[color=#008000][/color]
lieve mensen,

Sinds enige tijd heb ik mijn hoofd vol zitten met mijn zwangerschapswens.
Hier en daar wat info gezocht wat ik helaas niet kon vinden, vandaar dat ik het hier even aan jullie wil voorleggen…

Ik ben een vrouw van 30jr.Heb 4 zwangerschappen achter de rug.Waarvan ik 1 kind heb kunnen en mogen houden gelukkig dankzij God.
Hij is nu 8 jr.

2 meisjes zijn overleden aan dezelfde *lichamelijke ziektes.
Wat het is? Wist niemand! Op papier zijn wij allebei gezond en was er een kans op herhaling van 25%. Wij zijn onderzocht en ons kindjes ook maar niets was te vinden, dus konden de artsen ook niet zeggen dan het gwoon nogmaals een keer te proberen…

Nadat mijn zoontje gezond op de wereld kwam, voelde ik mijn zelfvertrouwen groter worden en dachten aan nog een kind.Maar helaas kwam zij ook te overlijden.
Beide meisjes, beide dezelfde symptomen, maar niets in het bloedonderzoek.
vorig jaar umc gebeld /klinisch genetica, de mevr. blijft volhouden dat ik gewoon pech had waarschijnlijk en toeval was, en ik weer zwanger mag raken, tijdens de zwangerschap konden ze pas achterkomen of het kans van leven had of niet, dan moest ik het maar afbreken.

Vertel me eens dames, wat kan ik doen? Het ziekenhuis doet en kan er weinig mee, omdat ik toch een gezond kind heb.ben jong en gewoon vruchtbaar, alleen als het een meisje wordt heb ik blijkbaar pech,want die halen het niet.
Ik wil zo graag zwanger raken, maar de angst dat het me opnieuw overkomt maakt me gek en durf ik het niet. Lang wil ik het ook niet uitstellen. WAt zouden jullie mij aanraden?

dat wordt dan een persoonlijke mening……
ik zou heel gelukkig zijn met mijn gezonde kind! en het daarbij laten.
je hebt al veel meegemaakt en de kans om dat nog eens mee te maken is dus aanwezig…..
wil je dit wel,kun je dat aan? weer verdriet..is het verstandig? wat als het blijft leven en het is gehandicapt,die kans is dus groot?
en met 8 jr verschil heb je dan eigenlijk, als het goed gaat, 2 enig kinderen, want het leeftijdsverschil is dan wel heel groot,romantiseer het dus niet …een broertje voor je zoon. in de praktijk valt het vaak tegen…..
maar ik weet dat het makkelijk redeneren is,een kinderwens kan groot zijn.
maar je wilde meningen, dit is dus de mijne.
groetjes,Brenda

Reageren

“maar de angst dat het me opnieuw overkomt maakt me gek en durf ik het niet”

Alleen als je deze angst kunt overwinnen en de gevolgen van weer een afscheid van een kindje kunt accepteren kun je denken aan gezinsuitbreiding.

Maar aanraden wel of niet zwanger worden? Nee, dat is echt te persoonlijk.

Het is echt een heel moeilijk probleem, niet alleen technisch, maar juist psycholisch.
Misschien kun je daar met een deskundige over praten wat dat alles met je doet en welke invloed dat heeft op je relatie en juist met je kind?

Reageren

wat helderend en fijn om jullie persoonlijke meningen te mogen lezen.

Ik weet dat er nooit garanties bestaan in het leven.
Daarom willen we het wel proberen maar aan de andere kant?
Tja, stel dat??? En dan?

Maar juist dat als ik het niet probeer voel ik me over 10 jaar wel schuldig, omdat ik mezelf *en mijn gezin) deze kans niet heb gegeven.
Want wij zijn dol op kinderen.

Ik denk dat ik eens met de huisarts moet gaan praten, hoe ik over deze negatieve gedachten heen kan komen.

willen jullie nog wat dingen toevoegen, of kritiek geven dan sta ik er zeker open voor, ik hoor het graag.
Ieder steun is goed te gebruiken door mij.

warme groeten.

Reageren

ik heb ondertussen contact gehad met klinisch geneticus.
Hij belt mij dinsdag.Spannend.

Reageren