Hoi,

Ik heb een groot probleem aan mijn linkerkuit. Door ziekte (zaadbalkanker) heb ik ruim een jaar lang niet mijn sport voetbal kunnen uitoefenen, en afgelopen januari heb ik deze opgepakt. Uiteraard had ik van te voren mijn conditie al weer behoorlijk op peil gebracht (met rennen), dus ik dacht er aardig klaar voor te zijn. Na twee keer in de zaal te hebben getraind, ging ik ook op het veld trainen. Ik had wel het gevoel dat ik die training aardig tegen de grens aanzat, op het laatst kon ik geen meter meer rennen en voelde mijn benen erg pijn doen. Maar goed, ik dacht: dat is nodig om weer terug op niveau te komen. De dagen erna kreeg ik erge spierpijn aan beide benen, maar het gevoel trok rechts weg en in mijn linkerbeen bleef een heel lelijk gevoel zitten. Het was telkens alsof de kramp er in sloeg: de kramp kwam nooit, maar het deed verschrikkelijk pijn. Lang staan op lopen ging niet meer; laat staan rennen.

Ik deed het rustig aan (enkel fietsen en lopen, dus geen voetbal of rennen), maar de pijn in de kuit ging maar niet weg. Ik heb me na een paar weken gewend tot een fysiotherapie, die zei dat ik microscheurtjes in de kuit had van overbelasting. Toen zijn massages echter niet aansloegen, kreeg ik de oefening de hak gedurende meerdere keren per dag tien keer omhoog te doen. Dit werkte echter zo averechts, dat ik in plaats van 1 uur per dag nog maar 10 minuten kon lopen. Die 10 minuten waren met heel veel pijn, en het ging elke dag slechter.

Toen werd het maart. De tijd verstreek en ik bezocht een sporarts en een andere fysiotherapeut. Zij deden verschillende behandelingen en dachten dat ik een hardnekkige spierverrekking had. Niets hielp echter. Bijna 5 weken geleden liep ik ergens net een stukje te veel, en toen werd het nog erger. Ik kan nu helemaal niet meer lopen: ik moet nu op krukken of in een rolstoel. Fietsen, wat aanvankelijk nog 25-30 minuten per dag kon, kan nu nog maar 15 minuutjes op 10/11 km. Het is de hele tijd alsof de kuit verkampt, maar er is verder niets aan te zien. Ik doe er steeds een strak elastisch verband op, dit helpt voor het fietsen maar ik kan er ook niet op lopen. Ik kan ook niet eens meer 10 minuten op mijn benen stilstaan.

Ik heb de orthopeed en neuroloog bezocht, en verschillende onderzoeken gehad in het ziekenhuis. Een echo: geen trombose of spierscheur. Een MRI van het been: niets te zien. Een MRI van de rug: geen hernia die uitstralend pijn in het been veroorzaakt. Een botscan van het been én hele lichaam: niets te zien. Spieren en zenuwen zijn doorgemeten: alles normaal.

Ik ben helemaal ten einde raad. Wat kan het toch zijn… Geen ene arts weet het. Ik moet zelf aandringen op onderzoeken, want artsen weten niet wat ze ermee aan moeten. Zelf ben ik heel bang dat mijn voorgeschiedenis (de kanker) er een rol in speelt, maar bloedwaarden op tumormarkers zijn steeds goed, dus dit is niet waarschijnlijk.

Help, wat moet ik doen? Ik ben bang dat ik nooit meer kan lopen. Elke beweging die ik maak, maakt het direct erger. Heeft iemand een idee wat het kan zijn of wat ik nu moet doen?

Er is klaarblijkelijk één ding dat je nog niet gedaan hebt, en dat juist de meest voor de hand liggende behandeling is bij overbelasting, en dat is rust. En omdat de zaken er zo negatief voorstaan, zal deze rust langer duren dan je lief is. Tenminste, dit is mijn logische mening. Erg logische mening.

Reageren

Hoi Bas,

Ik snap wat je bedoelt, maar ik doe al 5 weken helemaal niets meer als circa 15 minuten fietsen op 10/11 km p/u en twee keer per dag rustige traplopen omdat ik toch naar mijn slaapkamer moet s’ nachts en s’ morgens weer naar onder. Voor de rest loop ik op krukken of in een rolstoel, ik wandel verder helemaal niets…

Maar het verbeterd helemaal niets… En heb ook niet het gevoel dat het daardoor weggaat. OOk heb ik een paar maanden geleden als een twee weken helemaal niets gedaan (niet wandelen, niet fietsen), maar ook dat haalde niets uit…

Reageren

Ik zou een verwijzing naar een reumatoloog vragen aan de huisarts als de klachten werkelijk zo ernstig zijn als u beschrijft na zo’n relatief onschuldige blessure.

Reageren