Zoeken Vraag het forum

ik ben zo bang om dood te gaan

Beheerd door

Peter (huisarts)
  • Anoniem

    Hallo iedereen,

    Sinds een dik jaar geleden ben ik ‘ziek’ geworden. Op een avond reed ik naar een vriendin en toen gebeurde het.. tijdens de rit op de autostrade kreeg ik een steek in mijn rug. Ik kreeg het gevoel flauw te vallen (dit gebeurde echter niet). Het was pure angst. Mijn ouders zijn mij (terwijl ik op de pechstrook stond) komen halen.
    Sindsdien ging het van kwaad naar erger. Ik kreeg constant aanvallen van angst, bang om dood te vallen. Ik dacht dat ik vol met hersentumoren zat. Mijn vingers werden voos. Ik kreeg het gevoel van niet vlot te kunnen praten. Ik rilde van angst. Na verschillende proeven (scannen, bloedafnames,…) bleek dat ik kerngezond was. Ik kreeg de diagnose hyperventilatie. Ik heb medicatie gekregen nl. angstremmers en anti depressiva. Ik heb een jaar naar een psychotherapeut geweest. Na een x-aantal tijd begon het stilaan beter te gaan. Ik ben gestopt met mijn medicatie. Alles verliep goed.

    De laatste 2 maand gaat het telkens slechter met mij. Ik krijg hartkloppingen, voel me draaierig, ik kan weer minder functioneren, alles lijdt eronder en ik ben bang dat ik de jongen van mijn leven ga kwijtgeraken door mijn angsten. Ik denk echt dat ik echt dood aan het gaan ben. Ik heb het gevoel dat ik deze keer echt ziek ben. De dokters proberen mij gerust te stellen maar ik zit echt met mijn handen in mijn haar. Soms worden mensen (bv mijn ouders) humeurig op mij omdat ik me niet goed voel door die angsten. Ze zeggen dat ik kerngezond ben. Ik durf er daarom telkens minder over te praten. Ik wil genieten van mijn leven maar het lukt amper. Ik ben maar 22 jaar en ik wil genieten van mijn jeugd.

    herkent iemand dit? of iemand die mij kan helpen?

    groetjes
    L.

    17 reacties
    Reageren
    John (moderator)

    Je klachten worden toch weer veroorzaakt door hyperventilatie.
    Lees eens de columns over angst die ik heb geschreven. Daarin kun je ook oefeningen vinden die kunnen helpen. Als de klachten langer aanhouden of erger worden, zou je eigenlijk terug moeten naar de psychotherapeut.
    http://www.dokter.nl/nieuws-items/columns/angst

    Reageren
    Dennis

    hoi L.

    ik heb hier ook last van (gehad)! Ik kan zeggen dat ik het nu aardig kwijt ben maar soms komt het met vlagen nog terug. Het is een heel naar gevoel en je voelt je heel alleen en niemand die je begrijpt. Je wordt gek! Inmiddels weet ik dat heel veel mensen last hebben van angsten. Veel daarvan wordt onder de naam Burn-out beschreven of depressie, lichamelijke klachten zoals hyperventilatie, hoofdpijn, nekpijn, pijn in je rug, duizeligheid, een piep in je hoofd (Tinnitus), zelfs zenuwpijnen op de gekste plaatsen, het niet meer verdragen van geluid, licht of rumoerige ruimtes waar je veel signalen van binnen krijgt worden een last. Ik heb dan ook het idee alsof er iets in m’n lichaam niet Ok is. Een tumor een hersenkwaal een hernia? Ik heb een MRI scan laten maken en daarop was alles goed!? Je maakt jezelf gek omdat je niet weet waar je klachten vandaan komen, je kan er je vinger niet op leggen. Een gewone dokter kan je vaak niet helpen je hebt een andere mindset nodig, je moet anders in het leven gaan staan.

