Hallo.

Bij mij is in november 2013 mijn galblaas verwijderd. Ik lees veel negatieve verhalen terwijl het ook goed kan gaan.

Tijdens mijn zwangerschap had ik galstenen ontwikkeld. Gelukkig had ik er toen geen last van gehad. Een maand na de geboorte van mijn dochter begonnen de koliekaanvallen. Ik kon er mijn vinger opleggen dat het elke zaterdag zou gebeuren. De hap vertelde me dat het waarschijnlijk kwam omdat er wat poep vastzat in de darmbocht en met laxeermiddel moest het over zijn. Ik had niet de klassieke pijn aan de rechterkant maar aan de linkerkant bij mijn mild.
Op een gegeven moment maar naar de dokter geweest en zij vertelde mij dat het wel vaker voorkwam dat er na een zwangerschap galstenen ontstaan.

De internist die ik had vond het raar dat ik galstenen had ontwikkelt. Ben immers 25 jaar.

Na een paar maanden wachten geopereerd door een arrogante chirurg. Ik heb nu nergens meer last van. De littekens zijn mooi geheeld.
Het is via een kijkoperatie gegaan.

Ik wou reageren om de mensen een hart onder de riem te steken want het hoeft niet altijd fout te gaan.

Beterschap en sterkte!

Groetjes Veronica

Ja hoor ook nog last na 4 jaar. Vooral na eten van vet of kool.
En steeds dikker geworden. Lastig!!

Reageren

hoi

twee weken geleden hebben ze via een kijkoperatie mijn galblaas verwijderd. ik mag 3 weken niet sporten en zware dingen tillen.
van eten hebben hebben eigenlijk niks gezegt, enkel de eerste weken geen vette dingen.
heb enorm veel last wanneer ik warm eet, moet dadelijk naar toilet en heb ik diaree. dus de voorbije 2 weken enkel boterhammen geeten, vindt het vreselijk want ben geen boterhammen eter. dokter zei dat het normaal was en dat het enkele maanden kon duren voor alless weer zijn oude gangetje zou gaan.

maar waar ik me zorgen over maak is de pijn in mijn buik (links), vooral rond de navel. het is steeds aanwezig,het is ook geen hevige pijn en moet ook geen pijn stillers nemen,het doet pijn wanneer ik opsta, mijn buik voelt hard aan en onder 1 van de wondjes is er blijkbaar een soort van bult, het is niet groot maar je ziet wel het verschil met de andere kant.

iemand die dit ook heeft of gehad heeft?

groetjes

Reageren

Hallo ik heb precies hetzelfde. Iedere keer zware pijn aanvallen en allerlei onderzoeken gehad mri ct botscan zenuw behandeling nu weer een zware pijn aanval gehad. Ik weet het echt niet meer . Ook erg moe. Mijn gal is er 4 jr geleden uit gehaalt

Reageren

In januari mijn galblaas verwijderd. Voor mij dezelfde klachten, afgelopen week bij de mdl arts geweest. Doordat ik ook regelmatig geobstipeerd ben klinkt zijn verklaring heel logisch. Voorheen gaf je galblaas alleen gal af als je wat had gegeten. Nu loopt er continu gal in je dunne darm dus ook als er geen voeding voorbij komt. (Lever maakt ongeveer een liter gal per dag aan). Als je darmen niet goed doorlopen hoopt er galzuur op wat je darmen niet leuk vinden. Gevolg, dag en nacht darm/maag krampen in maagstreek zij, rug, tussen de schouderbladen, houdingsverandering maakt pijn minder of erger. Darmlavage van mdl arts gekregen moet hier nog aan beginnen maar ben hoopvol…. ook ik ben de pijn zat. Hopelijk heedt iemand iets aan deze info.

Reageren

Hallo allemaal,

Dacht al dat ik gek aan het worden was. 3 weken geleden mijn galblaas laten verwijderen omdat ik koliekaanvallen had. Sinds gistermiddag kan ik bijna niet ademen. Het doet vreselijk pijn aan de rechterkant aan mij ribben en mijn schouder en schouderblad. Ik mag zometeen naar de huisarts. Maar alles wat ik hier lees geeft me niet echt hoop 🙁
Ook de koliekaanval heb ik weer gehad en dacht dat ik me dat verbeelde. Hij duurde gelukkig niet zo heel lang.
Ben benieuwd wat mijn arts zal zeggen.

