Ik ben een vrouw van 28 met een kleine van 1 jaar.
Ik heb weinig tot geen zin in sex. Al 9 jaar lang niet meer. Tot voor kort snapte ik niet waarom. Soms wel 4 maanden niks meer gedaan.
Ik ben er nu achter. Ik ben sexueel misbruikt en heb het idee dat er overal maar iets meot gebeuren. Ik ben op zoek naar een sexuologe, maar na zolang vechen wil ik het soms wel eens opgeven.
Ik wordt er zelf gefrustreerd van. Ik wil heel graag maar kan niet, heb geen zin vaak. Als ik wel zin heb, durf ik niet. Ik ben bang dat ik teleurgesteld wordt.

Mijn vriend heeft al zo lang geduld gehad met me, de beste man van de wereld dus!
Ik ben ook geen opgever, omdat ik weet dat ik ontzettend veel van hem hou. 9 jaar geleden heb ik het ooit eens uitgemaakt met hem, en ik heb daar zo gigantische spijt van gehad. Ik weet dat het nu weer zou zijn. Dus ook dat kan ik gewoon niet.

Heeft er iemand nog tips voor me? Wat kan ik het beste doen? Ik wil er vanaf. Ik wil van die pijn af.
Ik wil mn vriend niet meer wegduwen, omdat ik alsmaar bang ben dat er iets “moet” gebeuren. We zijn zo al een heel stuk uit elkaar gegroeid. En ik wil niet nog meer uit elkaar groeien.

Voorspel? Bah, dat kan ik niet hebben. Ook met reden. Dat is het grootste probleem. Als ik al zin heb, dan wil ik zo snel mogelijk, zonder voorspel. Zodat ik niet meer kan zeggen dat ik geen zin meer heb als we bezig zijn.
Ik klap compleet dicht als we naar bed gaan of als ik wakker wordt. Alleen al daarom.

Het is moeilijk, vooral als je zoveel van iemand houdt. Wij zouden al blij zijn met 1 keer in de 2 weken. Dat zou voor mij een hele grote overwinning zijn!

Dus heeft iemand tips? Dan zijn ze heeeel erg welkom!

Ik denk dat je de allerbelangrijkste allereerste stap zojuist gezet hebt.

Eigenlijk heb je met het hier te zeggen erkenning gevraagd en gegeven aan wat je overkomen is en de last die je hier nog steeds van hebt.

Ik vind het heel erg dapper van je. En eerlijk.

Ik adviseer je het met de huisarts te bespreken. Dat kan best kort en zakelijk, en hij of zij kan je dan verwijzen naar een goede psycholoog die samenwerkt met zijn praktijk.

Erg dapper van je dat je de drempel die je ervaart in het contact met je partner onder woorden brengt…!

Reageren

Hoi bedankt!

Ik ben al bij een gewone psycologe geweest voor problemen met mn zelfvertrouwen. Dus ook dat is nog niet zoals het is.

Ik heb me vandaag aangemeld bij een sexuologe, maar man wat vindt ik het eng!
9 jaar geleden heb ik het uitgemaakt met mn vriend, omdat ik bang was dat ik niet meer voor m zou voelen wat ik voor m zou moeten voelen. Ik heb hem toen zo gemist en heb heel erg veel gehuild. Als hij bij mn zus zat, moest ik me tegenhouden er niet naartoe te rennen om m om zn nek te vliegen.
Ik heb toen de stap genomen weer verder te gaan.

Ik ben zo bang dat ik dit weer mee ga maken. Ik vindt het intzettend eng! Hoewel ik weet hoe veel ik van hem hou! Ik ben zo bang om m niet meer vast te kunnen houden. Maar toch ben ik zo bang. Pfffff. Ik hoop dat ik het nog aan kan om verder te vechten.

We zouden volgend jaar gaan trouwen. Ik wil dit heel graag doorzetten.

Reageren

Ik denk dat het verstandig is dat je de zaken in de juiste volgorde ziet.