    Doordat je je in je hoofd helemaal angstig maakt, ga je een verkeerde ademhaling aannemen of een krampachtige houding en doordat je stress hebt van die gedachten krijg je ook lichamelijke klachten.  Ik heb wel een aantal boeken die je kan lezen, bij mij heeft het erg geholpen om herkenning terug te lezen. In het boek ‘Hyperventilatie ontkracht’ van Chris Lenearts vond ik veel herkenning van mijn klachten. Ook dit boek van  Claire Weekes ‘Peace from nervous suffering’ helpt je handvatten geven, zij heeft daar zelfs een Nobelprijs voor gekregen.

    Verder heb ik veel gelezen over de dood, wat er gebeurd en wat je voelt als je dood gaat, en ook wat er eventueel na de dood komt. De dood is een onderdeel van het leven waar mensen het pas over gaan hebben als die dichtbij komt. Dit is natuurlijk niet goed. Zeker in de Westerse wereld gaan we hier heel summier mee om. Ook als je sterft wordt er een paar dagen gerouwd en gaan we weer verder met ons dagelijks leven. Dit geeft veel stress als je niet om kan gaan met de dood.  Als je de dood kunt gaan zien als iets natuurlijks en iets moois hoef je daar ook niet meer bang voor te zijn.

    Ik wens je veel succes en geloof niet in dat stemmetje in je hoofd die zegt dat je vanalles mankeert, DAT BEN JIJ NIET! Focus je even op andere dingen (kijk even tv, lees een boek, ga even wandelen of sporten) als je het gevoel hebt jezelf te verliezen in je klachten dan zul je zien dat het beter gaat!

    Bijlagen:
    Reageren
    Lisa

    ik heb ook verschrikkelijk veel last van paniekaanvallen. Als ik maar een klein pijntje voel, heb ik gelijk de angst om dood te gaan. Soms denk ik keihard van.. ik wil hier niet mee zitten.. ach wat maakt het uit dan ga ik maar dood ik wil gewoon genieten. Maar zodra ik dit denk dan denk ik gelijk nee ik wil helemaal niet dood. Ik vind dood gaan zo’n enge gedachte. Het feit dat je gewoon dood bent en niks meer kan vind ik heel eng.

     

    ik wil niet meer zo denken. Ik wil gewoon genieten van het leven. Iemand die weet hoe je hier vanaf kunt komen?

     

    Reageren
    John (moderator)

    Ben je voor deze angstklachten niet onder behandeling van een psycholoog?

    Reageren
    meisje17
    • Heb ik ook gehad , jaren lang vanaf me 11e , bij mij is de knop omgegaan van ja ik ben bang om dood te gaan , maar in werkelijkheid heb ik al geen leven meer als ik niks meer kan door me angsten. Zolang je kan nadenken leef je nog
    Reageren
    Begrip

    ik ben een meisje van 13 jaar en ben heel erg bang voor de dood. Ik denk heel de dag dat ik dood ga vooral in de avond. Ik had dit vroeger een paar keer maar dacht er niet veel over na. Vorig jaar op vakantie had ik het weer een dag en durfde ik in de avond niet te slapen omdat ik bang was om in mijn slaap dood te gaan. Echter is dit niet gebeurd. Nu heb ik het weer nu ook oo dit moment. Als ik eraan denk eet of drink ik niet omdat ik bang ben om te verslikken ook in mijn slaap ben ik bang dat ik dood ga. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik krijg een buikpijn gevoel als ik eraan denk. En ik denk steeds wat gaat er gebeurenz na mn dood. Doet het pijn. Ik wil niet dood gaan. Ik voel me misselijk en heb hoofdpijn. Ik wil van mijn leven genieten wat niet kan. Ik heb het alleen een paar vriendinnen verteld

