Dit staat denk ik niet bij het goede onderwerp maar ik weet niet waar ik het anders moet plaatsen.

Mijn vader is overleden toen ik 6 was (ben nu 20), de ouders van mijn moeder zijn al lang overleden, mn moeder heeft (bijna) geen contact meer met haar broer en ze heeft ook niet echt een ‘vriendinnengroep’. Ze werkt 12 uur per week en de rest van de week zit ze thuis voor haar tablet spelletjes te spelen. Ik heb nog een broertje van 18, met wie ik het erg slecht kan vinden, we hebben elke dag ruzie en mijn moeder wordt hierom vaak boos en geïrriteerd, soms is het zelfs zo erg dat ze geen eten kookt omdat wij ruzie maken. Mijn broertje is overdag elke dag aan het werk, eet thuis en gaat daarna meteen weer weg (naar vrienden ofzo). Hij is dus eigenlijk geen enkele avond thuis. Voor mijn moeder vind ik dit erg zielig omdat ze (als ik dan ook een keer bij vriendinnen ofzo ben) dan dus helemaal alleen is en weer de hele avond kansloze spelletjes speelt op haar tablet. Hierdoor zeg ik vaak afspraken af omdat ik het gewoon zo zielig voor haar vindt dat ze helemaal alleen thuis is en ik ben ergens diep van binnen ook wel bang dat ze gekke dingen gaat doen.

Aan de andere kant ben ik soms teleurgesteld in mn moeder. Ze zegt minimaal elke week dat ze weinig geld heeft en dat we geen leuke dingen kunnen doen (zoals winkelen, uit eten, enz, we konden niet naar het buurtfeest waar iedereen naar toe ging omdat dat volgens haar te duur was). Maar tegelijkertijd rookt ze wel (stiekem, ze deed altijd al verdacht in de garage en had daarna een rare lucht bij zich hangen, ben toen op onderzoek uitgegaan en ik heb toen sigaretten gevonden in de afvalbak omwikkeld met toiletpapier, ze weet niet dat ik weet dat ze rookt) wat dus ook enorm veel geld kost. Ook laat ze haar elektrische fiets repareren (750 euro) terwijl ze die fiets maar 1 keer per maand gebruikt ofzo, wat mijbetreft dus pure geldverspilling.

Ik durf dit niet tegen haar te zeggen en ik zit een beetje met een dubbel gevoel dus weet ook niet zo goed wat ik nu moet doen.. I need help

Ga eens naar de huisarts en bespreek het met hem/haar..
Iknenkmdat het goed is als je eens met een psycholoog gaat praten

Reageren