Blijkbaar heb je al heel lang je seksueel misbruik en de gevolgen die het vandaag de dag voor je heeft niet de aandacht kunnen geven die het eigenlijk aan je vraagt. Daar heb je nu een begin mee gemaakt omdat je ‘ziel’ of je verstand daar om vraagt.

In jouw planning ben je al v erder met volgende stappen, maar misschien is het nu een beetje vroeg om je hiermee bezig te houden.

Mijn tip zou zijn je nu te focussen op je moed om te beginnen met iets waar je al heel lang bang voor bent. Dat hoeft nu heus niet inees, maar een volgend klein stapje zou je best kunnen en willen doen, denk ik.

Knap hoor dat je zo eerlijk naar jezelf bent, en echt onder ogen wilt zien wat je al zo lang dwwars zit!

Reageren

lieve Lilly,

ik herken jouw probleem wel.
ook ik heb vaak geen zin omdat ik vroeger misbruikt ben.
verder ben ik via mijn behandelaarster van ggz bij een sexuologe terecht gekomen.
ik heb nu enkele sessies met haar achter de rug.
het is best zwaar, maar ik merk toch dat er vooruitgang in zit.
ik zou het jou dan ook aanraden.
je schreef dat je je aangemeld had, ben je er intussen ook al eens geweest?
ik ben benieuwd.
veel sterkte!

Steffie

Reageren

Dank je Steffie. Dapper dat je dit wilt delen.

ten eerste hoor je weinig van mensen dat ze hiervoor een behandeling ondergaan, en ten tweede kan zo’n behandeling inderdaad best zwaar zijn dat je er geen hebt om er weer over te praten.

Toch denk ik dat je als ervaringsdeskundige anderen zou kunnen helpen die dezelfde ervaring hebben en er ook op vastlopen, of tenmisnste moeite mee hebben.

In ieder geval bedankt voor je bijdrage.

Reageren

hoi,

ja, nou, het is idd. erg confronterend.
maar dat is denk ik wel nodig om het te verwerken / het een plekje te geven.

ik had het zo lang zo diep weggestopt en was er zelfs van overtuigd dat mijn problemen helemaal niet door dat misbruik komen.
wel dus.

ik denk dat het fijn is om ervaringen uit te wisselen om anderen o.a. op die manier tot steun te zijn.

sterkte allemaal!

liefs, Steffie

Reageren

Hoi,

Het ging een tijd best goed. Maar de laatste tijd kan ik gewoon bijna niet meer slapen. half half zeg maar. Een beetje wegdommelen om vervolgens wakker te worden alsof je niet geslapen hebt. En je heel moe voelen.

Daar zal ik het woensdag ook eens over hebben bij de sl.

Ik ben op en ik kan niet meer ff. Ik ben zo moe:o(

Voor de rest, het kan beter. Ik ben nog maar 2 x bij de pl geweest, woensdag weer. Dus ik zie wel hoe het gaat. Ik hoop over een tijd een stuk beter.

Bedankt voor de reacties!

Groetjes Lilly

Reageren

Iets dat lange tijd bewust een beetje is weggestopt, en dat heb je niet zonder reden gedaan, moet je niet ineens helemaal ‘boven water halen’. Ik hoop dat je goede begeleiding krijgt bij de verwerking, want als dat niet gebeurt, loop je een risico op een nieuw trauma.

Wees juist nu heel voorzichtig en erg zorgzaam voor jezelf, en ga liever stapje voor stapje dan ineens helemaal.

Doe alsjeblieft rustig aan! je gaat de goede kant op, maar niet rennen, want dat put je uit en dan kun je vallen!

Reageren

Ik denk dat de begeleiding wel goed zit;)
Met pl bedoelde ik eigenlijk sexuologe, maar had de verkeerde letters neergezet. Het is een hele lieve vrouw, dus dat komt wel goed.

Bedankt!

Groetjes Marieta

Reageren

Verwerking van psychotrauma vergt grondige kennis van het verwerkingsproces en goed inzicht in de draaglast / draagkracht verhouding bij de cliënt.
Fijn dat je een goede begeleiding hebt, en misschien wil je de wijze waarop je aan ‘het werk’ bent met jezelf hier wel delen met anderen die zo’n weg te gaan hebben?

