Hallo.

Sinds een paar maand heb ik het idee dat mijn ogen ‘raar’ doen.
Ik heb geregeld dat ik uit mijn ooghoek iets zie wat er uiteindelijk niet is.
Voorbeeld:
[i]Mijn vader stond in de keuken iets op een bord te scheppen. Ik keek recht voor mij uit en het leek net of hij wat liet vallen. Toen ik dit zei keken we beide, maar niets te vinden.[/i]En dit heb ik dus vaker gehad. Of dat ik kleine schimmen in een fractie van een seconde zag, en ik keek, en er niets was.
Begin mei heb ik een operatie gehad (niet aan de ogen), en het lijkt alsof ik het sindsdien heb. Althans, sindsdien is het me opgevallen. Of het hier mee te maken heeft of kan hebben, geen flauw idee!
Heeft iemand hier eerder van gehoord?

Dit is overigens vanuit de ooghoeken. ‘Dingen’ gebeuren naast me.

Reageren

hey

wat je beschrijft heb ik ook een tijdje regelmatig meegemaakt. ik kreeg er op den duur schrik van. daarom ben ik beginnen opletten wanneer ik die ‘dingen’ zag. ik had het op momenten dat ik er vermoeid was, met veel in mijn hoofd zat, stress had… daarom dacht ik dat het waarschijnlijk mijn hersenen waren die een spelletje met me speelden, en heb er zo weinig mogelijk aandacht aan proberen schenken. het is toen ook gestopt.
nu heb ik weer zo’n periode dat ik echt vermoeid ben, veel overuren maken enzo… nu zie ik geen dingen, maar soms zo van die randjes als ik iets zie bewegen. alsof het beeld schokkend gaat. heel raar… maar ik denk dat dat eigelijk hetzelfde is als wat ik eerst had, dus misschien dat het ook weer over gaat als ik een paar dagen goed heb kunnen rusten.

groetjes

Reageren

het lijkt net alsof mensen met mij contact zoeken via dromen zoals gister nacht ik was op school ik liep op een parkeerplaats met een groen grasveld er achter het was lente en mijn mede studenten zaten in het gras ik ging er bij zitten en opeens staat een van mijn mede studenten op hij rende naar een vijver en riep:opa! maar ik zag dat hij het tegen mijn opa had(die eigenlijk al is overleden aan kanker)dus ik dacht dat is niet jou opa!maar de mijne,mijn mede student deedt net alsof hij niets gezegd had alles leek wel op pauze gezet dus ik keek naar mijn opa hij was aant vissen in de vijver ik was blij om hem weer te zien maar ik dacht nee yoh het is maar fantasie hij zit daar niet je verbeeld het je toch nam ik een poging en liep rustig naar de vijver waar mijn opa in het gras zat rustig ging ik naast hem in het gras zitten toen keek die met een glimlach naar me en zei:wat ben je groot geworden en je wordt ook met ieder dag mooier opdat moment realiseerde ik me dat het echt was ik zei tegen hem:ik heb je zo gemist! op dat moment zei hij dat wanner ik hem zou aanraken hij zou verdwijnen het is net alsof je rook met je hand wegslaat het komt op je af maar als je het afweerd verdwijnt het.mijn opa zei dat ik goed naar hem moest luister en zei het volgende:Lisa…je moet op passen ga niet het schoolgebouw in en vooral niet in de wc ik beloofde hem dat ik dat niet zou doen maar toch op een een of andere manier was ik toch het school gebouw in gegaan ik hoor de wat in de wc en keek om de hoek op dat moment wert ik de wc ingetrokken en met een zakmes vermoord!!!toen ik weer uit de wc kwam zag ik mijn vader ,broertje en zusje richting mij toe lopenen en riepen:Lisa!Lisa!Lisa? ik dacht dat ze en grapje maakten en zei:hier ben ik!maar ze riepen me naam nog steeds alsof ze me niet hoorden dus ik zei nog een keer:ik ben hier hou op met dat speletje hahaha julie maken mij niet bang hoor maar ze liepen gewoon langs me alsof ik niet bestond dus ik rende naar buiten en keek naar de vijver mijn opa was verdwenen net als de mensen op het grasveld iedereen was weg en op dat moment besefte ik..dat ik er niet meer was,constant heb ik dromen waar mensen me in waarschuwen of communicatie met me zoeken ik wil daar vanaf zijn!!!ik zag voor het eerst een schim op een parkeerplaats met een paar bomen er om heen op groep 8 kamp toen ik van de wc,s vandaan kwam.

