Hallo iedereen,

Ik ben ten einde raad, de laatste jaren voel ik me lichamelijk extreem slecht en al vele dingen geprobeerd om er achter te komem wat er met mijn lichaam aan de hand is.

Mijn symtonen zijn: Gewrichtspijn, spierpijn, stijfheid, jeuk en vermoeidheid.
Voornamelijk in mijn handen en voeten.

6 december van 2015 ben ik van de trap gevallen, keihard en mijn stuitje hierbij gebroken. (Ik wens deze pijn niemand toe) ik heb voor de pijn morfine gekregen omdat ik van gekkigeheid niet weet hoe ik moest zitten en werd nog veel vermoeider dan ik al was.

Morfine werkte natuurlijk voor al mijn klachten en voelde me opeens zo goed, zo heb ik me in jaren niet gevoeld en heb dit gelijk aangekaart bij de huisarts. Ik wil nu wel eens weten wat er met mij aan de hand is, zeker nu we een Zoontje hebben van 1. Ik gun hem de moeder die wel actief alles met hem kan doen en niet met pijn toekijkt.

Bij mijn oude huisarts in Breda werd ik in 2 maanden tijd elke week naar huis gestuurd met de boodschap, het is ontstoken dat gaat wel over. Toen ik aan de bel trok van “hallo hier klopt iets niet” werd ik alles behalve serieus genomen, deze huisarts kreeg het gesprek zelfs zo gedraaid dat het leek alsof mijn man er totaal niet voor mij is en we moesten in relatie therapie. Terwijl het alleen maar ging dat hij mijn klachten niet kan begrijpen, ik begrijp ze ook niet.

Inmiddels zijn we verhuist naar een dorp en ik heb een huisarts gevonden die mij in elk geval het gevoel geeft mij serieus te nemen.

Zo ben ik naar het reumacentrum gestuurd, wat ik godzijdank niet heb.
Daarna naar een orthopeed die helaas of misschien gelukkig niks voor mij kan betekenen.

Nu ligt er een brief klaar om nog maar eens te gaan bloedprikken, dit keer gaan ze testen op de ziekte van lyme.

Mijn laatste halte zou zijn een revalidatie traject waarin ik moet leren omgaan met mijn klachten. Ik weet alleen niet of het iets is waar ik genoegen mee kan nemen. Ik heb de afgelopen jaren zoveel verschillende therapeuten gezien..

Is er iemand die in een zelfde soort situatie zit? Ik ben benieuwd of er lotgenoten zijn en hoe iemand anders met zulke dingen omgaat

Hallo ik ben een meisje van 18 jaar en ik heb sinds kort heel erg last van spanningen en angsten. Ik kan er niet door slapen en het wors alleen maar erger als ik niet slaap. Ik weet niet wat ik moet ik breng mijn dagen vooral angstig en huilend door.

Reageren

Ik raad je aan, om naar de huisarts te gaan en dit met hem/haar te bespreken.

Reageren