Mijn galblaas is 11 nov verwijderd ivm stenen
Zat er nog 1 in van 3 cm
Maar dit terzijde
Het is mij erg tegengevallen ,ben nu een week verder en heb een “ei” onder mijn borsten
Tis net of ik 100 situps heb gedaan aan spierpijn
Ik ben echt geen piepertje hoor
Maar ik denk niet dat ik met 2 weken rust aan t werk ben
Hoe graag ik dat ook zou willen
Heb mij voorgenomen dit keer echt naar mijn lichaam te luisteren..en zolang ik geen bh aan kan door dat ei
Blijf ik mezelf nog maar even flink in mijn stoel drukken
En geloof mij….ik werk liever 60 uur dan op een stoel zitten

Ik heb (nog) geen galblaas verwijdering gehad, maar sta op het punt dit te laten doen. Hier volgen de redenen daarvoor. Ik kampte al een tijd met obstipatie dat ik meestal verhielp met een enema (ook niet echt goed). Ook ben ik al maanden constant aan het boeren. Ik begon ook een knagende uitstralingspijn te krijgen in mijn midden rug rechts. Ik dacht dat dit te maken had met veel rode en witte wijn en de lever. Dit was vooral in de zomer van 2025, veel terras zitten, twee weken Frankrijk, etc. In FR kreeg ik ook jeuk op mijn buik en taille, plus de obstipatie. Op 22 Sept ben ik acuut en blijvend gestopt met de alcohol (boeit me verder niet), maar op 23 Sept werd ik geveld door een pijn die niet normaal was: een hamerende pijn van binnenuit tegen mijn rug, met elke klop van mijn hart werd er gebeukt. De pijn trok door mijn hele rug, van nek tot midden, tussen de schouders, tot lager. Dit hield een paar dagen aan en verdween toen. Toen kwam er een andere uitstralingspijn: in de midden rug beide kanten, verkreupelend en kreperend. Het zette op na het avondeten en werd geleidelijk aan steeds erger, uren lang! Ik nam elke avond 600mg ibuprofen en soms meer om het te stillen, wat hielp, maar het veroorzaakt obstipatie, dus dat ging maar niet voorbij. Ik dacht toen aan pancreatitis door het veelvuldig wijndrinken het hele jaar. Enzymen test laten doen: Gamma GT en ALF waren hoog, 50 en 204 resp – dit wijst op galweg obstructie. Ook hoge infectiewaarden BSE 70 en CRP 74. Daarna een echo van de bovenbuik: alle organen keurig in orde, maar wel een zgn “fors concrement” in de galblaas, en leververvetting. Sinds Sept heb ik elke dag waanzinnige pijn gehad, steeds na het avondeten, wat dan voorbij is als de ochtend gloort. Dan denk ik dat alles weer prima is – tot na het avondeten. Ik heb ook verkreupelende kreperende uitstralingspijn gehad links in de onderrug en buik, zo erg dat ik bijna niet meer kon opstaan uit de stoel, of lopen – mensen weten vaak niet dat dit geen “rugpijn” is, maar een uitstralingspijn vanuit de darm op de zenuwen van de wervels; dit was na het nemen van epsom zout oplossing. Ik ben nu zo bang om te eten, dat ik nog maar heel weinig eet. Dit lijkt wel te helpen, want vanavond is die pijn niet komen opzetten. Ik heb alleen gestoofde groente gegeten, en vanmorgen rijstebloempap met een halve banaan. Dit is goed te doen. Verder heb ik wel een aanhoudende soort van kriebel in mijn midden rug, binnenin, aan beide kanten, die vooraf gaat aan de kreperende pijn. Met die pijn krijg ik ook de koude rillingen en malaise. Geen idee wat ik nog moet doen met die obstipatie – metamucil gedaan, dulcolax gedaan, enema’s gedaan, epsom zout drank gedronken, lactobacillus en probiotica etc geslikt, maar het houdt niet op. Pas nadat ik de Pleinvue had gedronken voor de coloscopie voelde ik me twee dagen enorm goed! Een ware verlichting! Keiharde kleine keutels kwamen los, en het voelde alsof mijn hele binnenkant superschoon was. Geen pijn, geen boeren, niks! Gewoon weer gezond en vol energie en levenslust! De scopie wees een mini poliep uit, en verder niks, ook de divertikels waren niet geinfecteerd. Toen weer gegeten, niets echt vet, en meteen weer kreperende pijn de hele nacht! Deze keer links in de midden buik, opgezet en geen beweging. De huisarts heeft me vandaag verwezen naar de MDL chirurg om te bespreken wat de volgende stap gaat worden. Zelf ben ik er nog niet uit wat er nou precies aan de hand is, want alle organen zijn in orde, maar er is een forse steen (> 1 cm). Heel weinig eten lijkt wel te helpen, maar of dat de oplossing is…. Ik deel dit als informatie, en ik zal ook de vervolgstappen delen. Ik hoop dat sommige symptomen herkenbaar zijn voor anderen, en wat je kan doen om een beeld te vormen van je narigheid.