Reageren

Beste,

Op 10 nov. 2011 galblaasverwijdering, een verhaal van pure medische horror. Toen ik wakker werd op recovery, voelde ik een hevige, stekende pijn, net een mes diep in m’n lijf. Ik wist meteen dat het goed fout zat. De pijn was ondragelijk. Nochtans, ik heb geen lage pijngrens, maar dit … dit tartte werkelijk alle verbeelding. Men gaf me het ene paracetamol infuus na het andere, maar de pijn bleef erdoor komen. Fantoompijn werd er gefluisterd, de arts schreef hiervoor een geneesmiddel voor ‘Invega’, maar dat hielp ook niks. Na die operatie ben ik nog 7 keer opgenomen geweest (binnen een periode van 22 maanden) totdat een dokteres van een gespecialiseerde pijnkliniek van een ziekenhuis doorhad wat er aan de hand was nl. een neuropathie (zenuwpijn). Zij schreef me een morfineafgeleid geneesmiddel voor DOLZAM, tesamen met Redomex, speciaal voor neuropathieën. Ze zei me dat de chirurg tijdens de laparascopische operatie waarschijnlijk een zenuw/de bezenuwing van de galblaas heeft geraakt, en dat dit deze pijnen geeft. Maar ik was ook bij momenten ontzettend misselijk. Zo ellendig had ik me in m’n leven nog nooit gevoeld! Een buurvrouw die zag dat ik bijna het bewustzijn verloor van de pijn, is met mij toen naar de spoedafdeling gereden. Nu weet ik dat die zenuwpijn nooit meer zal weggaan. Dus, ik moet de rest van m’n leven die pijnstillers nemen! Dat besef dat ik die viezigheid de rest van m’n leven moet nemen, daar heb ik heel moeilijk mee. Want, zoals de apotheker het formuleerde … het is niet genezend maar enkel pijnstillend. Protëinen (vlees, vis) en vetten (omega 3, 7) kan ik niet meer eten omdat ik er nadien uren (gem. 6 – 8u) ziek en misselijk van ben. If hell exists, this is it! Ik ga al een aantal maanden bij een kine-accupuncturist (die man heeft hier al 30 jaar ervaring in) en hij zei me dat, ook al is de galblaas er niet meer, er wel nog steeds de galmeridiaan is. Als hij op zo’n galblaaspunt drukt, dan denk ik inderdaad ‘Die man heeft het bij het rechte eind!’. De reguliere geneeskunde is hiervan totaal niet op de hoogte. Maar vermits de Chinese geneeskunde al kan bogen op meer dan 6000 jaar ervaring … Ja! Ik geloof echt wel in die meridiaantheorie! Was ik maar eerst bij die man geweest alvorens die galblaas te laten verwijderen … Ik had me hiermee enorm veel ellende, pijn en mentaal leed bespaard. Maar de klok terugdraaien gaat, spijtiggenoeg, niet. Dat m’n huisarts me deze ingreep heeft aangepraat, is misdadig. Ze heeft haar grote productkennis (medicatie Ursofalk, Hepagalen (Vanocomplex), Redium Complex (tegen gal- en nierstenen) niet aangewend om me te helpen. Me gewoon richting chirurgie gestuurd, terwijl er nog zovele andere middelen waren die eerst nog konden worden uitgeprobeerd. Zij was de bedenker van het chirurgiescenario, en dat terwijl ze nog geen echografie had laten maken en ze dus eigenlijk niet wist waar het probleem precies zat. Ik kan het mezelf maar niet vergeven dat ik zo’n dwaas medisch advies heb gevolgd. Het gaat me blijven achtervolgen tot het einde van m’n dagen. Trouwens, het probleem zat ‘m niet echt t.h.v. de galblaas, maar er was galgruis in de galafvoerwegen. Daardoor kon ik niks meer verteren en was in 3 weken tijd 9 kilo verloren. Als ik iemand zou willen verwensen, dan is het deze arts wel; voor mij is zij geen arts; Dit was een stukje geneeskunde ‘met de natte vinger’. Maar ja, er is kaf en koren … H. Halle (België)

Reageren

Ik voel me toch genoodzaakt hierop te reageren. Ik ben namelijk van mening dat er toch enigszins ten onrechte een beschuldigende vinger naar de huisarts wordt opgestoken.

