Hey
Korte samenvatting. Ben een jonge van net 22 jaar oud(09-2000) geboren in suriname. Sinds ongeveer 9 jaar oud had ik al geen zin meer in het leven. Dat gevoel werd nog erger toen rond me 10de in nederland kwam. Mijn moeder overleed net voor we hier kwamen. Maar dat maakt mij niet uit. Zij is tenslotte de reden dat nu leef.(kan heel mijn jeugd niet herrineren behalve de slechte ervaringen). Gaan we snel vooruit 16 jaar 1ste baantje. Werkte 7 dagen per week als bezorger en ging naar school. Leven werd iets beter verdiende geld mjah kon niet kopen wat wou. Nu 20 jaar kocht me 1ste auto deels betaald door de bank. (Ford transit connect 2019) begon koerier werk te doen. Werk 2-3 banen. Van ochtend tot avond 7 dagen in de week. Kocht designer kleding 1400 eu bril, 1000 eu jas, schoenen 800 euro etc. Ik was het. Mensen keken naar me naar me op. Meiden die normaal nooit met me praten keken me nu na wouden afspreken want ja reed elk weekend wel een andeee dikke auto. Dat allemaal om beetje te voelen hoe het goeie leven is. Nu 22 jaar geen hobby’s geen intresses. Heb wel vrienden word ook met de dag minder. Drink 5-6 blikjes redbull per dag en wodka ib avond om te kunnen slapen.

Het punt uit het hele verhaal ik verlies intresse in alles. Heb nergens meer zin in nergens de energie voor. Heel erge trust isseus en kom steeds dichter bij zelfmoord. 22 jaar niks bereikt en zal ook nooit iets bereiken. Mensen van mij leeftijd rijden in lamborghinis en ik? Ja heb een ford die niet rijdt. Elke dag word wakker met de gedachte waar doe ik het voor. Mijn enige doel in het leven is een GT63S AMG maar zal dat nooit bereiken.

Als dit het leven is hoeft het niet voor mij. Wou dit ff kwijt voor er een einde aan maak. Aangeziem niemand heb om te vertellen deel ik het met jullie

Hoi Boy,

22, zo lusteloos en al zo jong zonder moeder. Het valt ook niet mee om je plek te vinden. Iets te vinden waar je wel graag voor opstaat, werk, passie, liefde, wat dan ook.

Je klinkt als te somber om er alleen uit te komen. Geef het een kans en zoek je huisarts op hiermee. Misschien is het wel fijn als iemand een tijdje met je meeloopt en wat hulp biedt.

Sterkte, je bent zeker niet alleen!

Reageren