- Anoniem6 juni 2016 om 12:24
Mijn moeder van 93 slikt al vele jaren acenocoumarol als bloedverdunner. De “bloedprikker” van de STAR komt aan huis prikken om de INR te bepalen. De trombosearts van de STAR bepaalt de dosering en de volgende dag ligt de gele kaart met de dosering in de brievenbus.
Een perfect systeem, omdat op deze manier de INR elke 1-3 weken werd gecontroleerd (en deze wilde nog al eens afwijken van de streefwaarde). Zodra de waarde buiten de 2-3 lag werd er elke week bloedgeprikt, totdat de waarde weer een aantal weken stabiel was binnen de streefwaarde. Dan werd de dosering weer voor 2, 3 of 4 weken gegeven.
6 Weken geleden is mijn moeder voor controle bij de cardioloog geweest. Een kennis van mij die recent met bloedverdunners te maken heeft gekregen vertelde mij over een nieuw type bloedverduner, Eliquis. Hierbij hoeft er geen bloed meer geprikt te worden ter controle.
Bij de cardioloog vroeg ik hier naar en de cardioloog vond het een goed idee om deze ook voortaan aan mijn moeder voor te schrijven.
Nu slikt mijn moeder dus al 6 weken Eliquis, maar het voordeel (niet meer prikken) is ook meteen het nadeel: er is geen enkele controle meer op de INR. Juist omdat de INR bij mijn moeder vaker buiten de streefwaarde zat dan er tussen was de controle altijd een prettig “idee”.
Hoe gaan jullie hier mee om?
