Ik ben sinds een paar jaar leider van een jeugdteam. Sinds een paar maanden merk ik dat ik vaak emotioneel wordt (moet huilen) als de jeugd hiervan (of jeugd in het algemeen) erg blij of teleurgesteld is. Dat heb ik bij volwassenen niet.
Tevens is een paar weken terug mijn peetoom overleden. Daar was ik erg boos over.
Normaal heb ik bijna geen emoties. Ik ben bijvoorbeeld nooit echt blij of verdrietig.

Deze emoties zijn nieuw en dat beangstigd mij.
Waarom heb ik dit? E hoe kan ik ermee omgaan? Vooral wanneer ik bij de jeugd ben vind ik dat lastig, want het is niet hoe ik ben / was. Ik ben verward…

Kunnen jullie me hier wellicht mee helpen?

Hoi,

Het overlijden van je peetoom kan dat in je los hebben gemaakt, de verwerking van dat verlies. Daar kunnen je emoties door van slag zijn.

Je huisarts kan je helpen daar ondersteuning bij te krijgen, bijvoorbeeld door gesprekken met de praktijkondersteuner GGZ.

Reageren

Hoi Suus,

 

bedankt voor je reactie. Dat kan zeker een rol hebben gespeeld waardoor het (in mijn ogen) erger werd, maar ook voor het overlijden had ik dat ik emotioneel werd. Dit is het eerste jaar dat ik dat heb. Dat is erg lastig en verwarrend voor mij omdat dit een totaal nieuw iets is.

Reageren