Ik heb sinds een week of 2 pijn heel laag in mijn onderrug aan de linkerkant. Het is een brandende pijn ter hoogte van de bovenkant van het bot van het bekken aan de rugzijde, iets naast het kuiltje in mijn rug. Ik zag op een plaatje dat dit de bekkenkam en in het Engels de iliac crest genoemd wordt.

Het straalt soms uit naar mijn bil (vooral zijkant), naar de zijkant van mijn bovenbeen en naar een strook net naast mijn ruggengraat tot ongeveer waar de ribben beginnen. Deze uitstralende pijn is echter niet constant.

Zitten doet meer pijn dan staan en liggen en erop drukken maakt het ook pijnlijker. Ik heb echter wel steeds de neiging om te bewegen en de pijnlijke plekken te masseren.

Ik ben niet het type dat snel naar de huisarts gaat met vage klachten en vraag me dus af of ik dit moet doen of dat ik gewoon moet wachten tot het gewoon vanzelf overgaat. Ik heb paracetamol en diclofenac geprobeerd, maar dit helpt vrijwel niet. Ik hoor graag of iemand dit herkent en zijn/haar ervaring wil delen. Alvast hartelijk bedankt.

ga met de klachten toch maar eens naar de huisarts

Reageren

Dag Tandor,

Bedankt voor je reactie. Het heeft me geholpen met het maken van een afspraak zonder dat al te overdreven te vinden. Ik heb gisterochtend de huisarts gebeld en ben gistermiddag langsgeweest. Ze heeft me onderzocht en merkte op dat ik geklop had in mijn bovenbuik en in mijn ribbenkast aan de linkerkant (zowel voor- als zij- en achterkant, had ik zelf ook wel gevoeld, maar geen aandacht aan geschonken). Vanwege dit kloppen in combinatie met de lage rugpijn, verhoogde bloeddruk (nooit eerder gehad) en pijn rond het borstbeen (eerder voor bij de huisarts geweest en toen is het afgedaan als Tietze/costochondritis), wilde ze mij zsm naar het ziekenhuis hebben voor een echo en röntgenfoto’s, in verband met het vermoeden van een aneurysma van de aorta abdominalis. Ik vond dit een beetje (eigenlijk ontzettend) overdreven, maar ben toch blij dat ik wel heb geluisterd.

Nadat de huisarts contact had opgenomen met het ziekenhuis voor een spoedafspraak kon ik vanmorgen terecht voor röntgenfoto’s en echografie. De buikslagader bleek inderdaad verwijd te zijn (4,4cm) ongeveer 7cm onder mijn borstbeen. Dit veroorzaakt sowieso het kloppen en is mogelijk ook de oorzaak van de rare pijn in mijn onderrug, doordat het aneurysma wat tegen de wervelkolom drukt (wat ik niet helemaal begrijp, maar goed… Er was daar in elk geval niets anders interessants te zien of te voelen).

Ik moet volgende week maandag naar het ziekenhuis voor een MRI-scan en een meer uitgebreide echo van ook de omliggende slagaders (oa die naar de nieren) en heb voor nu propanolol, aspirine en simvastatine gekregen. Mijn bloed wordt nog onderzocht en hiervan krijg ik maandag dan de uitslag. De kans op ruptuur lijkt voor nu klein, omdat het aneurysma kleiner dan 5cm is. Ik moet afhankelijk van wat er uit verder onderzoek komt waarschijnlijk elke 3 maanden een echo laten maken om te kijken of het groeit en zo ja, hoe snel (watchful waiting). Afhankelijk van de groei moet er uiteindelijk waarschijnlijk een operatie plaatsvinden. Dit doen ze niet te snel, omdat zo’n operatie ook veel nadelen heeft uiteraard.

Ik ben wel een beetje geschrokken natuurlijk, maar ook wel opgelucht dat dit tenminste ontdekt is. Ik had hier nog heel lang mee kunnen doorlopen en dan had ik heel wat grotere problemen kunnen hebben. Ik ben begin 30, leef gezond en heb naast endometriose (is verwijderd en slik hormonen om nieuwe vorming te voorkomen) en daardoor ontstane darmproblemen (endometriose zat oa op de dikke darm) geen gezondheidsproblemen gehad in mijn leven. De hormonen zouden een oorzaak kunnen zijn van het aneurysma, maar dat is na zo weinig onderzoek nog niet te zeggen. Ik wordt verder onderzocht en dan zal wel meer duidelijk worden.

Ik hoop trouwens niet dat mijn verhaal ervoor zorgt dat anderen denken dat ze een aneurysma hebben bij pijn in de onderrug of buik. Ik wil absoluut niemand bang maken en ieder lichaam is immers uniek. Ik zie hier genoeg mensen die bij de kleinste symptomen van het ergste uitgaan. In de meeste gevallen is er weinig aan de hand en als je toch bang bent dat er iets mis met je is, schrijf je symptomen duidelijk op en neem dit mee als je naar de huisarts gaat. Dan weet je zeker dat je alles vertelt. Ik was niet echt bang dat er iets mis was met me en twijfelde dus over een huisartsbezoek. De bevestiging van iemand anders (Tandor in dit geval) dat een afspraak maken niet overdreven is hielp mij om gisterochtend te bellen en langs te gaan.

Ik ben nu gewoon weer thuis (na een hele dag ziekenhuis en veel wachten tussendoor, was blij dat ik e-books op mijn telefoon had), heb een gezonde maaltijd gegeten en ga nu lekker op de bank liggen en een filmpje kijken.

Reageren

Heel goed, dat je dan toch geweest bent! Het is spannend, maar in ieder wel onder controle. Dat is in dit geval toch wel erg belangrijk.

Reageren

Zeker goed dat ik toch geweest ben. Nogmaals dank voor het steuntje in de rug dat het niet overdreven was om naar de huisarts te gaan.

Ik vind het gelukkig niet zo spannend of eng. Het is duidelijk wat er aan de hand is en wat niet duidelijk is wordt het nog wel na meer onderzoek. Ik ga braaf die pillen slikken en naar mijn afspraken, maar verder ga ik er niet teveel aandacht aan schenken.

Reageren