    Reageren
    Kim

    Hoi,

    Ik herken je verhaal precies. Op mijn 14e begon het bij mij met precies dezelfde klachten als jou. Altijd s avonds in bed, want dan had ik ‘tijd’ om te gaan piekeren. Na een tijdje werd het erger en durfde ik zelfs niet meer naar buiten (en school) in de angst voor een paniekaanval.  Uiteindelijk terecht gekomen bij een jeugdpsycholoog en deze heeft mij toen erg goed geholpen. Ik kon het een naam gaan geven ‘ angst/paniekstoornis’ en dit zorgde voor mij al voor veel geruststelling. Ook leerde ik mezelf goed kennen en kwam er achter dat ik het eigenlijk altijd al had gehad. Na goede behandeling en steun van mijn ouders was ik er met drie kwart jaar zo goed als vanaf. Ik was veel zelfverzekerder en kon eerder mijn grenzen aangeven.

    de angst is wel altijd een onderdeel gebleven in mijn leven. Het hoort bij me, meestal op de achtergrond, soms probeert hij naar voren te kruipen. Meestal ben ik sterk genoeg.

    Helaas afgelopen jaar toch een grote terugval na de bevalling van mijn dochter en tegelijkertijd de ziekte van mijn moeder. Gelukkig herkende ik nu snel dat het weer de angststoornis was. Het is nog steeds nu een heftige periode, 2 stappen vooruit 1 achteruit, maar ik weet dat ik dit ook even soort van nodig heb om er, net als toen, veel sterker uit te komen.

    Ik kan je als advies geven om hulp te zoeken, dat kan als eerste stap bij de huisarts. Hopelijk mag je steun vinden in je ouders die je misschien ook kunnen begeleiden of een leerkracht op school… Om de angst niet verder te laten sluipen door je hoofd, maar er nu mee bezig te gaan. Mij hielp en helpt nog steeds om elke avond een dagboekje bij te houden, angsten en gevoelens van me af te schrijven. Maar ook elke dag iets moois van die dag opschrijven. Ook al is het maar iets kleins.

     

    Heel veel sterkte, en weet dat je niet alleen bent….

     

    Reageren
    Sara

    Ik heb het ook ik zie af van deze klachten en bang van zelfmoord ofzo ik weet niet wat doen gaan deze klachten uit weg of?

    Reageren
    Den

    Ik ben soms heel erg bang om dood te gaan ik denk dan ; ik kan niet meer ademen, ik ga niks meer horen zien ruiken voelen dat maakt me zo bang dat ik soms paniekaanvallen krijg en denk dat ik dood ga, vraag me ook echt af hoe kan ik dan nog op me telefoon en muziek luisteren en blowen/drinken met vrienden of welke activiteit dan ook gaat er een zwarte stilte komen, of gaan we nog dingen zien en horen als ik zeker wist dat we nog dingen meemaken zou ik me helemaal niet druk maken maar we weten er niks over zo eng OMG ergste is nog ik zit nu ook nog vast in een kliniek na 2 jaar gevangenis nog 2 jaar hier 4 jaar van me kostbare leven weg door een vreemdgaande ex die verdient de dood eigenlijk hahah maar ja ff serieus iedereen sterkte met dit onacceptabele raadsel ik word gek in me hoofd als ik er aan denk kan al lang niet meer normaal slapen en elke dag is zo voorbij en het einde komt steeds dichterbij probeer te genieten van de leuke dingen in t leven zoals sex enzo en je familie want die heb je vaak als enige van alles nog over na jaren

