Hoi allemaal,

Ik ben eind Februari geholpen aan mijn 2 wortelkanaalbehandelingen, Ik moest volledig onder narcose voor die ingreep. Sinds die operatie is mijn hongergevoel weg, maar mijn dorst was er nog wel. Ik ben in 3 weken 6 kilo afgevallen. Wat in de eerste instantie voor mij nog geen erg probleem was want ik was 80 kilo maar ik ben 1,67 m. Ik was sowieso dus al veel te zwaar. Ik besloot door te gaan met afvallen maar ik wilde wel graag gewoon gezond en normaal eten, want het lichaam heeft natuurlijk die voedingsstoffen nodig.

Eind Maart was ik meer afgevallen natuurlijk, maar ik had het graag op een andere manier gewild. Ik kreeg nog steeds geen hongergevoel en ik werd steeds misselijker als ik ging eten…

Ik kreeg ook vanaf die tijd last van slaap problemen. Ik zit al vanaf jongs af aan de slaappillen (melatonine), omdat mijn lichaam zelf geen melatonine (het stofje waardoor je in slaap valt) aan kan maken. Maar die pillen hielpen zelfs al niet meer. Ik lig dan gewoon klaar wakker in bed… Soms slaap ik wel, maar dan ben ik ook heel erg vermoeid. Ik slaap dan wel 12 a 13 uren achter elkaar, maar ik word er de volgende dag nog beroerder van, dus zoveel beter is dat eigenlijk ook al weer niet…

 

Nu eind Mei: Mijn maag heeft nu erg moeite om het eten binnen te houden, bijna elke ochtend moet ik overgeven. Ene keer natuurlijk meer dan de andere keer. In de middag hoef ik gelukkig niet meer over te geven, maar ik word misselijk en beroerd als ik ook maar iets eet… Ikzocht op Google: ”Mijn maag weigert eten” en ik kwamuit op versterfing of zo iets. Ik schrok mij eerst de pleuris, maar vaak is Internet wel overdreven met dit soort dingen. Vaak gaan ze dan van het ergste uit… Ik wil mijzelf echt niet gaan uithongeren als jullie dat denken, ik vind 13 kilo eraf wel zat. ik ben nu 67 kilo. Maar ik probeer de heletijd wat te eten, maar mijn lichaam wil het niet…

Ik zit ook aan de pil, maar ik ben nu bijna 6 weken achter elkaar ongesteld. Ik heb besloten om voor een maandje of 3 met de pil te stoppen. Geen idee of het gaat werken, maar dan zien we dan wel weer…

Ik ben erg wanhopig en bang want ik heb geen flauw idee wat er gaande is… Mijn moeder doet er makkelijk over en denkt dat het allemaal examenstress is, maar ik denk het niet want ik heb mijn examens al klaar. Ik wil graag naar de dokter toe even bloedprikken of zo, want dan weet ik of er iets is of niet…

Herkennen jullie dit of hebben jullie nog advies?

Het liefst wil ik het zo spoedig mogelijk weten…

Bedankt voor het lezen van mijn bericht, ik hoop dat jullie mij kunnen helpen!

 

Misschien goed om toch maar eens naar de dokter te gaan voor wat onderzoek

Reageren