Hallo, ik ben een 24 jarige meid en ben sinds maandag alweer 8 jaar samen met mijn vriend, nou is het probleem dus alleen dat het in de slaapkamer saai begint te worden.

Ik moet daarbij nog wel het een en ander uitleggen.

Ik had vanaf jongere leeftijd al problemen met angsten door vroegere gebeurtenissen.

Een alcoholistische vader, meerdere keren scheiden van de ouders, vluchten en in blijf van mijn lijf huizen zitten tot seksueel kindermisbruik van mijn 7e tot mijn 11e jaar door een oude familievriend.

Ik ben dan ook van mijn 17e tot mijn 21e behandeld bij een psycholoog voor hypochondrie, dysthyme stoornis, sociale angststoornis en een gegeneraliseerde angststoornis.

Mijn vriend is er altijd voor me geweest en de eerste tijd van onze relatie hadden we zat ehh ja seks?

Ik heb na emdr en andere behandelingen heel goed verder kunnen gaan met alles! Sociaal gaat alles beter en ik kan veel zelf afmaken wat de angsten betreft.

Er is alleen een probleem. Ik ben zo preuts als iets. Na 8 jaar verwacht je wel wat meer in bed en dat doet mijn vriend ook. Zeker nu het veel beter met me gaat dan voorgaande jaren.

Ik woon onderin Nederland en hij een stukje meer omhoog dus we zien elkaar ook alleen in het weekend. Hij vind het dus ook wel leuk als ik eens een leuke foto doorstuur en dergelijke. Nou doe ik dat heel soms maar het zijn altijd dezelfde soort foto’s en in bed is het ook constant hetzelfde.

Hij begint zich er na 8 jaar hetzelfde nou wel aardig aan te ergeren en hoopt op wat meer en wat veranderingen in ons seksleven en ik wil dat ook heel graag.

Maar op de een of andere manier als we bezig zijn en hij vraagt me wat ik wil, sla ik compleet stil ineens.. Ik ga me ongemakkelijk voelen en ik kan helemaal nergens meer op komen. Ik ben dan ook compleet inspiratieloos en ik weet niet hoe dat ineens komt..

Ik hou nog steeds ongelofelijk van hem en voel me ook gewoon nog steeds aangetrokken tot hem maar ik wordt extreem nerveus op seksueel gebied…

Mezelf bevredigen vind ik ook raar.. Ik doe het wel maar als ik dan bijvoorbeeld de volgende dag op het werk kom krijg ik een raar gevoel van schaamte over me heen en ik ga dan denken wat zouden ze denken als ze het zouden weten etc etc. Ik maak me teveel zorgen om wat anderen denken en limiteer mezelf daardoor enorm..

Wat kan ik hier aan doen? Zijn er tips voor om door die angst heen te breken?

 

Mvg, anoniem

Je zou hier het beste met een psycholoog over kunnen praten

Reageren