Ik heb al sinds ik me kan herinneren last van heen en weer wiegen met mijn bovenlichaam, toen ik kleiner was ook bij het lopen en als ik ging slapen, ging ik met mijn hoofd heen en weer. Ik kon het vroeger nooit echt beheersen en deed het ook in het openbaar maar nu lijkt het alsof het komt door stress. als ik in stressvolle situaties ben dan doe ik het, hoewel ik nooit wil dat iemand het ziet. Het vreemde is dat de beweging zelf nog meer stress lijkt te genereren.heen,
Ik ben ook snel gestrest en soms kunnen kleine dingen die ik moet doen echt als een grote berg lijken. Ik heb bij een mevrouw gelopen die oefeningen deed met een bal om mijn evenwicht te verbeteren ofzo en bij een kinderpsycholoog die met me werkte om bij te houden wanneer deze dingen gebeurden, en zo een oplossing te zoeken. toen ik ouder werd wilde ik er nooit meer heen, en ik wil graag weten wat de oorzaak zou kunnen zijn van dit gedrag. Ik kan alleen dingen vinden over autisme en wiegen, maar dokters hebben dit nooit bij mij vastgesteld. Ik heb niet bijzonder veel vrienden, heb gevoelige ogen, oren en andere zintuigen maar dat is het dichtste dat ik bij autisme kom en lijkt me niet relevant. Mijn ouders dachten eerst dat het kwam omdat ik te vroeg ben geboren (7 weken) en vroeger had ik veel last van nachtmerries (nu niet meer). Heeft dit er misschien mee te maken?
Als iemand advies or ervaringen heeft, zou ik het graag horen.

Het zijn door jezelf aangeleerde bewegingen die je maakt. Dat je te vroeg bent geboren heeft hier niets mee te maken. Als je erachter wilt komen waarom je dit doet, zou je toch weer naar een psycholoog moeten.

Reageren

Dat herken ik volledig bij mezelf. Heb je al ontdekt waardoor dit zou kunnen komen?

Reageren

Ik ben ondertussen al een tijd lang in behandeling bij een psycholoog. Helaas hebben verschillende psychologen nog geen verklaring kunnen geven voor dit gedrag, dus helaas kan ik je niet veel verder helpen lotgenoot.

Wel heb ik de diagnose angstoornis en depressie gekregen. Mijn psycholoog zegt dat het gewoon mijn manier kan zijn van omgaan met emoties. Het wordt een stereotiepe bewegingsstoornis genoemd.

 

Reageren

Een wiegende beweging kan vanuit je zintuigen een rustgevende werking geven maar kan ook ervoor zorgen dat je gefocust bent. Vanuit je verhaal praat je over overgevoeligheid van je zintuigen. Het lineaire bewegen kan ervoor zorgen dat je jezelf gaat overstemmen. Je prettiger gaat voelen. Door jezelf te wiegen kan het zijn dat je een ander zintuig beter kan hanteren.
SI therapeuten zouden met je mee kunnen denken waarom je dit doet. Zoek maar eens op. Succese

Reageren

Hoi ik heb dit al van mn kleinste af. Tot irritaties thuis toe als we samen films keken of iets spannenst deden. Ook heb ik autisme lichtelijk hahah meeste zeggen beetje veel..ach ja. Maar traumas van vroeger ook..en heb ptss. En daar kan ik niet mee omgaan omdat mensen je niet snappen..maar even lang verhaal kort te maken..ik schommel mezelf bijna van de bank nu. Schaam mezelf en mijn jongste zoon van 15jr. Kan niet eens een film met me kijken.

Heeft iemand tips of iets wat ik hier aan kan doen.

Mvg faya o

Reageren

Hallo

Ik ben iemand die zich wel heel snel zorgen maakt. Iemand zei tegen me dat deze vanmiddag weg is naar een visite. Hartstikke leuk. Ik zou te horen krijgen hoe het was gegaan.

Alleen na 3 en een half uur nog geen reactie.