    Reageren
    Caroline

    Zo lang als ik me kan herinneren ben ik bang om dood te gaan. Ik hoef maar iets te voelen en dan denk ik, daar ga je. Als mijn vriend niet thuis is (ik werk zover dat gaat vanuit huis) is die angst nog groter, want dan ben ik alleen en stel dat ik dan dood ga…. Al deze stress levert allerlei pijnklachten in mijn lijf en daardoor denk ik dan weer dat er echt iets met me aan de hand is, de befaamde cirkel. Ik ben 61 nu en leef met ups en downs op deze manier mijn leven. Ik probeer controle op de dood te krijgen wat natuurlijk niet kan. Nu ook zit ik weer in een angstfase en ben ontzettend moe ervan. Hoe krijg ik die gedachten uit mijn hoofd. Ik loop al bij een psychiater, maar heb nog steeds dezelfde klachten (ook voor borderline). Als ik wissel van medicatie (de psy probeert het echt) ben ik bang om dood te gaan. Zo erg is het soms. Vanmorgen bedacht ik me er moet maar weer eens een psycholoog bij aan te pas komen, heb er al velen bezocht, maar zo kan het ook niet. Vroeger als kind ben ik een keer heel lang onder water gehouden zelf denk ik dat die angst daar vandaan kom. Heb het daar met psychologen over gehad. Alleen de angst voor de dood blijft…..en als ik dit zo opschrijf dan vind ik het eigenlijk belachelijk maar toch voel ik het zo…. kortom, ik herken de verhalen hierboven, sterkte allemaal…..

    Reageren
    Romy

    Ik herken het heel goed. Na jaren lang therapieen medicijnen enz is t er niet veel beter op geworden. Durf soms niet eens met de hond te gaan wandelen. Voel dan mijn hoofd licht worden en krijg kokhals neigingen en ben bang neer te vallen.
    Ik woon alleen en ben constant bang dat me iets gebeurt en niemand is in de buurt. Soms als ik me weer duizelig misselijk begin te voelen en mijn hartslag versneld ga ik al in de gang zitten met mijn telefoon in de hand en deur op een kier voor eventueel de ambulance. Als ik dit zo typ moet ik bijna lachen…. Maar t is echt triest. Dit is toch geen leven he
    Zolang ik besta beheerst angst mijn leven. Mijn moeder heeft t ook…. Zal t erfelijk zijn?

    Reageren
    Hendrikje

    Bij mij is die angst onstaan mede doordat ik in de overgang kwam

    Reageren
    Mandy

    Ik dacht altijd dat ik de enige was met deze gedachten maar al 10 jaar ben ik bang om dood te gaan ik heb 4 kindjes de angst is zo groot dat ze niet eens thuis kunne zijn bij elk klein pijntje denk ik dat er iets ergs aan de hand is soms durf ik niet te slapen omdat ik bang ben niet meer wakker te worden na buiten gaan lukt ook niet meer alleen als het echt moet ik probeer zo hard mijn best te doen maar het gaat niet meer beter ..mijn hoop is weg ik doe zo mijn best maar ik ben ook zo moe en dit is echt geen leven meer

    Reageren
    Ann vanwing

    Ik ben 62 jaar en heb ooÄ· schrik om dood te gaan

    Reageren
Reageer op: ik ben zo bang om dood te gaan
Upload bijlagen

Maximaal toegestane bestandsgrootte is 8 MB



Voeg nog een bestand toe

Community

Gerelateerde topics

Kennisbank

Gerelateerde onderwerpen

3 min leestijd

Anticonceptie en hormonen: welke past bij jou?

4 min leestijd

Hoe groot is de kans op een zwangerschap?

4 min leestijd

Seks tijdens de zwangerschap: wat verandert er?

Maak nieuw onderwerp

Houd er rekening mee dat dit een openbaar forum is. Deel daarom geen persoonlijk gevoelige informatie zoals medische gegevens of contactgegevens.

Upload bijlagen

Maximaal toegestane bestandsgrootte is 8 MB



Voeg nog een bestand toe

Het Forum is niet bedoeld ter vervanging van een artsenbezoek. Neem bij een medische noodsituatie altijd contact op met uw (huis)arts of bel 112!

Geen foto’s van ontlasting uploaden. Deze worden verwijderd, omdat ze geen toegevoegde waarde hebben.

Wil jij op de hoogte blijven van het laatste nieuws op Dokter.nl?

Schrijf je dan nu in voor de nieuwsbrief!

Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.