- Anoniem3 oktober 2017 om 22:05
hallo
Ik ben 21 jaar en vaak erg moe. Ik slaap zelden minder dan 8u per nacht. Meestal gebeurt dat eens als ik uit ga maar dan moet ik 2 dagen bekomen. Als ik geen wekker zet slaap ik gemakkelijk 11-12u zonder eenmaal wakker te worden. Als ik zo veel heb geslapen zou je denken dat ik uitgerust ben en de volgende nacht niet zo vroeg in slaap zou geraken en niet zo lang zou uitslapen. Niets is minder waar, ik val zonder probleem in slaap en kan dan weer lang slapen.
Ik ga nooit (behalve als er een feestje is, wat ook niet vaak gebeurt) na 23:00 slapen. Soms zou ik om 21:00 al kunnen slapen. Ik hou geen dutjes overdag maar als ik in de les zit of op stage heb ik soms echt momenten dat ik all moeite van de wereld moet doen om wakker te blijven. Dat duurt niet de hele tijd maar gebeurt wel meerdere keren per dag. Mijn armen worden dan heel zwaar maar toch ontspannen, mijn hoofd begint zwaar te worden.
Ik ga gaan lopen, om de 2 dagen, 5 km, daarna zou ik ook zo in slaap kunnen vallen alsof ik 2 dagen niet geslapen heb.. zo lang ik na het lopen niet ‘chill’ valt het nog mee..
iemand die dit herkent want het begint mij toch een beetje te irriteren
2 reactiesReagerenJohn (moderator)
3 oktober 2017 om 23:29Ga eens naar de huisarts en laat een bloedonderzoek doen. Misschien heb je de ziekte van Pfeiffer
ReagerenCatootje5 oktober 2017 om 23:14Lang moeten slapen kan betekenen dat de kwaliteit van de slaap onvoldoende is. Er kunnen diverse factoren spelen. Zoals een verstoord cortisol. Vaak is het ook zo met hormonen en neurotransmitters dat als het ene te hoog is, het andere te laag is. Zou kunnen zijn dat je melatonine te hoog is overdag en het cortisol te laag. Bij stress gaat je cortisol teveel omhoog; bij uitputting kan het te laag zijn. Je kan eens googlen op bijnieruitputting.
Je voeding kan nog uitmaken. Vaak eten we teveel snelle suikers, wat schommelingen in je bloedsuikerspiegel kan geven, wat ontregelend kan werken op je hormonen en neurotransmitters. Beter zorgen voor meer complexe koolhydraten, voldoende eiwitten, gezonde vetten en voldoende vezels.
Ook kunnen er tekorten aan bepaalde stoffen spelen; vitaminen, mineralen, vetzuren, aminozuren enz. Denk aan stoffen als magnesium, zink, vitamine B C en D, omega 3 en carnitine. Dat soort stoffen werkt onder andere regulerend op het cortisol. Je zou een en ander kunnen laten uittesten op natuurgeneeskundig gebied. Of verdiep je er eens in via internet.
Reageren