[quote]Zij was de bedenker van het chirurgiescenario, en dat terwijl ze nog [b]geen echografie had laten maken en ze dus eigenlijk niet wist waar het probleem precies zat[/b].[/quote] Dat is nu juist de taak van de huisarts. In dit geval was het juist goed om door te verwijzen naar een specialist. Ook de specialist had eerst andere medicatie kunnen voorschrijven als dat mogelijk was. Het is de specialist die op basis van de informatie die ter beschikking staat beslist of een operatie noodzakelijk is. Niet de huisarts.
De huisarts heeft mijns inziens in deze juist gehandeld. Als een huisarts niet precies weet of kan achterhalen wat het probleem of de oorzaak is, is het de taak van de huisarts door te verwijzen naar aangewezen specialisten.

Het doet er verder natuurlijk niets af, dat het heel vervelend is dat u met de klachten die u nu heeft bent blijven zitten

Reageren

Ik ben afgelopen vrijdag geopereerd aan mn galblaas , nu ben ik zaterdag ontslagen omdat het heel goed ging maar vanaf zondag wordt de pijn steeds intensser ! nu weet ik niet hoe ik moet gaan zitten liggen staan mn buik en maag zijn opgeblazen en straalt uit naar mn scrotum.
Inmiddels al op de ehbo gezeten .

Als ik hier alles lees geeft mij dit geen hoop !!!!!!!!!!

Reageren

Ik ben 6 dagen geleden via een laparoscopie verlost van mijn galblaas.
Om half 2 geholpen , om half 4 terug op de verpleegafdeling en om half 5 stond de chirurg aan mijn bed, of ik me goed voelde?? Zo ja, dan mag u wat mij betreft naar huis!! Huh?? ik was erg misselijk en lag aan infuus met morfine vanwege de pijn, had iets tegen het braken via dat infuus ( misselijk) en ik had een catheter in omdat ik niet kon plassen. Nou..dat kon er allemaal wel af hoor. Het zou wel goed gaan als ik eenmaal thuis zou zijn. Het is dat de afdelingsarts toen besliste dat hij het catheter er niet uit wilde halen voor de volgende ochtend anders had ik naar huis gemoeten. Ik heb niet veel pijn, wel rechts gevoelige plek die vooral pijn doet als ik hoest of te snel beweeg. Maar ik ben er nog verbaast over dat ik 3 uur na de operatie eigenlijk al weer naar huis moest. Iemand hier ervaring mee??

Reageren

Hallo,

Bij mij operatie nu 7 maanden geleden, was wel een gecopliceerd galwegtrauma, heel veel pijn gehad en afgezien, 3 weken ziekenhuis en 11 weken met 3 drains rondgelopen.
Nu na al die maanden heb ik me nog geen dag zoals voorheen gevoeld, een voos en trekkend gevoel aan het litteken, is totaal gevoelloos, zit constant met een drukkende pijn aan de beide kanten van mijn ribben maar het ergste is de stekende pijn in de maagstreek.
waar ik vroeger een berg werk kon verzetten op 1 dag doe ik er nu 3 over.
En heel frustrerend als de gastro entroloog zegt dat ik met die pijn zal moeten leren leven!