Reageren

27 nov is mijn galblaas eruit gehaald , ‘s morgens vroeg 7:40 ziekenhuis en 17:30 mocht ik weer naar huis , nergens geen last van gehad ,tuurlijk de hechtingen zijn wat gevoelig en soort van spierpijn maar 2 dagen later al weer 2 dagen gewerkt , geen zware dingen tillen en kalm aan gedaan maar ging helemaal goed . De week erna vrij geweest en veel geslapen , denk nog naweeën van de narcose , qua eten en drinken ook niks aparts of niet kunnen tolereren .
Hechtingen zijn al bijna opgelost en mooi dicht , verder viel me alles 100% mee , enigste plek waar ik nu nog iets last van heb is de plek waar het infuus heeft gezeten

Reageren

Frank, jouw verhaal is op een paar details na precies mijn verhaal, het is werkelijk niet te geloven.
Bedankt dat je dit gedeeld hebt

Reageren

Ik herken uw klachten. Ik loop er ook al veelste lang mee, misschien al jaren, alleen dacht ik dat ik rugpijnen had.
Eerst alleen een gevoelige plek rechtsachter net onder de ribben als ik langere tijd in de auto zat bijvoorbeeld. Toen legde ik nog niet de brug van eten naar de hevige pijn.

Want het werd erger en erger. Iemand met koliekpijn weet dit.
Ik boer enorm veel, slik vaak slijm weg, bijna niks meer kunnen verdragen qua eten en ineens zag ik het. Kon ik een connectie maken.
Net als u, na het avondeten begonnen de pijnen. Opkomend en steeds heftiger. Meestal helpt ibuprofen, maar soms niet. De pijnaanvallen duren dan uren tot de zon weer opkomt.

Ik ben inmiddels 20 kilo afgevallen, 3 dikke stenen (keien) geconstateerd en gelukkig geen ontsteking zichtbaar. Maar wel eindelijk duidelijkheid wat er mis is.

31 december mag ik mij om 7 uur melden. Ik laat mijn oude ik achter op 31 december a.s. en hoop op een snel en spoedig herstel. Nu is het nog vakantie, dus heb wat mantelzorg. Maar als alleenstaande mama kan ik me best druk maken over het herstel. Maandag na de vakantie heb ik die extra handen dus niet. Heb ook huisdieren en een hond die eruit moet. Ik hoop echt dat ik het zelf dan weer kan doen. Ik heb dus 5 dagen qua herstel. Vrij kort….

