Ik heb een aangeboren oogafwijking en heb vanaf mijn 16e contactlenzen gehad omdat ik vanaf m’n kleutertijd al een bril had van plus 20. Nu heb ik een aantal maanden geleden een nogal heftige oogontsteking gehad en mag ik mijn contactlenzen niet meer in. Ik heb nu een bril van plus 26 met hele dikke bolle glazen van ruim 2 cm dik. Door deze glazen zien mijn ogen er heel erg groot uit. Mijn probleem is dat dat dus heel erg opvalt en dat ik overal waar ik kom aangestaard word. Ik dacht eerst dat ik er gewoon weer aan moest wennen om met zo’n dikke bril rond te lopen. Maar dat schaamte gevoel wordt eigenlijk alleen maar erger. Het zorgt ervoor dat ik me erg ongemakkelijk voel in gezelschap en mensen bijna niet meer aan durf te kijken. Ik betrap mezelf er de laatste tijd op dat ik de neiging heb om bepaalde sociale situaties (bijv. verjaardagen enzo) te mijden en ondertussen baal ik dan ontzettend van mezelf dat ik me zo druk maak over de reacties van andere mensen. Dus – mede onder invloed van mijn vrouw – probeer ik het elke keer weer, maar zodra ik ergens binnenstap word ik weer bevangen door dat ongemakkelijke gevoel. En dat terwijl ik altijd heel sociaal, spontaan en vrij was in het contact met andere mensen. Ik wil me zo graag voelen zoals vroeger, maar ik weet niet hoe ik dat moet doen.

Bij sommige oogproblemen kan een atlascorrectie helpen. Als je gaat denken wat mensen van je denken en onzeker bent, kan het zijn dat mensen juist eerder kijken. Vergeet niet dat mensen sowieso naar elkaar kijken. Lastig maar proberen niet teveel van aan te trekken.

Reageren