Goedendag,

Mijn verhaal wil ik graag kwijt, en ik hoop dat mensen mijn verhaal herkennen of mij advies kunnen geven.

Ik ben een 21 jarige jongen, en ik kamp eigenlijk al een jaar of 4 met angststoornissen en een depressie die ik daardoor denk ik heb gekregen. Het begon allemaal eigenlijk pas na een zware operatie die ik vier jaar geleden heb ondergaan, ik ging na een lange revalidatie van 4 maanden weer eens uit en ik merkte dat ik heel erg gespannen was voor en tijdens het uitgaan. Het is heel erg moeilijk om het uit te leggen, ik was destijds natuurlijk veel afgevallen na mijn operatie en zat toen dus ook niet lekker in mijn vel op dat moment omdat ik sportief altijd wel goed was aangelegd. Op die avond had ik nog geen alcohol op en begon ik ook misselijk te worden, tot overgeven op de wc aan toe. Na die avond is die angst voor uitgaan en of grote sociale activiteiten toegenomen. Ik heb hier nu dus al vier jaar last van. Bij het wakker worden krijg ik sochtens al weinig door mijn keel tijdens het ontbijt, en dan begint de spanning al. Als ik werk wat dat doe ik op dit moment, dan gaat het wel want dat is een vertrouwde omgeving. Ik merk dat als ik lekker bezig ben, de klachten zoals angst en misselijkheid en het niet kunnen eten afnemen. Ik ben twee jaar geleden begonnen met blowen, iets dat wat eigenlijk helemaal niet bij mij past. Het blowen liet mij ontspannen, ik deed het meestal savonds. Sociaal gezien kon ik dan lekker met vrienden kletsen, en dus ontspannen. Sinds die blow tijd, ben ik ook niet veel meer uitgegaan ik zit voornamelijk bij vrienden thuis en kom verder niet veel de deur uit want die angst om misselijk te worden enzo wil ik gewoon niet. Nu ben ik sinds afgelopen week gestopt met blowen, omdat het blowen mij ook oppervlakkig maakt en ik daar ook klaar mee ben. Door het blowen heb ik mijn klachten een tijd redelijk kunnen onderdrukken. Ik wil gewoon weer plezier hebben, uitgaan en sociaal gezien stappen maken. De angst houd mij ook tegen om verdere stappen te ondernemen. Ook een relatie is echt niet mogelijk op dit moment, omdat ik teveel met de angst bezig ben. Thuissituatie is goed, financieel sta ik er goed voor, ik heb goede diplomas dat is het allemaal niet. Ik baal er ontzettend van en ik wil dit aanpakken.

Ik kijk tegen heel veel dingen op in het leven, en pieker om de kleinste dingetjes. Het is gewoon niet fijn zo. Het lijkt misschien aanstellerij, maar ik weet gewoon niet hoe mijn klachten weggaan.

Bij de huisarts ben ik vorig jaar geweest, die bood gedragstheraphie en of medicijnen aan ( antidepressiva ) maar daar ben ik toen na 2 dagen mee gestopt omdat ik daar echt ongelofelijk ziek van werd, dat heeft mij toen doen besluiten om zelf maar weer te proberen van de klachten af te komen door middel van hardlopen. Dit hielp in het begin wel, maar toen ik weer uitging met vrienden ging het weer mis overgeven etc en viel ik weer helemaal terug.

 

Tegenwoordig let ik meer op wat ik eet, als ik op pad moet eet ik niet te veel dan voel ik mij minder misselijk. Dat helpt maat doordat ik slecht eet, voel ik mij ook weer minder fit. Vroeger kon ik echt van het leven genieten, dat is echt een stuk minder. Misschien ben ik gewoon ook te veel bezig met wat anderen van mij vinden, voel ik mij belangrijker dan ik ben.

Wie herkent zich in dit verhaal, of weet wat voor soort angst en of depressie dit precies is?

 

1. Alvast heel erg bedankt.

Oja, ik ben dus afgelopen week bij een groot feest geweest en ik had dus weer last van al die klachten. Ik durf niet veel te nuttigen, alcohol ook niet. Zelfs naat de supermarkt gaan maakt mij zenuwwachtig. Het blowen onderdrukte dat gevoel een lange tijd, maar nu is het weer net zo erg misschien erger dan voorheen.

Reageren

Het zou kunnen, dat je een sociale fobie (sociale angststoornis) hebt ontwikkeld. Het blowen heeft dan wel korte tijd een ontremmende werking, maar in feite houdt het wel de problemen in stand of verergert ze als de THC is uitgewerkt. Heel goed dat je ermee bent gestopt.

Ik denk dat je er toch goed aan doet, om met je klachten naar een psycholoog te gaan. Hier kun je met therapie wel vanaf komen

Reageren

Bedankt voor je snelle reactie!

 

Ik ga inderdaad de stap zetten om hier met een psycholoog over te praten. Wil ik er van af komen dan is dat denk ik de enigste oplossing want mijzelf gaat het niet lukken ben ik bang. Bedankt voor de bevestiging in iedergeval.

Reageren

Hey Ros, ik kan mezelf echt helemaal vinden in jouw verhaal. Ik heb zelf een angst ontwikkeld door een traumatische ervaring op school en sindsdien is mijn leven een peunhoop. Door blowen is dit uiteindelijk alleen maar erger geworden en ik kan nu geen eens rustig op een terasje zitten. Ik ga binnenkort wel weer beginnen met mijn opleiding (heb een jaar thuis gezeten). Ik ben benieuwd of je deze reactie nog leest en of je al dingen hebt gevonden die helpen.

Ps; Dit heeft niks met aanstellen te maken. Ik weet zelf dat veel mensen dr behoorlijk weinig van snappen, maar juist omdat het zo regelmatig is is het enorm vervelend

 

 

 

 

 

 

Reageren