Hallo, ik ben bas en ben 23 jaar. Ik zit al een aantal jaren met een aantal problemen. Het is allemaal een beetje moeilijk uit te leggen maar ik ga het proberen. Eerste stuk schrijf ik wat over mijn verleden daarna pas over wat nu echt het probleem is.

ik ben een redelijk zenuwachtig persoon en denk van alles wat ik doe wat anderen er van denken.dat is natuurlijk altijd al geweest maar sinds een aantal jaren terug begon ik ineens te merken dat ik moeite had met schrijven en koffie drinken in gezelschap. Dat werd steeds erger enz… Nu voor een jaar terug toch maar eens naar de dokter en ziekenhuis gegaan. Daar werd gezegd dat ik een essentiele tremor had. Daar heb ik gabapentine voor gehad en dat slik ik dus een tijd. Toen ik dat net slikte dacht ik dat er wat vooruitgang in zat dus er maar mee door gegaan tot op heden. Maar eigenlijk heeft het totaal geen zin. Ik denk dat ik ook helemaal geen essentiele tremor heb. Ik ben tijdens de onderzoeken niet eerlijk geweest e.d. Ik heb aangegeven dat ik geen nerveus persoon ben enz..

Mijn echte probleem is vooral wanneer ik bij mensen ben. Als ik bijvoorbeeld in de kantine op het werk ben. Ik blokkeer dan gewoon, word duizellig en kan nauwelijks normaal meer praten. Koffie drinken zit er zowizo niet meer in. Ben al blij als ik mijn boterham bij mijn mond durf te brengen. Ik heb binnen een pauze betere en slechtere momenten soms als ik ondanks dat ik weet dat ik beter even niks naar mijn mond kan brengen het toch doe val ik bijna flauw en word het zwart voor me ogen/duizelig. Ook ben ik in dat soort situaties erg benauwd en begin ik te zweten. ik ben redelijk goed in me werk en niemand heeft een hekel aan me ofzo. Vroeger heb ik nergens last van gehad en was ik erg spontaan. Nu ben ik blij als ik ‘’leuke situaties’’ overleef. Ook ben ik continue aan het denken, zoveel dat me hoofd er van vol raakt. Wat denkt die auto achter me ervan hoe ik rijd. Nu moet ik vast dit doen, dat voorbereiden…. Ben altijd veel en veel te vroeg op me werk want als ik te laat kom zullen ze wel denken…
Het begon allemaal gelijdelijk aan maar zoals het nu is is het niet dragelijk meer.

Sorry voor het lange verhaal maar het is allemaal een beetje moeilijk uit te leggen. Ik hoop dat iemand advies voor met heeft. Grtz bas

Omdat je dus niet eerlijk bent geweest, is er dus een verkeerde diagnose gesteld en heb je dus verkeerde medicijnen gekregen. De aangewezen arts voor jouwe problemen was dus een psycholoog geweest. En dan eventueel therapie i.p.v. medicijnen.

Ik raad je dus aan om naar de huisarts te gaan en dit maar eens met je huisarts te gaan bespreken.

Reageren