Reageren

Ik ben afgelopen vrijdag 6 maart geopereerd. Galblaas verwijderd door middel van een endoscopie. Er zijn vier sneden toegepast. Hoger ook dan ik had verwacht. Ik keek er erg naar uit, was klaar met de zeurende buikpijn en aanvallen. Duurde 4 maanden voordat ze hadden geconstateerd wat de (vermoedelijke) oorzaak was van mijn buikpijn. Omdat die vooral midden en links was en niet specifiek rechts. Dezelfde avond na de operatie koliekaanvallen achter elkaar, vooral weer links. Daar schrok ik van. Ik moest een nachtje blijven en mocht de volgende dag in de middag naar huis toen bleek dat de leverwaarden in mijn bloed goed waren. Het is nu maandag, ik had gehoopt me al iets beter te voelen. Maar het tegendeel is waar. Zit zwaar onder de pijnstillers. Heb buikpijn over mijn gehele buik. Wondpijn valt mee en wonden ziet er netjes uit. Zuchten en hoesten doet zeer. Kortom, het valt me erg tegen. Is dit herkenbaar voor anderen? Ik lees ook verhalen met ervaringen dat het na twee à drie dagen al zo goed gaat dat er zelfs licht gewerkt wordt. Ik moet er niet aan denken. Ik heb een eigen bedrijf, dus ik zou graag willen. Werk altijd veel en hard. Dus ben wel wat gewend.Ben benieuwd of er soortgelijke ervaringen zijn. Groet, Mo

Reageren

Ik herken deze klachten.
19 december is mijn galblaas verwijderd maar ik heb vanaf die tijd alleen maar diarree.

Reageren

Graag wil ik een positieve ervaringen delen. Ik heb 9 dagen geleden een kijkoperatie gehad waarbij ze mijn galblaas hebben verwijderd met 1 galsteen erin. Doordat de steen in de hals van de galblaas zat vaak klachten. Na lang wikken en wegen heb ik besloten om de operatie toch door te zetten ivm dagelijkse buikklachten en af en toe koliekaanvallen. Om 12:30 uur geopereerd en om 18u mocht ik weer naar huis. Even duf en misselijk van de narcose/operatie maar dat trok snel weg. Eerste paar dagen beurs gevoel in de buik en bij de sneetjes (logisch). Alles is heel netjes gehecht. Na 3 dagen gewoon normale ontlasting en pijnstillers al laten liggen. Ik voel me goed en ben blij dat ik het gedaan heb. Ik kan nu alles weer eten zonder angst of buikpijn.
Ook ik heb eerst dit forum opgezocht en door de negatieve ervaringen ga je misschien twijfelen.
Vaak schrijven mensen alleen als er negatieve ervaringen zijn. Heel vervelend voor deze mensen natuurlijk. Maar zoals bij iedere operatie zijn er altijd risico’s waarbij, pech soms de overhand heeft helaas.
Maar het geeft niet helemaal realistisch beeld van het totaal, want weet wel: er worden ieder jaar duizenden mensen in Nederland geopereerd hieraan, maar het grootste gedeelte schrijft er niet over.

Mijn tip: niet te veel lezen, bespreek je twijfels met een goede arts en bekijk de voor- en nadelen.

Reageren

Goede morgen,
5 dagen geleden heb ik mijn galblaas laten verwijderen..
Na 6 jaar met klachten ( ook vage klachten ) en een aantal keer op de Spoedpost ( altijd in de nacht ) kon er worden gezien dat ik met stenen en een verdikte galblaas dat toch echt de boosdoener was..
Ik dacht altijd dat ik maag problemen had.. meeste klachten leken daar ook naar te wijzen.
Zuurbranden, opgeblazen buik, boeren, wisselende stoelgang van diaree naar opstipatie of soms weer niks..
Koliek aanvallen ( achteraf pas duidelijk ) die waren in het begin 5 jaar geleden heftig, maar kort ( uur tot 2 uur )
Maar uiteindelijk werden ze steeds heftiger en langduriger.
In Feb. 2026 waren ze zo heftig dat ik moest brakennaast de pijn. Bij de huisartsen post dachten ze niet aan mijn galblaas want ik had voor mijn gevoel de pijn ook meer in het midden onder het borstbeen. Van daaruit straalde het alle kanten op.
Zo heftig dat je het niet meer weet vd pijn waar je het zoeken moet.
Nu 14 April is de galblaas weg… en wat een opluchting!!!
Voor het eerst in jaren geen zuurbranden meer!!
Operatie zag ik tegen op, maar het stelde voor mij niks voor! Mocht dezelfde dag naar huis.. van de gassen die ze je geven heb ik een half uurtje last gehad maar meer ook niet..
Wel nog moe en wat last vd wondjes, maar prima te doen!
Gisteren pasta gegeten en stiekum een kopje koffie gehad…
Stoel gang is normaal..
Ik hoop dat het zo blijft gaan en ik wens iedereen beterschap! En succes voor de gene die nog geopereerd moeten worden..
Heb vertrouwen! En luister vooral naar je lichaam! Ieder is verschillend en heeft een eigen herstel!

