Hey

Enkele weken geleden heb ik omwille van medische, niet esthetische redenen plastische chirurgie ondergaan. Sindsdien ben ik stapel op mijn plastische chirurg.

Alsof dat nog niet taboe genoeg is, is hij ook nog eens 42 en ik 18.

Wat kan ik nu doen? Ik moet in oktober nog eens geopereerd worden, dus ik zie hem nog een paar keer.

Snap je. Ben enkele weken geleden geopereerd en was ook erg gek op mijn arts. Niet verliefd maar vond hem erg lief en heb hem erg gemist. Ik zie hem jammer genoeg niet meer. Nu gaat het beter. Het heeft tijd nodig. Ben 16.

Reageren

Het is zo moeilijk. Ik ben 18 hij 42. Hij heeft een vriendin en 2 kindjes uit een vorig huwelijk! ( wat je op Facebook allemaal niet te weten komt 😉 voel me net een stalker haha

Het is de manier waarop hij soms naar me kijkt. Heb een paar keer mijn blik afgewend en toen ik mijn hoofd terug naar hem draaide merkte ik dat hij naar me keek met sprankelende felblauwe ogen, zo lijkt het toch.

Anoniem wat heb je dan gedaan? Is jouw gevoel vanzelf overgegaan?

Reageren

Nogmaals ik was niet verliefd. Maar ik wilde ook alles over hem te weten komen. Ik heb het erg moeilijk gevonden dat ik hem niet meer zie en dat er wel gewoon andere patiënten bij hem komen. Maar ja het is zo als het is. Jij hebt dan nog geluk dat je hem weer ziet. Ik denk nog wel aan hem, maar ik weet dat het niet anders kan.

Reageren

Bedankt anoniem om te reageren

Reageren

En denk jij nog veel aan je arts? Ik zit echt in zo’n periode dat ik ze ontzettend mis en er steeds aan denk.

Reageren

Ja!!

Ik moet 1 september terug op controle en afspreken wanneer operatie 2 volgt. Dus ik zie hem nog ongeveer 4 keer ( 2x na de operatie om te checken of alles wel goed gaat)

Ik ben een soort van obsessed haha. Ik heb zelfs al van hem gedroomd. Dat is verliefd zijn zeker… Je bent kwetsbaarder als anders en denkt en droomt van hem/haar.

Wel pijnlijk om de weten dat ik hem niet kan krijgen.

Ben je ook verliefd op een arts/chirurg?

Reageren

Hahha ik ben de anoniem van hierboven. Vroeg me af of het minder werd.

Je hebt tenminste nog veel geluk dat je hem nog vaak ziet. Ik niet meer helaas…

Hahha ik wil ook alles van hem weten, terwijl het ‘maar’ een arts is die z’n werk gewoon goed doet. Ach en die artsen hebben ook gewoon een gezin. Vind dat altijd zo moeilijk om voor te stellen omdat hij voor mij een super arts is…

Reageren

Heb jij het trouwens ook dat je het moeilijk vindt dat je arts ook andere mensen behandeld? Heb ik namelijk wel en ook op de OK waren super lieve mensen, maar deze behandelen nou eenmaal ook andere mensen….

Reageren

Kan je volledig begrijpen. Heb ik ook. Allemaal heel lastig. Maar het is een arts, anderen hebben hem ook nodig dat weet ik.

Ja ik ga hem nog zien, nog 4x maar ik weet niet of dat wel goed is. Zo kun je iemand niet vergeten. Hoewel ik op dit moment wel blij ben dat ik hem nog een paar keer te zien zal krijgen.

Ik hoop dat de tijd mij hem doet vergeten. Zal wel zeker.

Voor jou is het waarschijnlijk ook niet makkelijk. Sooo respect 😉

Reageren

Ja dat is ook zo, hoe meer je zo iemand ziet hoe meer je aan hem gaat denken. Maar ja het is wel een leuk vooruitzicht natuurlijk :p

Reageren

Ja dat wel 🙂

Rot voor je dat je hem niet meer ziet

Reageren

Jaaa, denk ook echt veel aan hem, maar ja niks aan te doen helaas..

Reageren

Wat jullie ervaren lijkt op overdrachtsgevoelens, google dat maar eens. Je ziet iets in die arts (of een andere persoon) wat je in je eigen leven mist of hebt gemist. Bijvoorbeeld een vaderfiguur of een moederfiguur. Je kunt hier vanaf komen met therapie.

Reageren

Het is toch wel degelijk verliefdheid hoor. Ik weet hoe dat voelt. Niet om gemeen over te komen hoor. Ik apprecieer je reactie. Maar ik weet wat ik voel.

Reageren