Beste dokter,

Een aantal maanden geleden was er een vreemde voorval, ik heb er toen met niemand over gesproken omdat ik dacht ‘het zal wel niets zijn’, maar toch had ik op het moment een naar gevoel, sterk het gevoel dat er iets niet klopte.

Een paar maanden geleden ben ik (officieel) getrouwd, ik had hiervoor nog nooit gemeenschap gehad en ook nog nooit de pil gebruikt. Mijn menstruaties waren altijd hetzelfde: lang, pijnlijk, veel bloedverlies maar altijd gelijk in lengte, uiterlijk, tevens was mijn cyclus in orde, tussen de 27 en 29 dagen. Voor mijn trouwfeest ben ik voor het eerst intiem geweest maar zonder binnendringen (mei). Maar er was toen wel voorvocht vrijgekomen. Goed, dacht er toen niets bij.

BEn begin juni getrouwd en omdat wij niet eerder goed gesproken hadden over de manier van anticonceptie en ik niet aan de pil wilde omdat ik geen chemische hormonen in mijn lichaam wilde (gebruikte de natuurlijke manier van anticonceptie en wilde dit in combi doen met een pesarium) Goed toen het zover was toen wilde hij absoluut geen condooms gebruiken. Ik moest maar aan de pil, maar ik kon nog niet aan de pil beginnen voordat ik zou menstrueren. Maar meneer had geen geduld dus moest ik vanaf dat moment in 6 weken tijd maar aan de morning after pil. Deze heb ik ik minstens 14 keer moeten slikken in die 6 weken (waarom? Mijn menstruatie bleef maar uit dus ik kon nooit beginnen aan de pil). Verschrikkelijk vond ik het, aangezien ik wist hoe slecht het was om het eens te slikken, laat staan zo vaak. Ik voelde mij niet goed in mijn vel, neerslachtig etc. typisch bijwerkingen van een hormoonpreparaat. Eindelijk na 52 dagen werd ik ‘ongesteld’, het begon vrij normaal, zoals al mijn menstruaties beginnen.

Maar de 2e of 3e dag, nam ik iets waar wat zo vreemd was. Er viel een grote klodder weefsel in het toilet, dit stukje weefsel was echt stug van structuur (normaal als ik het uitwrijf op papier dan valt het uit elkaar) het had een gekke vorm, ik dacht op dat moment ‘het lijkt net op een embryo, maar nog niets menselijks’. Maar ik was zo verward door wat ik zag dat ik dacht, neeee lijkt mij onmogelijk dat ik zwanger was (al was ik wel veel moe en verdrietig en misselijk etc. wat ik al apart vond, maar goed ik dacht het komt door de MAP) Ik heb het doorgespoeld en heb er niet meer over gesproken, maar 6 maanden later blijf ik maar een zeurderige gevoel krijgen over dit voorval.Ik heb gezocht naar informatie maar ik kom niet echt iets tegen waarvan ik denk, hier heb ik iets aan. Ik wil een beetje rust in mijn donder krijgen.

Was dit een veranderde en rare menstruatie wat wellicht veroorzaakt is door de MAP, of was ik zwanger en heb ik een miskraam gehad. Kan je na zoveel maanden door een onderzoek, achterhalen of je een miskraam hebt gehad?

Bij voorbaat dank

Volgens mij moet je er over na gaan denken of je met die man wel getrouwd wil blijven. Wat een egoïst.

Het is onverantwoord om in 6 weken tijd 14 x de MAP te gebruiken. Ik snap ook eerlijk gezegd niet dat je hierin bent meegegaan. Je bent nog altijd baas over je eigen lijf.
Je had natuurlijk wel eerder aan de pil gekund. Alleen de eerste 14 dagen was ze niet betrouwbaar geweest.

Ik raad je dringend aan om naar je huisarts te gaan en een verwijzing te vragen voor de gynaecoloog. Het is nodig om te onderzoeken of die pillen geen schade hebben aangericht. Je hormoonstelsel is in ieder geval compleet van streek. Als je een miskraam zou hebben gehad, is wellicht een curettage nodig.

Reageren

Ja dat klopt, dat had ik ook vernomen, dat de pil dan nog niet betrouwbaar was.
Ik ben ondertussen ook al gescheiden, 2 maanden later eigenlijk al.

MEga onverantwoord, dat wist ik en daarom voelde ik mij ook absoluut niet goed. Op dat moment was ik helaas geen baas meer over mijn eigen lichaam of leven, vandaar de scheiding ook.

Mijn hormonen zijn wonder boven wonder niet van streek (denk ik) want mijn menstruaties zijn eigenlijk heel netjes, om de 28 dagen en 5 a 6 dagen lang. Ik voel mij verder prima, maargoed je kan aan de buitenkant niet snel zien of er iets aan de hand is. Zie er eigenlijk wel tegenop om naar een gynaecoloog, vind het niet zo een prettig idee namelijk. Maargoed wat moet dat moet.

Bedankt voor uw reactie.

Reageren

Dat was in ieder geval de juiste beslissing.
Mijn opmerking over “baas in eigen lijf” was ook wel wat voorbarig bij nader inzien.
Ik weet ook dat dat in sommige situaties helaas niet mogelijk meer is. Mijn excuus daarvoor.

Ik denk dat je er echt goed aan doet om toch even naar een gynaecoloog te gaan. Er hoeft niets mis te zijn, maar voor alle zekerheid. Het zou vervelend zijn als achteraf blijkt dat het nodig geweest zou zijn.

Succes!

Reageren

Bedankt voor je reactie, ik ga maar eens een afspraak maken met de huisarts zodat ik een verwijzing kan krijgen.

Klopt inderdaad, soms zit je even in een situatie dat je even geen baas meer bent over jezelf, hoe graag je ook wil, dus dan vergeet je even jezelf om de goede vrede te bewaren, maar in sommige gevallen betekend dat gewoon, je biezen pakken en weggaan.

Bedankt!

Reageren

en hoe was het afgelopen, had precies hetzelfde voorval.

Reageren