Al een lange tijd proberen mijn vriend en ik zwanger te worden maar het wil maar niet lukken. Nou is natuurlijk een logische stap naar de dokter te gaan maar we hebben altijd gezegd dat we dat liever niet willen. We houden het niet meer bij maar ik denk dat we al twee jaar onbeschermd vrijen. Is er dan automatisch iets ‘mis’ of kan dit wellicht ook ‘domme pech’ zijn? We zien er allebei tegenop het circuit in te gaan, maar ik ben zo bang dat het nooit gaat lukken. Geen idee wat er mis zou kunnen zijn maar ergens verbaast het me ook niet dat het niet lukt omdat ik op één of andere manier altijd al dacht dat het niet vanzelf zou gaan. De teleurstelling en vooral de machteloosheid iedere maand opnieuw maakt dat ik elke keer weer teleurgesteld ben ik mijn lichaam. Het voelt als een soort ‘falen’ dat ik niet eens zwanger kan worden. Iedereen om me heen lijkt zwanger en te bevallen zonder enige moeite. Graag zou ik horen van lotgenoten..Het is niet eens dat ik niet zou kunnen leven zonder het hebben van een kindje maar de onzekerheid wel/niet, gaat het ooit lukken, is er iets mis is ondraaglijk.

Ik voel met je mee. Ik hoop dat je veel reacties krijgt van lotgenoten. Vanuit medisch standpunt kan ik nog zeggen dat je misschien iets gerichter kan proberen? door seks te hebben rondom je eisprong bijvoorbeeld. Je kan je temperatuur bijhouden of een ovulatietest kopen. Verder is het zo dat hoe ouder je bent, hoe moeilijker het is om zwanger te raken. Stress en overgewicht spelen ook een rol. Het is zo lastig. Ik hoop echt dat het toch nog op de natuurlijke manier bij jullie lukt.

Reageren

Dank je wel. Tja die temperatuurmethode heb ik gedaan, ovulatietesten ed ook en volgens mij heb ik altijd een eisprong zo rond 16-18 dagen en word netjes regelmatig ongesteld. Ben er gewoon zo verdrietig maar ook opstandig van en weet gewoon niet meer hoe ik positief moet blijven op het moment. Ik ben 32 jaar dus niet de jongste meer maar ik probeer al twee jaar en 30 is toch niet een hele hoge leeftijd om te beginnen met kinderen. Maar ja, je hebt niet in de hand hoe lang het duurt. En dan de opmerkingen van mensen die je niets wilt vertellen maar die wel hun ongezouten mening geven, moet je er niet eens over gaan denken, willen jullie geen kinderen, zo verdrietig word ik dan. Vind het ook brutaal als je iemand zo vraagt naar je kinderwens, dat gaat toch niemand wat aan. Overgewicht heb ik overigens niet maar stress helaas wel. Kan dit een grote invloed hebben? Merk wel dat ik hierdoor niet relaxter word ofzo, dus dan kom je in zo’n vicieuze cirkel.

Reageren

Stress kan ook de oorzaak zijn ,
Ik heb hetzelfde met mijn vriend, zijn al een jaar aan het proberen en het lukt ook maar niet
Mkjn dokter zij dat stres een grote rol speelt

Reageren