Hé meis, het gaat dus weer even niet zo lekker met je. Maar ik ben – net als Tandor – oprecht benieuwd naar welke opleiding je nu volgt en wilt afronden en wat je hierna eventueel wilt gaan doen. Hoor ik weer van je?

Liefs, Emma

Hey Tandor,

Ik kan het vak niet zeggen omdat ik niet wil dat iemand er zou achter komen die ik ken.. wat ik wel kan doen is zeggen wat het inhoud..

Ik heb 4 dagen elk een uur wisk.. ook een paar uur biologie en chemie en tekenlessen en ik werk veel op computers en software..

Dit jaar moeten we beslissen wat we later gaan doen/worden maar dat moet je dus niet verplicht doen want als je het niet weet ja..dan weet je het niet..

Wel ik heb de moed niet om iets nieuws te doen om naar mensen te stappen die ik al dan niet ken ik durf niks meer zeggen (wat ik vroeger dus wel kon)

Vroeger was ik een blokbeest ..
nu moet ik enorm veel moeite doen om me aan het leren te zetten

Het gebeurde dat ik moest betalen maar dat ik een euro moest terug krijgen..
Ik durfde het niet vragen gelukkig was er iemand die voor mij durfde spreken en ik heb men euro gekregen..

Ik schaam me er enorm voor
Vroeger was ik blij, slim, bevriend met iedereen, nu ben ik een depressief dom persoon die iedereen liever wil mijden..

Wat is er gebeurd? Ik weet het niet.. Ineens ging het bergaf nadat ik gekwetst ben geweest door die persoon..
ik ben er eigenlijk nooit over geraakt..

Ik heb ook last van meer kwaaltjes: hoofdpijn, nekpijn, misselijk, draaierig waarschijnlijk doordat ik me zo voel.. (ik denk veel te veel over alles en nog wat)

Groetjes

Reageren

Hey Emma,

geen idee..
Echt helemaal geen idee wat ik graag doe en zou doen.. Ik wil er zelfs niet aan denken maar ik moet wel.. Het lukt niet zo goed..

groetjes

Reageren

Er is mij iets opgevallen in hetgeen je schrijft.
Je schrijft het volgende:
” Thuis was mijn jeugd vroeger geweldig. Ik heb een toffe familie..”
Erachteraan komt dan:

“Ik word vrij streng opgevoed..Zo mag ik geen vriendjes tot ik ben afgestudeerd enzo…hetzelfde met uitgaan.. Ik zit steeds thuis soms alleen omdat iedereen dan iets gaan doen is.. Ik zit een beetje vast aan de familie”
Het laatste stuk klinkt niet echt als een toffe familie en een geweldige jeugd.

Uit hetgeen je schrijft zou ik opmaken dat je je alleen gelaten voelt door je familie, dat ze je niet begrijpen en dat je het gevoel hebt dat je een beetje opgesloten zit en een beetje opgescheept met jezelf zonder enige hulp en begrip. En datzelfde ervaar je ook op school.

Er schijnt een verandering te zijn opgetreden toen je uit het basisonderwijs ging.

Kun je je misschien herinneren wanneer die verandering er kwam en of er een reden voor was?

Reageren

Ik raad je aan een sport te gaan beoefenen. En dan een vechtsport. Zo kun je je frustraties en agressie kwijt. Wat denk je van Thai boxen?

Emma

Reageren

hmm, ken ik niet.. maar zal het eens opzoeken..

Wel ik denk.. vanaf het eerste middelbaar zei men papa meteen dat ik een puber was.. Ik wist toen niet echt wat het betekende en ik ontkende het.. maja later puberde ik dan wel hihi

Vanaf het derde middelbaar leerde ik de persoon kennen die ik hier al vermeldde..

Eerst was die ok maar opeens moest die veel aandacht krijgen van de leerkrachten.. Die kreeg dat ook.. Er werden allerlei smerige spelletjes opgezet die wij (andere van de klas) dan zagen en doorhadden maar de leerkrachten trapten erin.. We moesten dan als klas die persoon niet meer hebben want elke week had die wel iets voor: een stalker, een gebroken been, gekneusde voet, vinger, ziek, enzoverder..

Uiteindelijk zei die dat aan de leerkrachten en we waren tot pestklas benoemd.. De persoon won het spel,wij kregen net geen straf..

elk jaar weer ruzies, vorig jaar werd ik het nog eens beu en weer ruzie

De persoon werd boos op mij

Die wachtte tot de hoofdleerkracht in de buurt was en dan gebeurde het…

De persoon werd histerisch, schreeuwde het uit op mij, de leerkracht kwam, stuurde me naar de studiebegeleider dan naar een andere persoon, dan werd ik door de leerkracht kinderachtig genoemd en er werd nog maar eens niet naar mijn kant van het verhaal geluisterd, raad eens wie er gelijk kreeg…

Ik liet het zo en de persoon houdt mij sterk in de gaten, het voelt zo aan..

Ik werd enorm gekwetst durfde niets meer zeggen kreeg altijd ongelijk en thuis zeiden ze ‘puberpuberpuber’

Als ik het aan de stok krijg met 1 van mijn broer/zus dan kan het wel eens gebeuren dat ze deze vehalen naar boven halen om me te kwetsen..