Reageren

Beste Lisa,
Mag ik vragen hoe oud je bent?
Uit hoeveel en welke leden bestaat jullie gezin?
Hoe oud was je toen je opa overleed?

Reageren

Nog nooit van leestekens gehoord?!?!?!

Reageren

heey,
ik ben een meisje van 13 jaar oud.
ik ben toen ik 5 jaar oud was mijn vader verloren.
de minuut dat hij overleed zag ik hem binnenlopen en praatte hij tegen me, ik praatte terug en alles leek normaal. een maar uur daarna hoorde ik dat hij in het ziekenhuis was overleden.

sindsdien zie ik mensen die er niet zijn. op fotos, in het echt, in huis. sinds 3 jaar hoor ik ook stemmen en lijkt het alsof ze me echt aan kunnen raken.
ik ben op zulke momenten gewoon wakker. ik heb een tijdje bij een psycholoog gezeten en dat hielp heel goed. ik was toen 7-8 jaar oud.
toen ik 10 was ben ik daarmee gestopt omdat het goed ging.

een aantal maanden daarna zag ik ze weer en ze werden kwader en kwader.
ze dwongen me tot van alles.
ik voelde me niet goed en kwam in een depressie terecht.
ze lieten me mezelf pijn doen. ik deed/doe aan zelfbeschadiging omdat het van ze moest. anders zou er iets gebeuren zeiden ze.

ik ging terug naar de psycholoog waar ik eerder zat. ik was 11 jaar.
het verdween door het praten en geloven dat het niet echt was.
ik ben een half jaar geleden gestopt bij de psycholoog.
maar het gaat weer helemaal fout. ik dwing nu mezelf tot zelfbeschadiging. ik zie weer dingen die er niet zijn. maar deze keer zijn het dierbare mensen. mijn vader en mijn opa die januari vorig jaar is overleden.

ik weet niet wat te doen. de zelfbeschadiging word steeds erger lokaal zeggen mn vader en opa dat ik moet stoppen voor het te laat is. ik zou het op prijs stellen als u tips heeft hiermee te stoppen en uw ervaringen te horen. dankuwel

Reageren

[quote]de zelfbeschadiging word steeds erger lokaal zeggen mn vader en opa dat ik moet stoppen voor het te laat is. [/quote] Ik begrijp niet helemaal wat je hier bedoeld. Je schreef namelijk eerder dat je vader overleden is…
Ik raad je in ieder geval aan om terug te gaan naar de psycholoog…

Reageren

Ik heb het ook

Reageren

Lokaal zeggen ze… Hier zal waarschijnlijk bedoelt worden dat het de stemmen zijn die gehoord worden.

Het horen van stemmen en het zien van mensen en dingen kan psychose zijn. Mensen die psychose gevoelig zijn kunnen door stress, heftige voorvallen (zoals bv overlijden van iemand) ed. psychoses krijgen. Dit is helemaal niets om je voor te schamen, het eng te vinden o.i.d. Het overkomt je en is een reactie in de hersenen.

De psycholoog die je behandelt heeft door erover te praten heeft zijn werk niet goed gedaan. Zoek goede hulp als je last blijft houden van terugkerende beelden en stemmen. Psychoses horen anders behandelt te worden dan gesprekstherapie!

Reageren

1. Ja ik heb hier ook last van ik zie dingen die er niet zijn ik zie mijn vader als hij er niet is wat moet ik hoer mee doen ik ben 12

Reageren

ik zag laatst iemand staan die mijn familie langer heeft bedreigt het is de moeder van een vriend van me , we gingen samen naar de bioscoop en ik zag haar 10 meter verderop staan en ik zei tegen hem niet in paniek raken maar je moeder staat daar.

moment keek ik terug maar haar en was ze verledig verdwenen ik ging overal zoeken maar ze was nergens. En het was niet een in een oog hoek of iets dergelijks

Reageren

Hi,
Laatste tijd zie ik wel eens in mijn ooghoeken een zwarte “vlek” of iig ik denk een persoon. Als ik er naartoe kijk is het er niet.
Zelfde soms zie ik (niet persee in m’n ooghoek) iets snel rennen over de vloer, alsof je een muis ziet weg schieten. Ik heb ook katten, maar elke keer kijk ik in mijn huis en konden zij het niet zijn.
Ik zit al meer dan 3 maanden thuis met een burn-out en paniekaanvallen. Ik weet niet of het daar mee te maken kan hebben.

Reageren

dat zal daar ongetwijfeld mee te maken hebben

Reageren