunnen in één oog voorkomen of afwisselend in één van beide ogen. Het kan ook in allebei de ogen tegelijk voorkomen.
Oorzaken van uveïtis
Uveïtis wordt vaak veroorzaakt door:
Immunologische afwijking
Hierbij richt het eigen afweersysteem zich tegen het eigen weefsel. Waarom dat gebeurd is in veel gevallen niet bekend. Men denkt dat meerdere factoren nodig zijn om uveïtis te ontwikkelen, waaronder een erfelijke aanleg. Bij 33% van de mensen is deze aandoening een onderdeel van een auto-immuunziekte, waarbij meerdere organen zijn aangedaan zoals; sarcoïdose of bepaalde vormen van reuma. Bij ongeveer de helft van de kinderen met uveïtis is er ook sprake van jeugdreuma.
Een infectie
Infecties zijn voor ongeveer 20 tot 30% de oorzaak van alle inwendige oogontstekingen. In de meeste gevallen is de oorzaak dan een toxoplasmose infectie (kattenziekte). Andere verwekkers kunnen onder andere zijn: het herpesvirus, waterpokkenvirus, het rodehond virus, tuberculose en geslachtsziekten zoals syfilis en HIV.
Trauma
Zowel een chirurgisch trauma (dat is na een oogoperatie) als een niet-chirurgisch trauma (bijvoorbeeld een ongeval of een vreemd voorwerp in het oog) kunnen een inwendige oogontsteking veroorzaken.
Onbekend
Helaas is de oorzaak van uveïtis in veel gevallen (nog) niet bekend.
Is uveïtis ernstig?
Ja, de ontsteking kan delen van het oog beschadigen en daarmee leiden tot een tijdelijke of blijvende vermindering van het gezichtsvermogen. Gevolgen van uveïtis kunnen zijn:
Diagnose van uveïtis
Met een normaal oogheelkundig onderzoek, kan de oogarts vaststellen of er wel of geen sprake van uveitis is. In eerste instantie worden de pupillen met oogdruppels verwijd. Vervolgens worden de ogen met een microscoop bekeken. De arts bekijkt dan specifiek het netvlies en het vaatvlies. Een gevolg van de oogdruppels is dat het zicht een paar uur wazig wordt. Vaak is het niet mogelijk bij dit eerste onderzoek gelijk vast te stellen wat de oorzaak is. Daarvoor is aanvullend onderzoek nodig. Dit aanvullende onderzoek kan bestaan uit een: bloedonderzoek, röntgenfoto’s en/of fluoresceïne angiografie.
Behandeling van uveïtis
De behandeling is er vooral op gericht om de ontsteking te genezen en op het voorkómen van schade aan het kwetsbare netvlies. Deze schade is namelijk vaak onherstelbaar. Wanneer de oorzaak van uveitis bekend is, dan wordt er geprobeerd een gerichte behandeling te geven. Wanneer de oorzaak niet bekend is, dan krijgt iemand meestal algemene ontstekingsremmende middelen.
- Ontstekingsremmende middelen
Deze middelen worden bij niet-infectieuze ontstekingen gebruikt. Ze worden meestal in druppelvorm voorgeschreven. Bij ernstigere gevallen kunnen corticosteroïden op een andere wijze worden toegediend. Denk hierbij aan prednison in de vorm van tabletten en injecties naast of in het oog. Corticosteroïden kunnen wel bijwerkingen hebben. De meest voorkomende zijn: een verhoging van de oogboldruk en/of staar. - Oogdruppels die de pupillen verwijden
Deze oogdruppels voorkomen de verkleving van de pupil met de lens en verlichten de pijn. Een bijwerking kan zijn dat het dichtbij zien lastiger wordt. - Immuun onderdrukkende geneesmiddelen
Bij de ernstige vorm van uveïtis zijn zwaardere immuun ondersteunende medicijnen nodig. - Oogoperatie
In ernstige gevallen is het soms nodig een inwendige oogoperatie uit te voeren.
Bronnen: umcutrecht.nl, lumc.nl, oogartsen.nl, erasmusmc.nl en medicalnewstoday.com