Reageren

hoi,

wat je schrijft over dat slapen en moe zijn, is voor mij heel herkenbaar.
wat zei je therapeute daarvan?

verder ben ik het geheel met Suzeeens;stapje voor stapje.
sterkte!

Steffie

Reageren

Ik herken jullie proces. Ik ben veel wantrouwen bij mezelf tegengekomen, maar als ik nu het verschil zie, met hoeveel vertrouwen en rust en veiligheid ik in een relatie kan zitten, het is het echt allemaal dubbel en dwars waard. Een tip: wees geduldig en zie alles als weer een klein stapje vooruit. Iets wat jarenlang geen aandacht heeft gehad, kan schrikken van ineens zoveel, en juist rustig aandoen en steeds kleine stapjes, heeft uiteindelijk een groot effect. Pas goed op jezelf, en heel veel succes.

Reageren

Echt heel erg bedankt voor de reacties en de steun! Die doen me heel erg goed!

Ik zal kijken of ik er toe kom om het hier te delen. Maar eerst eens aan mezelf denken;o) Ik denk al alleen aan anderen, dat is bij mij vaak het probleem.

Ik ben best wel sterk, dat weet ik al van mezelf. Ik kan in paniek raken, maar daar ook weer uitkomen door heel gewoon erover na te gaan denken. Ik ben meestal een dag of paar dagen van slag, waarna ik alles op een rijtje gezet heb.
Ook op mijn werk heb ik al veel dingen meegemaakt waar menig mensen meteen ontslag hadden genomen. Ik ben wel een doorzetter.

Ik vindt het allemaal erg eng, maar ik wil er ook doorheen. Ik wil er nu eindelijk eens vanaf. Naja, rust wil ik. Dat is denk ik een betere benaming;o)

Het zal zwaar worden, daar ben ik van overtuigd. Maar als ik er niks aan doe, dan wordt het zwaarder. Dan gaat mn relatie naar de knoppen en zadel ik mijn kind op met een hoop problemen. Ze is ook erg gevoelig en voelt veel van mij aan. Ik wil ook haar rust gunnen en niet een mama die zich altijd maar klote voelt;o)

2 goede redenen dacht ik om er flink mee aan de gang te gaan. In september ga ik van start. Tussendoor nog wat gesprekken en voorbereiding en dan kunnen we!

Bedankt allemaal en jullie horen nog van me!

Reageren

Ik ben nu een jaar verder en het gaat al beter.
Intimiteit heb ik nog steeds moeite mee. Maar het gaat al iets beter. We hebben nu oefeningen om weer wat intiemer te worden. Knuffeloefeningen. Waarbij geen sex aan te pas MAG komen. Dat is voor mij een enorme rust. Ik kan het nog steeds niet helemaal aan de kant zetten. Het gevoel seks te moeten hebben, maar dat komt wel denk ik.

Ondertussen ben ik getrouwd. Ja toch getrouwd. Ik hou namelijk ontzettend veel van die kerel. We hebben al iets vaker seks. Ik denk dat ik nog steeds te snel wil. En te snel alles verwerkt wil hebben. Ook mijn onzekerheid wil ik weghebben, maar dat gaat helaas niet meteen;o)

Het is al lang geleden dat ik hier iets neergezet heb, maar ik moest er weer aan denken. Daarom heb ik het weer opgezocht.

Nog heb ik soms het gevoel dat ik nog steeds iets fout doe. Of ik schaam me ervoor als ik sexuele gevoelens heb. Op het moment dat ik mijn partner zie kan ik het niet meer en klap ik dicht. Minder snel als voorheen. Ik hoop dus dat het nog beter gaat komen.
Misschien is mijn grootste probleem dat ik er geen vrede mee kan krijgen dat het zo is.
De angst dat het misschien dan misloopt tussen ons als ik het wel accepteer.

Ik vindt dat nog heel moeilijk. De psych blijft maar zeggen dat ik dat los moet laten, maar het lijkt me niet te lukken;o)

Het blijft toch wel wat moeilijk.

Reageren