Groetjes Sabina

Reageren

ik kwam afgelope 6 september met bij onder mijn rechter ribben in het ziekenhuis hier in dort aan bloed en urine onderzoek gehad. alleen ontstekingswaarde in de urine gevonden. toch een echo laten maken, omdat het eigelijk de 19e al gepland stond in rotterdam sint franciscus ivb mijn maagverkleining een jaar gelede. wat bleek mijn halve galblaas vol met steentjes. maar omdat mijn bloed goed was weer naar huis gestuurt met pijn. mijn moeder later pijnstillers laten ophalen daar die ze me eerst niet hadden gegeven, kreeg gelijk tramaol voor de rest geen uitleg over gekregen. 2 dagen ziek als een hond op bed gelegen mijn huiarts gebelt dat ik koorts had moest ik het ziekenhuis weer bellen. moest aar de 1e hulp komen. weer een echo galblaas flink ontstoken. de volgende dag 10 sep de operatie gehad en ik werd wakker met een drain omdat hij zo ontstoken was dat ze bang waren voor een lekkage. nou die kreeg ik dus. zaterdag de 13e 2e operatie gehad om te kijken of ze het lek konden verhelpen dat lukte niet. toen moest ik de 18e per ambu naar het amc voor een 2e drain recht in de galwegen dus toen had ik 2 drains. gelukkig daarna was de 1e al niet meer nodig en mocht er uit.en na 2 weken zekenhuis mocht ik op de 23e eindelijk naar huis en een week daarna mocht mijn 2e drain er uit. toen dacht ik van alles af te zijn huppa was mijn lijf verslaaft aan de tramadol dus daar ook goed ziek van ben er nu nog van aan het afkicken met behulp van mijn huisarts. maar door mijn gastricbypass en deze operatie heb ik dubbel zoveel last van diaree zelfs als ik om de dag een zakje metemasiel drink. is echt mega vervelend.. kijk daar door ook niet echt uit naar kerst vieren bij mijn vriend zijn ouders thuis…. :S en door dit alles heb ik ook ech maar 1% aan energie kan 1 ding doen en dan ben ik uitgeput. mijn lichaam is er klaar meej volgens mij

Reageren

Hallo allemaal,

wat fijn om te lezen dat ik niet de enige ben met deze klachten.
Mijn galblaas is 15 jaar geleden verwijderd, deze was ook flink ontstoken en er zijn 9 stenen verwijderd. na de operatie heb ik een paar jaar een vet eten en chocolade kunnen eten. Daarna is het jaren goed gegaan maar de afgelopen maanden heb ik weer steeds meer aanvallen van pijn. en dan vooral na iets vets te hebben gegeten. gisteren was het zelfs na een klein bakje paprikachips. ben pas bij de huisarts geweest en hij denkt dat er nog galsteentjes in de galwegen zitten en dat dit de pijn veroorzaakt. volgens de huisarts kan dit op een natuurlijke wijze het lichaam verlaten d.m.v. de ontlasting. ik ga van de week maar weer eens terug naar de huisarts want deze pijn is niet te harden.
succes en sterkte allemaal met jullie klachten.

Reageren

Ik reageer nu op een bericht van 2008. Het is nu alwel 2014, maar ik ben benieuwd of al die klachten en problemen zijn opgelost. Ik ben afgelopen week geopereerd aan een galblaasverwijdering en met bijbehorende steen. Als soort aandenken vroeg ik de steen mee. Hij is zo groot als een duivenei en lijkt op een kratersteen. Maar nu heb ik nog steeds vreselijk branden achter de schouderbladen. Ik heb een kijk-operatie gehad en de wondjes doen nog steeds pijn, ook doet de huid veel trekken. Slapen op mijn zijde gaat moeilijk. Het beste nog op de rug proberen te slapen. Alles zou over 14 dgn. redelijk moeten gaan. Wie heeft hier onlangs ook ervaring mee gehad?
Ook heb ik nog steeds moeite met regelmatig eten, vaak heb ik geen trek in eten.
Ik heb al 1x vreselijk diarree gehad, terwijl ik al jaren bekend ben met prikkelbare darmen. Dus die pech heb ik ook nog eens. Wie wil/kan mijn zijn ervaring van dit jaar vertellen? Bvd.

Reageren

Ik hoop dat het nu goed met je gaat. Meestal moet je 1 nacht in het ziekenhuis blijven en de andere dag mag je na een kijk-operatie naar huis. Dit is volgens mij niet volgende de regels, maargoed, wie ben ik????
Ik ben afgelopen week ook geopereerd. Op woensdagochtend 10.00u in de OK, rond 13.00u (herinner me pas goed) weer terug op de afdeling en op donderdagochtend rond 10.00u pas weer ontslagen. Momenteel heb ik nog wel veel last van branderig gevoel achter de schouderbladen en kan nog alleen nog maar op de rug slapen. Alle 4 de wondjes trekken en zijn zeer gevoelig. Heb jij daar ook ervaring mee? Het bovenste wondje(op ’t borstbeen) ziet wat rood en erachter is een flinke blauwe plek, lijkt wel een soort bloeduitstorting. Nu heb ik altijd wel snel last van blauwe plekken. Maargoed, ik hoop me over 14 dgn. wel wat beter te mogen voelen.

Reageren