Beste allemaal,

Ik wil graag jullie mening peilen. Mijn mening is voor mij zo logisch, maar ik loop er tegenaan dat de medische wereld hier anders naar kijkt.

Mijn vrouw in 44 en uitbehandeld. Heeft chronische depressie en een aantal persoonlijkheidsstoornissen. Het gaat echt heel slecht met haar. Eigenlijk wil ze niet meer leven.

Omdat zij een half jaar geleden ernstige koliekaanvallen had (nierstenen) is voor een paar weken het opiaat Oxycodon voorgeschreven (soort morfine). Het hielp onvoldoende tegen de pijn maar psychisch voelde zij zich ineens een stuk beter.

Toen nog wat geëxperimenteerd met het lichtere Tramadol. Het vraagstuk komt hierop neer: door 2 pillen van 50mg tramadol per dag te slikken voelt zij zich zodanig beter dat zij enkele huishoudelijke taken doet en bij uitzondering een boodschap. Het is het verschil tussen niet meer willen/ kunnen leven en enigzins leven.

We zijn naar de huisarts gegaan. Kun/ wil je dit voorschrijven. Nee. Niet voor bedoeld en verslavingsgevaar.

Nou wordt mijn vrouw helemaal volgestopt met de meest vreselijke verslavende rotzooi (o.a. seroquel, das geen beste) dat niets helpt. Nu is er een ander niet best middel dat wel helpt.

Waarom kunnen medici hier niet mee omgaan of in toe stemmen? Let wel, deze vraag is volledig gebaseerd op de trieste situatie van 1 individu. Dus ik pleit niet voor standaardbehandeling met opiaten of opiaatachtige. Graag jullie mening. Groet Jopie

 

 

Het probleem hierbij is, dat het dus opiaten zijn, die voor pijnbestrijding bedoeld zijn. Als dit soort middelen bij psychische klachten worden gebruikt, kunnen ze een beter gevoel geven, maar het verslavingsgevaar, is dan dus wel erg hoog. Het zal 3-6 weken duren voordat de dosering waarmee gestart is, al niet meer voldoende zal zijn.

Reageren