Reageren

Donderdagmiddag, 5 dagen geleden mijn galblaas laten verwijderen.
Ik kon maar niet goed wakker worden. Was niet helder.
Heel veel pijn en misselijk. Morfine gehad
Na 3 uur was het 1800 en tijd om naar huis te gaan.
Eigenlijk hadden ze mij moeten houden. Ik bleef maar groen spugen, veel pijn, duizelig. De rit naar huis met mijn man was een hel. Ik voel dat het nog steeds niet zo goed gaat.
Ook veel rugpijn dat ik niet weet hoe ik moet liggen.
Ook kan mijn maag eigenlijk geen eten verdragen.
Het herstel valt mij zo zwaar tegen. Niet verwacht.

Herkent iemand zich ook hierin?

Reageren

Ik heb in maart een galblaasverwijdering gehad maar viel zwaar tegen ivm me buikspier die geknapt is dus een heftige bloeding daardoor heb gekregen , maar dit kwam puur omdat ze me te lang hebben laten lopen en het al chronische ontstoken was en hellemaal vol met stenen zat moest ook een nacht blijven echt een week bijna niet kunnen lopen maar dat komt bij een normale galblaasverwijdering niet voor pure pech

Reageren

Gisteren is mijn galblaas verwijderd, wat op zich na 4 dagen helse pijnen te moeten doorstaan een hele opluchting was! Het enige waar ik wel heel veel last heb is een verschrikkelijke pijn aan mijn schouder, bemoeilijkt ook ademen. Dit zou te wijten zijn aan de lucht die opgespoten werd tijdens het ok. Zal heel erg blij zijn dat ook dit gepasseerd is, voor de rest vlotte behandeling!

Reageren

Hoe gaat het nu met jou?
Geen klachten meer….

Reageren

Goede morgen,

Voor mij is het heel goed geweest..
Bijna geen zuurbranden meer, stoelgang is verbeterd, en ik kan alles weer eten zoals: uien, kruiden.. echt een groot verschil.
Ik was eerst bang dat alles zou verergeren omdat je toch wat mist in je lichaam.. maar mijn lichaam geeft heel duidelijk aan er blij mee te zijn..
Het enigste waar ik minder goed tegen kan wat wel gebleven is dat is echt te vet eten zoals pizza, kazen etc.. daar krijg ik zuurbranden van en dunne ontlasting waarbij ik vlug naar het toilet moet lopen..
Dat is ook echt het enige..

Reageren

Had thuis een galcrisis.
Huisarts heeft me dadelijk brief gemaakt naar spoed.
Werd 6u later geopereerd.
Galblaas eruit, en vele kleine stenen en 1 hele grote.
En pancreas was ontstoken.
Ik was heel misselijk van de narcose en had dat op voorhand meegegeven.
Had al een max dosis vr misselijkheid gekregen. Maar veel braakneigingen en dat doet pijn aan je wonden.
Ook mijn keel had ik veel fluimen zitten..
Maar 2 nachten in het ziekenhuis en dan thuis kom ik moeilijk slapen. Kon alleen op mijn rug liggen.
Eten.. de eerste week toostbrood met kippen wit, en wat soep.
Veel diarree gehad.
Na 2 weken terug dik inorde.
(Zie foto’s)

Bijlagen:

1. 

   IMG_5914.jpeg
   

Reageren