Heb 7 jaar paroxetine geslikt,toen overgegaan op de vloeibare,van 20 naar 18 mg en nu doodziek.Buik en rugpijn,tintelingen in de mond,8 kg afgevallen,soms denk ik het hoeft niet meer,wie kan me helpen,slik weer 20 mg,maar klachten blijven
Slik nu weer tabletten,vraag me af of de vloeibare en tabletvorm wel dezelfde samenstelling hebben
Gr Renata

Wat was je oorspronkelijk dosis?
En hoeveel ml of druppels gebruik je nu van de suspensie?

De werkzame stof in de tabletten en de druppels is dezelfde. Maar de hulpstoffen zijn natuurlijk anders.

Reageren

@Renata,
De werkzame stof in de vloeibare versie en de tabletten is op zich wel dezelfde. De hulpstoffen kunnen van invloed zijn op de snelheid van opname en daarmee de effectieve dosis. In geval van paroxeitne kan een heel kleins dosisverandering al zeer zware en ondraaglijke neurologische klachten geven die zich overal in het lichaam kunnen uiten. Vaak in de vorm van tintelingen, diarree, spierkrampen etc.

Voor je klachten zijn denk ik twee verklaringen:
-Een te snelle dosisreductie, 20 naar 18 mg is 10% en hoewel dat voor veel mensen goed is kan het nog te snel gaan, de grote supportgroepen adviseren een reductie van 5-10%, en soms is nog minder dan 5% per stap noodzakelijk.

-Een niet-consistente dagdosis. Een kleine dagelijkse fluctuatie kan ook al enorme symptomen geven bij dit niet zo fijne middeltje. In geval van de suspensievorm moet dus heel nauwkeurig afgemeten worden, spuitjes van het juiste volume zijn daarvoor noodzakelijk. Ik dacht dat de suspensie 2 mg/ml bevat dus 18 mg is 9 ml, dat kan het beste met een spuitje van 10 mg afgemeten worden. Bij lagere wordende doseringen moeten andere spuitjes, bv. van 5 en 2 ml gebruikt worden.

Ik neem aan dat je origienel dosis 20 mg was, sinds wanneer ben je weer terug op de 20 mg? Na het intreden wvan de withdrawals kan het soms weken duren voor je weer stabile bent na hervatten van je originele dosis. En dan zou ik inderdaad heel erg langzaam gaan, met maximaal 5% per stap om te beginnen.

Het “niet meer verder willen/kunnen” (zelfmoordgedachten) komen veel voor tidjens Paroxetine-ontwenning dat voor veel mensen, mijzelf incluis, de gruwelijkste lijdensweg is van hun leven. Maar het is doodzonde om je leven te geven aan deze stompzinnige horrordrug. Met nog langzamer afbouwen kun je hopelijk de ellende beperken en er uiteindelijk vanaf komen, waarna je weer kan bouwen aan een drug-vrij leven.

Klaas

Reageren