je valt me echt niet lastig hoor

Is er ook zoiets als online hulp voor mijn angst? Of raad u dat af

Reageren

Je hebt een psycholoog nodig…

Reageren

Hulp nodig voor angsten? Ook buiten de kantooruren?

Zorgprofessional-john.jimdosite.com

Reageren

Sorry dat ik je verkeerd had genoemd.

Het mag duidelijk zijn dat ik het niet meteen zo met John eens ben.

Jouw zorgen maken dat je heel erg lijdt, dat schrijf je keer op keer.

Je wil graag van je angst af, maar je begrijpt ook niet waarom je de angst hebt (of waarom je dingen denkt die je ook niet bij je vindt passen). Toch?

Je vindt de drempel om met je ouders te praten nog te groot.

Je bent nog volledig in ontwikkeling, je hormonen gieren door je lijf, je identiteit is nog jaren verwarrend. Volstrekt normaal.

Maar blijkbaar is je angst zo groot, dat je het niet voldoende geruststellend vindt dat je angsten gewoon vanzelf tot rust gaan komen.

Om een verwijzing naar een psycholoog te krijgen, moet je naar de huisarts, die je mogelijk ook zegt: geef het tijd en probeer afleiding en ontspanning te zoeken.

Alles waar je je aandacht meer op richt wordt groter. Dus heel veel nadenken over je angst, maakt je angst groter. Ook situaties vermijden, maakt dat je er dus mee bezig blijft.

Het is als tegen iemand zeggen: denk niet aan een witte beer. En wat gebeurt er? Zag je hem 😉

je zou dus ook je aandacht bewust op iets anders kunnen richten. Zo heb ik veel last van iets, maar denk ik daar niet aan omdat ik met jou schrijf. Dat helpt me dus.

Is er iets dat je leuk vindt dat je kunt doen? En kun je er misschien over praten met iemand via internet?

Ik vind het rot voor je dat je je zo voelt, maar ik kom er niet echt achter waarom je het nou zo vreselijk vindt? Wist je dat homo en heteroseksualieit bij niemand zwart wit is? Dat het bij sommigen 80-20% is en bij anderen 60-40 of 99-1%.

Het gaat erom wat je doet met wat je voelt. Alleen seks met dieren en kinderen is echt not done. Maar je zelf veroordelen voor dingen die je alleen maar denkt, dat zou je ook van een afstandje kunnen bekijken en nieuwsgierig kunnen maken: hoe zitten dingen eigenlijk en hoe werkt dat bij mij. Die zoektocht maak ik nu nog.

Ja, internet therapie kan. Je kunt ook op google kijken of je ergens naar een spreekuur kunt over seksualiteit of zelfs een hulplijn anoniem bellen.

Psychologen kunnen niet zomaar van alles behandelen zonder dat dat geld kost. En er moet een diagnose worden gesteld (ik zie die nu zelf niet, maar zie wel forse lijdensdruk), en het kost je ouders hun eigen risico waardoor ze erachter komen.

Raak je zo in paniek dat je het leven niet meer ziet zitten, bel of chat dan met 113. Zij bieden ook internettherapie. Dit laatste zeg ik alleen maar voor de zekerheid.

Als je nog vragen hebt, ik wil altijd meedenken. Anoniem.

Reageren

Jullie hebben beidde ook gelijk, alleen het principe dat ik homo ben heb ik nu geen last van. U zegt sex met dieren en kinderen is not done en daar heeft u ook 110% gelijk in want dat kan gewoon niet absoluut niet. Alleen mijn angst zit hem er in dat ik later ook zo ga worden terwijl ik mij helemaal niet sexueel aangetrokken voel tot deze dingen. En daarom ga ik alleen maar piekeren en stressen. Ik wil ook niet zo zijn en worden want alleen de gedachte al word ik misselijk.. ik ben gewoon bang dst ik ook zo ga worden

Reageren

En als ik afleiding heb sport of school dan voel ik mij veel beter want dan denk ik er gewoon niet aan maar als ik dan in mijn eentje ben denk ik er over na, ik blijf er overnadenken en wil gewoon die gedachtes uit mijn hoofd

Reageren

Het voelt echt precies hetzelfde als toen ik Hypochondrie had. De angst, onbewust de dingen zoeken om het te bevestigen alleen nu geen angst om ziek te worden maar angst om een slecht persoon te worden..

Reageren

Het zal ook wel hetzelfde zijn

Reageren

Heb je nu nog steeds last van hypochondrie?

Ze zeggen dat hypochondrie vaak ontstaat als iemand iets op gebied van gezondheid heeft gezien bij anderen of bij zichzelf dat niet goed is afgelopen. Dan krijg je als het ware ‘selectieve aandacht’: door alleen hier op te focussen, krijg je steeds meer symptomen. Zelfs symptomen waardoor het lijkt dat je echt wat mankeert. Zoals steeds je hartslag meten soms echt je hartslag verhoogt doordat je je lijf stress geeft. Simpel gezegd.

