Hallo iedereen.

Ik vind dit een beetje lastig om te vragen, maar het is anoniem, dus dan lukt het wel. Ik denk namelijk niet echt dat mijn vriend wil dat ik dit zomaar aan iedereen vertel, daarom lijkt een anoniem forum me ook niet iets beter…
Ik heb sinds een jaar een relatie met echt een geweldige man. Hij is lief, grappig, zorgzaam, intelligent en mijn echte held zeg ik af en toe. 😉 Ik zie hem echt doodgraag. Er is echter een dingetje dat wat moeilijker gaat en hij schaamt zich daar ook echt over en klapt helemaal toe als ik probeer aan te halen. Ik kan het, uit respect voor hem, ook niet echt met iemand bespreken. Hij zou echt niet graag hebben dat iemand die hem kent dit weet, denk ik, maar ik zit er wel mee en ik wil hem of beter gezegd ons ook wel helpen.

Het probleem is dat hij  echt heel snel kan klaarkomen en met snel bedoel ik ook echt snel. Soms is wat zoenen echt al genoeg. Hij vindt dat echt lastig en schaamt zich daar echt voor. Vooral toen we net samen waren, gebeurde dit veel. Ik weet het toen wat aan onervarenheid, want hij had voor mij ook nog nooit een relatie gehad. Hij heeft een leeftijd waarop je dat niet echt verwacht, maar het is wel zo. Ik vond het geen probleem eigenlijk, ergens vond ik het zelfs best nog wel leuk zelfs. Dat bleef in zekere zin wel, maar wisselde zich daarna ook af met niet meer kunnen klaarkomen en daarna met zelfs geen erectie meer kunnen krijgen.

Nu heeft hij sowieso een lager libido als ik, ook dat had ik nog niet eerder meegemaakt met een man, maar dat is op zich ook niet zo erg. Hij is voor mij verder de beste bedpartner die ik al gehad heb, dus ja. 😉 Na een tijdje kwam hij ook regelmatig niet meer klaar als we seks hadden, wat hij ook heel erg vond en zich voor schaamt. Ook hier, ik vind dit niet zo heel erg. Als hij zichzelf aftrekt of ik op dat vlak wat help, lukt het soms dan wel en dat steekt soms wel een beetje, maar hij zegt dat het echt niets met mij te maken heeft. Ik geloof hem daar wel in. Soms zakt zijn erectie ook gewoon weer weg. En nog steeds kwam hij andere momenten dan weer wel heel snel klaar. Ik denk dat het met meer of minder spanningen te maken kan hebben, hij is sowieso wel een piekeraar.

Nu gebeurt het de laatste tijd ook vrij vaak dat hij geen erectie meer kan krijgen. Hij vindt dit vooral heel erg en kruipt dan helemaal in zijn schulp. Hij zit daar dan een beetje verloren, durft me niet aankijken en schaamt zich echt dood en gaat dan soms ook het huis uit, hij gaat dan wat wandelen, zegt hij. Hij wil er ook niets over zeggen, maar ik zie wel dat hij er erg mee zit. En op zich is dat één keer ook niet zo erg, twee keer ook, drie keer zelfs nog niet, … maar het lukt eigenlijk nog amper als we in bed liggen en hij neemt sindsdien ook meer afstand van mij in het algemeen… Hij zegt nog steeds dat het niets met mij te maken heeft en ik vraag me de laatste tijd af of hij er gewoon niet te veel mee in zijn hoofd zit. Vanaf het ogenblik in bed er iets richting seksualiteit gaat, lijkt hij erg onzeker te worden en ik denk af en toe dat, wanneer hij zich meer zou ontspannen, het vanzelf terug beter daarmee gaat. Laatst namen we bijvoorbeeld samen een douche en was hij ook heel erg ontspannen en kreeg hij heel vlot een erectie, vanaf het toen ook weer meer richting seks ging, klapte hijzelf helemaal dicht, veranderde zijn hele houding en ook zijn erectie verdween even spontaan als ze gekomen was. Ik heb heel vaak het idee dat hij vanaf het ogenblik hij denkt dat er seks uit kan verder komen, hij in een soort angst slaat… faalangst misschien? Ik weet het niet… omdat hij de ervaring gehad heeft dat er af en toe ook niets gebeurt? Ik weet het niet, het is een hypothese en hij wil er verder niet over praten, buiten het gebruikelijke: “het ligt niet aan u” en daar is dan voor hem de kous naar mij toe mee af

Ik heb hem al vaak gezegd dat ik dat niet zo heel erg vind, maar dat ik wel intimiteit met hem mis en het niet leuk vind dat hij de laatste tijd zoveel afstand neemt.  Hij slaat dan dicht, zegt niets, verlaat de kamer… Vaak denk ik dat gewoon lichamelijke intimiteit, zonder echt seks, misschien wel wat kan helpen in de spanning voor hem wat te verlagen, maar ik heb de indruk dat hij tegenwoordig meer en meer angst voor seks heeft en dit daarom ook niet meer wil. Hij neemt ook geen initiatief meer, ook uit angst dat het niet zou lukken, denk ik. Ik ben ervan overtuigd dat hij me inderdaad sowieso nog wel heel graag ziet en heel aantrekkelijk vindt, hij zegt dat en ik heb verder ook echt geen reden om daar aan te twijfelen. Toen we gingen zwemmen en ik wat rond hem ging flirten, krijg hij ook een erectie en we moeten eerlijk zijn, in een publiek zwembad kunnen we inderdaad geen echte seks hebben…

Weet iemand wat we kunnen doen?
Alvast bedankt

Hij zou eens naar zijn huisarts moeten gaan en dit bespreken…eventueel een verwijzing vragen voor een seksuoloog

Reageren

Ik ben een man van 45…ik heb een geweldige vriendin…maar heb zelf ook het probleem…het ligt niet aan haar…word erg opgewonden van haar…maar als je weet dat HET gaat gebeuren dan word hij minder hard of slap …dus tijdens het zoenen strelen is hij nog hard…bij de daad verliest hij zijn hardheid….maar goed nieuws….ik slik Kamagra….hij word keihard…blijft hij niet constant…maar bij aanraking op opwinding word hij stijf….dus viagra of Kamagra….en neem gerust een avondje vrij….want dit gaat uren duren….veel plezier

 

Reageren

• Ik ben ook een man en soms werkt het zaakje inderdaad niet als je dat wel zou willen, dat kan inderdaad met stress te maken hebben en hoeft verder totaal niets met jou te maken hebben. Het lijkt mij inderdaad dat hij zich daar zorgen over is beginnen te maken en zich hier lastig bij voelt en het nu helemaal niet meer lukt. Medicatie zou eventueel wel kunnen werken, maar dan zal hij toch een arts moeten raadplegen. Misschien krijgt hij zo terug wat meer zelfvertrouwen en lukt het daarna weer als vanouds. Misschien ook niet, maar dan weten jullie beiden wel hoe het toch nog leuk kan zijn.

Veel succes en ik hoop dat jlie snel weer kunnen gaan genieten.

Reageren