Reageren

En wat zou ik daaraan kunnen doen?

Reageren

John is t zo dat je met kanker veel afvalt in een korte tijd en steeds meer en meet afvalt ?

Reageren

Hallo allen

Ik herken me in jullie verhalen
Vroeger toen ik heel klein was begon ik met mijn hoofd heen en weer te wiegen in bed om zo in slaap te vallen
Op de bank doe k dat met mijn bovenlichaam.
Ik merk dat het bij mij komt door stress en door me af te sluiten van de wereld ook via muziek.
Ik schaam mij hier heel erg voor.
In relaties vertel ik het nooit echter heb ik samen gewoond 6 jaar lang en heb ik het toen wel verteld in het begin vond ze het nog al wat appart later niet meer. Nu ik een nieuwe relatie heb en nog niet samen woon zie k die noodzaak ook niet om het te vertellen tis immers niet iets wat je wil dat iedereen weet van je. Gelukkig heb ik er wel controle over zoals op vakantie met vrienden😅😅

Reageren

Het heet ‘pacifying behavior’ (rustgevend gedrag) en is een manier om de aandacht te focussen op iets dat voorspelbaar en fysiek is in plaats van mentaal en angstig. Met andere woorden: het helpt om rustig te worden en mentale ruimte te creëren dmv afleiding om bijvoorbeeld daarna een handeling uit te voeren of met iemand in gesprek te gaan. Komt veel voor bij mensen die op een moment baat hebben bij rust en voorspelbaarheid bv bij een angststoornis of mensen in het autistisch spectrum.

Reageren

Beste,

Het zou juist wel vanuit je vroeggeboorte te verklaren zijn.
Wanneer je te vroeg geboren worden zijn je hersenen nog niet helemaal gerijpt om alle prikkels van de wereld te ontvangen. Je komt eerder uit de baarmoeder en moet veel prikkels verwerken terwijl je eigenlijk nog 7 weken veilig in je moeders buik had moeten zitten.
Door alle aanrakingen geluiden en alles wat er in de ziekenhuis periode al met een klein baby’tje gebeurt ontwikkelen je hersenen zich net anders. Hierdoor zie je vaak dat prematuur geboren kinderen o.a. prikkel gevoeliger kunnen zijn.. en dat is wat ik hoor in je verhaal. Ik werk met kinderen die te vroeg geboren zijn en zie dit heel veel.
Een SI therapeut kan idd helpen maar misschien helpt dit stukje uitleg wel nog in het verklaren van wat je ervaart!

Reageren

Ik wieg al van jongsaf.
Nu is dat vermeerderd, van voor naar achter en van links naar rechts. Ook als ik rechtsta wiebel ik.
Ik ben bipolair, angststoornissen, psychosen gehad, geen orientatie, enz… ik kan er maar niet van afgeraken, anderen wijzen mij erop.

Reageren

Ik heb gemerkt dat bij onrustige patiënten/bewoners zowel motorische als verbaal, het wiegen(heen en weer bewegen van het (boven)lichaam), rust geeft en geborgenheid. Zijn er ook motorische apparaten om dit in te zetten? Misschien een mooi project voor de TU Delft om onderzoek te doen!!!

Reageren

Hoi Anoniem 2014, ik vroeg me af of jij of iemand met reactie van herkenbaar probleem nog op dit forum zijn.
Ik ken de situatie heel erg goed dat je moet wiegen en vooral bij stress, en ik heb daar ideeën over gekregen.
Echter, het is niet mijn bedoeling hier wat achter te laten en er nooit meer wat van te horen.
Wel heb ik ontdekt dat nu algemeen wordt aanvaard dat het rustgevend kan zijn, vermits de situatie op zich niet (meer) stresserend is. Soms wordt wiegen zelfs als nuttig in een behandeling ingepast.
Mijn vraag is voor nu, hoe het u intussen na al die jaren vergaan is?
Heeft u een diagnose of een oplossing gevonden die sociaal aanvaardbaar is?

Reageren