ik ben 60 en 45 jaar geleden geopereerd aan een ingevallen borstkas. De rafitech methode. De deuk is er zeker niet helemaal uit en het voelt ook raar, zeker bij het zitten. Nu vooral bij het voorover zitten vrij benauwde aanvallen. Altijd weinig lucht gehad en weinig conditie. Het lijkt me sterk dat ik de enige ben. Maar ik hoor er vrij weinig over. Ben eens benieuwd naar mensen die dan wel of niet geopereerd zijn en hoe zij zich voelen. Buiten de pijn om. Mijn hart is gedraaid wat ook niet normaal is lijkt mij.

Ik ben 43, geboren in 1982,
Ik ben op 13 jarige leeftijd volledig onderzocht en er is toen besloten niet te gaan opereren.
Ik bleek 70% van de verwachtte longinhoud te hebben voor kinderen van mijn leeftijd.
In 2015 ben ik in UMCG geweest, 4,5 cm tussen borstbeen en ruggengraat.
Toen niet geopereerd want ik bleek (na 7 jaar eindelijk) zwanger van ons 2e kind.
Inmiddels hebben we 4 kinderen en zijn we verhuisd, nu was het weer tijd om hiernaar te laten kijken.
Inmiddels nemen ze in UMCG geen patiënten meer aan, dus ben ik naar MST Enschede gegaan.
In juni ben ik op de poli geweest, er werd direct een scan gemaakt, 3,7 cm over tussen borstbeen en ruggengraat.
Bespreking van de scan ging via beeldbellen (makkelijk die techniek van tegenwoordig).
We hebben beide operaties besproken, Nuss Bar én Ravitch. Deze laatste had de arts in UMCG ook voorgesteld.
Dr. Bram Pothof wil proberen voor de Nuss Bar te gaan, mocht het allemaal niet lukken wordt het toch de Ravitch.
We merken het wel als ik wakker wordt. Operatie staat op naam van Dr. B.G. Martina.
Ik heb verschillende versies gehoord van ervaringen na de operatie. Het hangt van heel veel verschillende dingen af hoe iets kan lopen, is dus niet te vergelijken.
God zorgt voor mij en bewaart mij, daar houd ik mij aan vast.

Bijlagen:

1. 

   Schermafbeelding-2026-10-25-193044.jpg
   

Reageren