Ik heb een verleden van hypochondrie en denk vrij snel dat ik een ernstige ziekte heb.
Soms heb ik er jaren geen last van, maar in tijden van stress wel.

Nu heb ik een halfjaar vage klachten.
Het begon tegelijk met paniekklachten, maar die paniekklachten zijn nu weg.

Het begon vrij snel:

Eerst tintelende rechterhand;
3 dagen erna een tintelende rechterkant;
Soms een branderig gevoel in handen en/of voeten;
Slap gevoel in linkerarm.
Dit alles kwam binnen een week opzetten.
Na een tijd van hard (lichamelijk) werken en slaaptekort.
Het gevoel komt regelmatig terug en er is nooit een dag geweest dat ik ‘niet bang voor de klachten’ ben geweest.

Nu heb ik al een tijdje last van zere oogspieren (ontstoken ogen gehad en zwaar verkouden geweest).

2x naar de huisarts geweest.
Bloedonderzoek wees niets uit.

Ik ben al een halfjaar bang dat ik ms heb.
Mijn huisarts gelooft zelf van niet.
Het beheerst mijn leven.

Zijn dit ms-klachten?
Ik merk wel vaak dat ik met geklemde kaken in een gespannen houding zit (opgetrokken schouders)

Meepraten mag gerust.

Vertrouw op je huisarts en ga leuke dingen doen.

Lekker sporten of wat dan ook. Vermoedelijk zullen je klachten dan vanzelf verdwijnen.

Reageren

Dat zijn toch spannings/angstklachten. Ik denk dat je hyperventileert. Je hypochondrie dus

Reageren

Bedankt voor jullie reacties.

Ik doe nu driekwartjaar lichamelijk werk, vaak ook net boven schouderhoogte (vrij zware dozen).

Ik word regelmatig wakker met gevoelloze armen sindsdien.

Soms ook weer dagenlang niet.

Ik voel soms een branderig gevoel in mijn handen en heb vaak pijn in mijn schouderspieren.

Ik werk fulltime en heb sindsdien ook regelmatig last van harde ontlasting (sorry voor de vieze praat).

Maar dit kan ook komen door iets te weinig drinken.

 

Moet ik me zorgen maken?

Of me niet zo aanstellen?

 

Ik zoek toch weer een soort bevestiging, merk ik met deze post.

Het is zo lastig om een ziekte uit je hoofd te zetten.

Deze klachten zijn heel spontaan begonnen en ik blijf er mee bezig cq op letten.

 

Alvast bedankt.

Reageren