Beste mensen

Al sinds kind heb ik adhd en kan ik compulsief/impulsief zijn.
Nu ben ik ook altijd wat angstig aangelegd geweest, en af en toe wat last gehad van stemmingswisselingen. Dit schijnt nu eenmaal bij adhd te horen.

Echter heb ik de laatste jaren steeds vaker last van angstklachten. Ik ben bij psychologen geweest en psychiaters maar telkens zijn de klachten niet ernstig genoeg om er een label op te plakken.
Zo heb ik last van piekeren, maar niet zo extreem als bij een gegeneraliseerde angststoornis. Zo focus ik me ontzettend op lichamelijke gewaarwordingen maar blijf ik in de meeste gevallen rationeel (geen hypochondrie). Ik word af en toe zenuwachtig, licht angstig en duizelig in open ruimtes maar raak nooit in paniek (geen paniekstoornis/hypochondrie). Af en toe ben ik somber en vaak ben ik moe, maar ik heb altijd hoop op beter en veel levenslust (geen echte depressie).

Nu had ik vandaag een vervelende dwanggedachte (daar heb ik soms ook last van). Ik had een broodmes op tafel liggen en ineens schoot het door me heen: wat als ik mezelf bezeer hiermee? Daarna kon ik dat mes even niet loslaten.

Mijn vragen:
1. Betekent het zo nu en dan hebben van dwanggedachten dat je per definitie OCD hebt?
2. Is het zo dat dit klachten zijn die gewoon bij ADHD horen, en wat kan ik er het beste mee doen? Accepteren?
3. Zal het veel erger worden?

Mijn dagelijks leven gaat opzich redelijk goed, behalve dat ik flink moe kan zijn van alles. Maar ik heb een leuke vriendin, veel vrienden, zit in het derde jaar van mijn universitaire opleiding en werk ongeveer 8 uur per week.
Om deze redenen wil de arts niet spreken van een daadwerkelijke stoornis.

Het kunnen inderdaad klachten zijn die bij je ADHD horen.
Het accepteren van bepaalde dingen kan wel een heel stuk schelen. Je kunt het dan een plek geven. Of het ooit erger zal gaan worden? Geen idee….

Reageren