Hallo, ik heb zulke vage klachten, maandag ga ik naar de dokter, maar wie weet kan iemand me nu al een beetje opweg helpen met zijn of haar ervaringen.

Korte achtergrond info:
4 maand geleden bevallen, alles gewoon goed,
na bevalling extreem afgevallen, vermoedelijk door bv, maar zat na 3 weken al onder start gewicht.
22 jaar, geen medicatie, anticonceptie oid.

Dan nu mijn klachten, de laatste tijd heb ik het volgende:
– altijd dronken gevoel
– steken in linker zij, midden
– duizelig
– vlekken zien, soms zo erg dat ik een stukje van een plaatje mis
– misselijk
– hoofdpijn
– ik wordt ineens heel snel weer dikker
– tintelingen in vinger
– zo koud!
– bleekjes
– stemmingswisselingen
– extreme vermoeidheid, 2 uur na een maaltijd is de energie al weer op
– lusteloos, futloos
– altijd honger
– obstipatie of diarree
– zwaar gevoel
– weglopende benen
– kracht verlies.

Wie herkent het, wie weet waar ik aan moet denken en waar ik naar moet vragen maandag? Ik maak me echt grote zorgen, mede omdat ik nog 2 voedingen borstvoeding geef en ik bang ben dat als ik een ziekte heb ik die ook aan mijn kindje geef…

ik hoop dat de arts wat vind, ik kan zo echt niet verder!
met name de vermoeidheid breekt mij zo op!

Extreme vermoeidheid… bloedarmoede of Pfeiffer?

Reageren

Het zou een postpartum depressie kunnen zijn .
Je verschijnselen lijken er wel op.
Heb je ook huilbuien en een kort lontje?
Wordt het verzorgen van je baby je soms even te veel?

Reageren

Een kort lontje soms wel, maar geen huilbuien en zelden dat de verzorging van a. Teveel wordt. Alleen enkel een keer dat ik mezelf even kwijt ben, even gewoon mezelf wil zijn ipv alleen maar mama. Gelukkig helpt mn man door dan bij a te blijven en dan ga ik even fietsen, of skeeleren oid. Bij terug komst kan ik er weer lekker tegen aan!

Reageren

Het zou het begin van pp depressie kunnen zijn. Je klachten lijken wel op ” een beetje overspannen gevoel”.

Eens kijken wat de huisarts er maandag van gaat vinden.

Reageren

Nou het was niet postnatale depressie!
Ze hebben mijn bloed onderzocht en daaruit kwam dat mijn schildklier veel te traag werkt.
Vanaf vandaag zit ik dus aan de medicijnen, en dat, voor de rest van mijn leven. Een best wel moeilijke verandering vind ik zelf, maar het is fijn dat er wat gedaan kan worden!

Reageren