Als je nu geen klachten van hypochondrie hebt, hoe is dat dan gelukt? Dezelfde manier werkt misschien nu ook!

Sporten werkt bij mij ook fantastisch en alleen zijn maakt bij mij ook piekeren los. Dat is ook logisch.

Heb je wel eens van Acceptance and Commitment therapy gehoord (ACT)? In die werkwijze vecht je niet tegen je monsters (je gedachten bv), maar je laat ze er zijn zonder oordeel. Je zegt dan tegen jezelf bv: ” o ok, daar ben je weer, gedachte dat ik een vreselijk mens ga worden dat mensen zal misbruiken”. “Nou ok, ik merk je op en laat je weer gaan”.

Als je kunt berusten in dat nare gedachten en gevoelens erbij horen, en ze toe laat soms te horen, gaan ze soms vanzelf weer weg.

Dit is maar een vd zovele manieren, hoor. Je zou ook kunnen uitdagen of jij iemand bent die dingen die je denkt of voelt ook altijd doet. Ik bv denk vaak dat ik iemand iets kan aan doen als ik mijn boosheid vrije loop laat. Maar feitelijk heb ik nog nooit iemand geslagen, en kan mijn energie ook kwijt in andere dingen.

Alleen zijn met nare gedachten is de grootste uitdaging voor veel mensen. Dus soms helpt het om daar manieren voor te vinden om minder te lijden. Schrijven, netflix, hulplijn bellen, lezen, youtube filmpjes kijken, mindfullness, ontspannen.

En bedenken dat er een GROOT verschil is tussen fantaseren en iets echt doen. Fantaseren mag je ALLES en geeft juist een uitlaatklep.

Er is een leuk filmpje op youtube over therapie dat je misschien helpt. Je vindt het als je ‘stop it’ intypt. Ik weet niet of het nederlands is, maar ik hoor graag wat je ervan vindt.

Groetjes

 

 

 

 

 

Reageren

In ieder geval bedankt voor uw antwoord. Ik heb geen last meer van Hypochondrie en heb het gekregen toen ik idd een verhaal hoorde van een school genoot die kanker kreeg en ineens begon ik op van alles te letten. Ik ben er vanaf gekomen door er gewoon niet meer aan te denken iig zonder therapie etc. Ik had het ineens niet meer want ik dacht er niet meer over na. Ik weet zeker dat ik niks zou kunnen/ willen misbruiken en eigenlijks weet ik ook gewoon dat ik op meiden van mijn leeftijd val en verder niks en dat voelt ook fijn.

Afleiding werkt heel goed dan denk ik er gewoon niet aan tot dat ik een moment heb dat ik weer geconfronteerd word maar dan kijk ik weg en krijg ik even geen spanning. Slapen doe ik met filmpjes op youtube waar ik rustig van word en zo slaap ik heel makkelijk. Ik word alleen wakker en krijg direct weer die nare gedachte. En dat is gewoon niet chill. Die nare gedachte blijft in mijn hoofd als die gedachte gewoon weggaat denk ik er niet aan en voel ik mij normaal. Ik vind het nogmaals heel fijn dat ik hier mijn verhaal kwijt kan en jullie mij helpen. Het zorgt voor veel rust.

Reageren

fijn te horen dat het goed voelt je verhaal kwijt te kunnen. Is dat niet wat iedereen eigenlijk soms nodig heeft: iemand die even met je mee voelt/denkt en het graag wil horen.

Ik ben blij dat je een plek hebt waar je je verhaal kwijt kunt 🙂

wakker worden met die vervelende gedachten vraagt vast best wat energie. Maar gelukkig zijn er ook veel momenten waarin je je kunt ontspannen en ook slapen! Fijn. Misschien kun je bedenken hoe je die ontspannen momenten vaker kunt hebben.

En niet over jezelf oordelen, over wat voor enge gedachte dan ook, is soms makkelijker gezegd dan gedaan. Maar vrijwel iedereen heeft wel eens rare gedachten. Soms zelfs heel vaak. Laat ze maar gewoon als een soort hinderlijke muggenbult zijn die vanzelf wel weer weg gaat als andere gedachten meer tijd vsn je vragen.

Net als toen je tijdelijk last had van de angst kanker te hebben. Wat ook volledig logisch was.

Groetjes

Reageren

Het gaat wel beter, heb steeds minder vaak deze gedachtes. Het blijft wel in mijn hoofd zitten maar niet zo erg als eerst, dat komt ook omdat ik nu veel leuke dingen doe waarbij ik afleiding heb. Ik heb wel veel dat ik iets zie over mijn angst dat ik gelijk weg kijk en verder ga scrollen, als ik iets op socialmedia zie over deze verschrikkelijke angst. Ik krijg ineens dan een zenuwachtig gespannen gevoel als ik dat dan zie..

Reageren

John, ik heb een vraag. Hoe kan het dat je angst dingen zoekt om je angst te bevestigen?

Reageren

Dat is wat een angststoornis doet

Reageren