Ik lig vaak in bed nu..
Als mama of papa zien dat er iets scheelt dan zeg ik altijd dat er niets aan de hand is

Ik durf wil of kan dat niet
Ze mogen niet weten dat ik het moeilijk heb..
Ik moet slim en vriendelijk eruitzien hoewel ik er dit jaar iets meer beroerder uit zie

Dit is dus het lange verhaal die ik in het eerste bericht bedoelde :l

Groetjes

Reageren

agressie behoort nauwelijks tot mijn karakter, teveel schrik voor iemand pijn te doen, kom niet op voor mijn eigen..

vroeger wel

Reageren

Beste Vero,
Je voelde je gekwetst en in de steek gelaten door de persoon op school maar ook door de leerkrachten. Thuis werd dat dan ook bevestigd door je te “pesten” omdat je puber was en jij in eerste instantie niet wist wat dat was.

NU, ik begrijp dan heel goed dat je op dat moment en zeker gezien je leeftijd, want je was natuurlijk in de puberteit, een tijd waarin je sowieso al veel gevoeliger bent voor opmerkingen waardoor je het gevoel krijgt dat je minder waard of goed bent dan anderen.

je schrijft:

“Als mama of papa zien dat er iets scheelt dan zeg ik altijd dat er niets aan de hand is

Ik durf wil of kan dat niet
Ze mogen niet weten dat ik het moeilijk heb..
Ik moet slim en vriendelijk eruitzien hoewel ik er dit jaar iets meer beroerder uit zie”.

Waarom mogen je papa en mama niet weten dat je het moeilijk hebt?

En van wie moet jij slim en vriendelijk uitzien als je niet goed voelt?

Reageren

Ik wil dat zelf ook zo, ik wil dat mijn ouders trots zijn op mij..

Mijn broer/zus had hun middelbaar perfect gedaan.. Meestal eerste van de klas..

Ik was dat 2 jaar geleden.. nu echt niet meer
maar ik ben wel in de top 5 en mijn ouders zijn daar blij mee.. Mijn broer/zus is heel slim en creatief en ik moet haar zo opvolgen.. Ik kijk naar mijn broer/zus op…

groetjes

Reageren

Beste Vero,

Ik zie dat je jezelf nogal hoge eisen oplegt.
Waarom denk je dat net zo “goed” moet zijn dan je broer/zus?
Stel dat dat nou eens niet kan? Niet alle mensen kunnen gelijk zijn. Hoe zou je daar dan over denken?
En wat zouden je ouders daarvan vinden?

Reageren

Ik voelde me vaak een mislukkeling..
Misschien moet ik zo maar eens beginnen denken..
Ik weet het niet..
Bedankt dat je me wilt helpen.. echt waar..

groetjes

Reageren

Ik denk dat het inderdaad goed zou zijn als je niet probeert je te vergelijken met anderen. Ieder mens is uniek. En zoals ik al zei we kunnen niet allemaal de beste de liefste en de braafste zijn.
Soms moet je genoegen nemen met wat je wel hebt.
Je schrijft zelf dat je bij de top 5 bent op school. Dat is toch meer dan genoeg? Je kunt gewoon niet altijd nummer 1 zijn. Niemand kan dat. Ook je broer/zus niet. Nu misschien even wel maar daar zal zeker ook verandering in komen.
En dat je bij de top 5 hoort wil toch in ieder geval zeggen dat je ook slim bent.

Je moet proberen tevreden te zijn met wat je wel hebt en niet ontevreden zijn over dingen die je niet hebt. Probeer niet te streng voor jezelf te zijn. Misschien kun je zo wat rust in je leven vinden.
Wellicht zou het goed zijn om toch eens met je ouders te praten en te laten weten dat je bang bent niet aan bepaalde verwachtingen te kunnen voldoen. Maar dat moet je natuurlijk zelf beslissen.
Ik weet ook dat er een mogelijkheid is hulp te krijgen van het CLB via de schoolarts.

En dan gaat het niet om het probleem met die ene persoon of de rest van de klas of de leerkrachten, maar om de problemen die je met jezelf hebt. Met je minderwaardigheidsgevoel. Je zou dat kunnen doen door contact op te nemen met de schoolarts.

Uiteraard moet je voor jezelf die beslissing nemen, maar je zou erover kunnen nadenken.
Ik geef alleen maar een aantal mogelijkheden aan.

Reageren

Een schoolarts.. daar heb ik nog nooit van gehoord.

Ik voel me beter..
Ook al zijn de problemen er nog..
Bedankt!

Groetjes

Reageren

Beste Vero,

Je woont in Belgie. Als het goed heb je minstens 1 keer zo niet 2 of 3 keer de schoolarts bezocht.
Het CLB doet op vaste leeftijden een medisch onderzoek bij alle leerlingen die het begeleidt.
Het onderzoek is verplicht omdat je via dit onderzoek ook de verplichte inentingen krijgt.

Probeer je me nou voor de gek te houden?

Reageren

Vero, ik begin ook een beetje te twijfelen aan je kracht. Kun je ons overtuigen?

Liefs

Reageren