- Julia15 februari 2011 om 21:28
Hallo,
Sinds oktober heb ik last van continue trillende spieren. De ene keer is het erger dan de andere keer. Ik heb er al een paar keer mee bij de neuroloog geweest, maar die kon niks voor mij doen omdat ze niks in mn bloed konden vinden en alles goed bleek te werken na wat testen en hartonderzoeken. Hij zei me dat het een paar maanden kon duren voor het over was. In die tussentijd ben ik ook nog een keer ’s nachts naar het ziekenhuis gegaan omdat ik last kreeg van een gevoelloze arm. Om een lang verhaal kort te maken; er werd mij verteld om eens met een pyscholoog te gaan praten. Omdat ik naar hun zeggen stress had. En nee, die heb ik niet. Ook niet per ongeluk onderhuids. Want dat heb ik me de afgelopen maanden sterk afgevraagd. We zitten nu in februari en het is nog niet over. Sterker nog, ik begin steeds last te krijgen van snel vermoeide spieren; gevolgd door krampen, tintelingen en een soort prikkelend gevoel. Dit natuurlijk niet altijd in die volgorde of in die combinatie. Het verschilt per keer. Als ik naar school fiets moet ik een kleine 2 kilometer fietsen en als ik dan op school aankom ben ik hondsmoe.
De arts van toen heeft me vertelt dat ik bij uitvallingsverschijnselen moest bellen. Maar ik weet niet wat ik hier mee aan moet. Ik durf het mijn ouders ook niet te vertellen omdat ik ze niet wil belasten, want we zijn al heel veel keren geweest.
En als ik het dan al vertelt heb, moeten we dan weer gaan bellen? Straks krijg ik weer te horen dat ik maar eens een psycholoog moet gaan bezoeken, terwijl ik toch echt andere dingen voel!
Kortom, ik zit zwaar in dubio met mezelf.
Overigens ben ik 17 jaar, dus dan lijkt het me niet normaal om doodmoe aan te komen op school.Als iemand me zou kunnen helpen, zou dat fijn zijn!
6 reactiesReagerenAnoniem15 februari 2011 om 21:32Waarom volg je het advies van de dokters die jou hebben onderzocht niet op? Waarom ga je niet naar een psycholoog?
ReagerenJulia15 februari 2011 om 21:41Waarom zou ik daar zo veel geld aan uitgeven als ik niet weet wat ik te vertellen heb. Ik ben nooit verkracht, verwaarloosd, ontvoerd, mishandelt of wat dan ook. Alles gaat goed op school. Dus ik heb geen flauw idee wat ik daar moet doen.
ReagerenSerge15 februari 2011 om 21:49Omdat er mogelijk een psychische oorzaak is voor de klachten die niets met de door jou genoemde oorzaken te maken heeft.
Ik vind schaamte of financiële overwegingen geen goede reden het onderzoek naar de oorzaak van de klachten geen voortgang te laten hebben.
Bovendien blijf je hierdoor ontevreden met de gestelde diagnose ondanks alle onderzoek en testen waar niets ernstig uit gebleken is.
Jammer dat je jezelf zo tekort doet en eigenlijk in de steek laat.
Ik vind het verstandig dat je het wel doet, voornamelijk omdat al deze dokters jou dit geadviseerd hebben. En het komt vaak voor dat de door jou beschreven klachten door een psycholoog verholpen kunnen worden.
Reagerensander23 februari 2011 om 18:18Gewoon weer naar de Neuroloog gaan. En laat ze je, je nogmaals onderzoeken.
Reageren
En anders vragen of je naar een ander ziekenhuis mag, mischiem dat je daar wel, verder komtAnoniempje9 oktober 2016 om 15:43hey ik heb hetzelfde
Reageren
maar ik heb haetalen
misschien moet je is naar je hart laten kijken of jij ook geen hartfalen hebt
dan ben je snel uitgeput
en als je je inspant dan ben krijg je het benoud
en nog een tip dit gaat de dokter zowizo vragen
wat is je hartslag als je zo moe bent
je kan bij je rechterpols vorlen met 2 vingers
of in het holletje van je keel
dus hoeveel slagen doet je hart per minuut als je zo moe bent
en als je je inspant hoeveel dan?
suc6 van anoniempjeeline9 oktober 2016 om 15:45ja inderdaad dat kan best zo zijn
Reageren


