Hallo,

 

Mijn lichaam reageert flink op angst/pijn/stress, ik heb geen idee waardoor dit komt.

Mijn moeder zegt altijd dat het lijkt alsof mijn lichaam ‘’uitvalt’’, zoals een computer dat kan doen.

Een voorbeeld hiervan is dat ik op ongeveer 7-jarige leeftijd ik op een dag van mijn fiets viel, een paar seconden later in slaap viel als reactie op de val een uur later pas wakker werd. Toen ik wakker werd moest ik direct huilen, later bleek dat mijn arm was gebroken.

Op oudere leeftijd viel ik bij een val niet meer in slaap, maar nu word ik wel extreem duizelig, niet goed meer aanspreekbaar en tot niet meer veel meer in staat.

Toen ik op 12-jarige leeftijd van een paard was gevallen, was ik compleet op een andere wereld, ik hoorde later dat het leek alsof ik in een soort shock was. Ik kon me ook niet meer herinneren wat er was gebeurd.

Als ik een afspraak heb bij het ziekenhuis om iets te laten onderzoeken (ik heb ook erg last van pijn in mijn lichaam) word ik plotseling zo duizelig dat ik geen goede controle meer heb en zo ook snel kan gaan huilen.

Bij bloedafname komt er nooit bloed in het buisje, de laboranten zeggen dat dit komt dat ik zo angstig ben dat het bloed niet goed zou doorstromen. Ze moeten daardoor standaard bloed afnemen bij een vinger.

Een ander voorbeeld zijn ritjes in achtbanen, voordat ik in een karretje stap ben ik al een beetje licht in mijn hoofd, maar als de rit is afgelopen kan ik nauwelijks meer functioneren. Ik heb dan geen andere keus dan lang te blijven zitten, maar het duurt lang voordat ik weer kan lopen.  Dit gevoel is niet hetzelfde als de normale duizeligheid/misselijkheid die mensen ervaren bij achtbanen. Attracties waar ik geen angst bij ervaar zoals die erg draaien of rustige achtbanen gaan prima.

Ook als iemand mij simpelweg laat schrikken krijg ik plotselinge hoofdpijn en pijn op de borst.

Helaas ervaar ik in het dagelijks leven op school ook continue stress zonder duidelijke aanleiding. Ik ga standaard met valdispert of oxazepam naar school, terwijl alles prima gaat daar. Ik heb nu al 3 maanden vakantie, ik heb geen stressvolle activiteiten en alsnog ervaar ik veel spanning.

Er is door een arts chronisch pijnsyndroom vastgesteld, maar ik weet niet of mijn reactie op angst hier iets mee te maken heeft.

 

Ontzettend bedankt voor het lezen, het zou heel fijn zijn als iemand mij zou kunnen helpen hiermee.

Dit is heel erg vervelend voor je, ik zelf heb hier geen verstand van, ik denk wel dat het pijnsyndroom daar iets mee te maken heeft.

Reageren

Ik denk dat het goed zou zijn om hier met een psycholoog over te gaan praten en therapie te volgen. Bespreek dat eens met je huisarts

Reageren

Bedankt voor jullie reacties, ik ben een jaar geleden naar twee verschillende psychologen geweest maar zij hadden helaas geen idee wat het zou kunnen zijn.

Reageren

Aan de ene kant heb je het emotionele stuk. Je zou dan bijvoorbeeld kunnen denken aan therapie als hypnotherapie of regressietherapie of misschien iets van EMDR. In elk geval iets zoeken waar je je goed bij voelt en zorgen voor een betrouwbaar therapeut.

Voor wat het lichamelijke stuk betreft. In elk geval zorgen voor goede voeding. Teveel snelle suikers kunnen je lichaam ontregelen en onder meer zorgen voor angstklachten. Ook stoffen als biogene aminen (histamine, tyramine) kunnen zorgen voor het vrijmaken van adrenaline in je lichaam. Bepaalde voedingsstoffen als magnesium en vitamine B kunnen ook helpen om je zenuwstelsel te versterken. Chronisch pijn zonder aantoonbare oorzaak kan soms ook te maken hebben met tekorten, onder andere vitamine D.

Reageren