Hallo,

ik ben zeer wanhopig met mijn klacht en ik hoop dat iemand van jullie hier mogelijk kennis over/ervaring mee heeft.

Ik heb sinds de zomer last van een constante chronische irritatie bij de ingang van mijn vagina. Stappen die ik al heb gezet zijn: 3x huisarts, 2x gynaecoloog, gestop met nuvaring, ondergoed 90 graden wassen, geen wasverzachter gebruiken, stoppen met lactacyt, Canesten, seks pauze van 2 mnd, stoppen met scheren, vanuit huisarts en gyn 2x een hormoonzalf, waarvan 1x een heel zware ‘die alles zou moeten aanpakken’.

Niks helpt en ik ondervind veel hinder in het dagelijks leven (intimiteit met partner, fietsen is vervelend, lang wandelen etc) en word er heel erg verdrietig van.

Ik sta open voor alle adviezen, dus ik hoop dat iemand mij kan helpen.

Groetjes

 

Is er ook iets aan de huid te zien?

Reageren

Ja, de huid ziet er rood en geïrriteerd uit

Reageren

Hormonale anticonceptie werkt verstorend op je eigen hormoonhuishouding en je vaginale milieu. Dit herstelt zich naderhand niet zomaar vanzelf. Hormoonzalf zal de boel ook geen goed doen.

Reageren

okee, want ik heb jaren de pil geslikt en afgezien van een paar schimmelinfecties geen last gehad. Ik heb toen een paar maanden de nuvaring gebruikt, maar toen deze klachten bleven aanhouden gestopt met het idee dat het mijn vagina op een negatieve manier beïnvloedde doordat de ring inwendig zat. Als ik het goed begrijp zeg je dat de ring mijn hormonen door de war heeft geschopt, wat vervolgens zorgde voor een disbalans in het vaginale milieu?

Heb je heel toevallig ook een oplossing hiervoor? Ik heb ook al een aantal weken 3-4x per dag vaseline gesmeerd op advies van de gynaecoloog.

Reageren

Dat kan dan een infectie zijn. Ga met de klachten naar de huisarts

Reageren

ik ben gisteren bij de dokter geweest en moet nu weer dermovate smeren maar dan iets langer dan eerst, dat is een corticosteroïden zalf. Dokter vertelde dat de huid er ontstoken uit zag. Ik hoop echt dat dit helpt, ben ondertussen erg wanhopig en verdrietig over de situatie =(

Reageren

Hoi, ik weet dat dit een oud topic is, maar ik heb hetzelfde probleem.

het begon bij mij na een schimmelinfectie. Ik loop er nu 2 maanden mee ongeveer.
ben al 100x bij de huisarts geweest, zij zegt dat alles weer in balans moet komen, maar het verdwijnt niet. Verwijzing gevraagd voor de gynaecoloog, maar dat vindt zij niet nodig. Ik heb nu zelf maar gemaild naar de poli gynaecologie, omdat ik daar vorig jaar een keer geweest ben, kijken of ik zo terecht kan bij de gynaecoloog.

 

Ben jij er nog van af gekomen? En wat heb je dan gedaan?

Alvast bedankt

Reageren

Ik reageer toch maar even omdat ik zelf ook heel lang met soortgelijke klachten rondliep. Bij mij bleek het cytolytische vaginose te zijn. Vrij onbekend en heeft dezelfde klachten als schimmelinfectie (ook iets anders dan bacteriële vaginose). Bij mij is het weggegaan door 1x per dag in de ochtend vaginale spoelingen met lauw water en half zakje baking soda, gedurende 2/3 dagen achter elkaar, of zo lang als nodig. Laat je huisarts je afscheiding checken op de (overmatige) groei van lactobacillen, als dit te zien is onder de microscoop en geen schimmel, dan is het cytolytische vaginose. Hopelijk heeft iemand hier nog iets aan!

Reageren

Cytolitische vaginose (CV) en vaginale lactobacillose: minder bekende aandoeningen (mijn ervaring)

Met dit bericht wil ik graag aandacht vragen voor twee relatief onbekende vaginale aandoeningen: cytolitische vaginose (CV) en vaginale lactobacillose. Zelf heb ik hier langdurig mee gekampt en een moeizame zoektocht achter de rug, en ik hoop hiermee andere vrouwen een hoop onzekerheid en pijn te besparen.Wat zijn de klachten en de valkuil?De symptomen van CV en vaginale lactobacillose lijken sprekend op die van een hardnekkige schimmelinfectie (zoals Candida). Denk aan hevige jeuk, irritatie en een branderig gevoel. Omdat het hier echter gaat om een overgroei van de goede melkzuurbacteriën (lactobacillen) in plaats van een schimmel, helpen antischimmelmedicijnen (zoals miconazol of fluconazol) totaal niet. Sterker nog: ze kunnen de klachten juist verergeren.Voor mij was het een ontzettend pijnlijke aandoening. Door een tekort aan oestrogeen was mijn vaginawand al dunner en kwetsbaarder. De overmatige hoeveelheid lactobacillen produceert extreem veel melkzuur, wat op zo’n dunne wand voor een constant, vreselijk branderig gevoel zorgt.Mijn zoektocht in de medische wereldIk heb meerdere gynaecologen gezien en helaas merkte ik dat de kennis hierover heel beperkt is. Ik heb zelfs artsen meegemaakt die simpelweg beweerden dat deze aandoeningen niet bestaan.Gelukkig zijn er wel plekken waar de expertise er wél is. Zo is het UZA (Universitair Ziekenhuis Antwerpen) in België hier heel goed van op de hoogte. Het is daarom van cruciaal belang dat je op zoek gaat naar een gynaecoloog die specifiek gespecialiseerd is in vulvapathologie (aandoeningen van de vulva en de vagina).Hoe wordt de diagnose gesteld? (Heel belangrijk!)Als je vermoedt dat je dit hebt, let dan goed op het volgende:Microscopisch onderzoek ter plekke: De diagnose kan alleen gesteld worden als de arts direct ter plekke, tijdens het consult, een uitstrijkje onder de microscoop bekijkt.Geen reguliere kweek: Vraag niet om een standaard laboratoriumkweek. Een gewone kweek toont namelijk alleen aan dat er lactobacillen aanwezig zijn. Omdat dit ‘goede’ bacteriën zijn, zal het lab dit bijna altijd als een ‘normale, gezonde uitslag’ beoordelen, waardoor de overgroei over het hoofd wordt gezien.Zelf de pH testen: Je kunt zelf al een eerste indicatie krijgen door thuis met een speciale vaginale pH-strip je zuurgraad te meten. Bij cytolitische vaginose is de pH-waarde namelijk extreem laag (vaak onder de 3.8 of 4.0), omdat er te veel melkzuur wordt geproduceerd.Mochten jouw klachten hierop lijken en word je door je huidige arts niet serieus genomen, geef dan niet op. Zoek gericht naar een vulvapoli of een gespecialiseerde gynaecoloog die weet wat cytolitische vaginose is. Je staat hierin niet alleen!Veel sterkte aan iedereen die hier ook mee kampt.

Reageren