Dank je wel voor je reactie.
Ik zag in dat dat niet de juiste weg kan zijn, ik kan niet het risico nemen dat dit maanden duurt los van hoe slecht het voor je is..ik heb vier kleine kindjes.
Ik heb zojuist mijn psychiater gebeld en hij zei meteen dat ik terug moet naar 10mg en dat we over paar weken opnieuw maar dan langzamer gaan proberen.
Ik hoop het zo..helemaalnu ik voel wat een rotzooi het is!

En wat erg trouwens om hier te lezen hoe groot het probleem is en hoeveel mensen hiermee zitten!
Artsen zouden de verhalen eens moeten lezen!
Ik weet dat je niet van alles uit moet gaan op het internet, maar toen ik op google ‘ontwenningsverschijnselen paroxetine’ typte en de verhalen las viel ik om van verbazing! Precies de hel waar ik in zit! De dingen die je voelt, die nauwelijks te beschrijven zijn worden herkent.
Mensen om mij heen snappen het niet, kan ook niet ze denken het is toch maar een pilletje, zal heus wel goed zijn als de dokter het zegt, en zelfs als de psychiater het zegt..

Reageren

JA het probleem is groot en de onwetendheid misntens zo groot. En het niet geloofd worden en/of niet serieus genomen worden maakt het zo mogelijk nog erger.
Het is maar een pilletje ja, maar wel een pilletje dat je hersenchemie op een bijna onomkeerbare manier verandert waardoor je niet meer met dat pilletje kan stoppen zonder door een hel te gaan die zijn weerga niet kent.
En dan er achterkomen dat de fabrikant GlaxoSmithKline dit al die tijd al wist en bewust achter gehouden heeft maakt het helemaal een traumatische ervaring!

Ik ben echt overal geweest: CBG, apotheek, Lareb, diverse psychiaters en de boodschap is steeds: nooit van gehoord, kom niet aan mijn winkeltje, zoek het maar uit.
Helaas is het systeem dus corrupt en moeten we het zelf maar uitzoeken. Elkaar steunen via internet is daarvoor van groot belang.
En die mensen uit je omgeving: misschien kun je ze wat laten lezen van de links die ik gegeven heb.

Reageren

Ik ben heeel blij met de erkenning hier!
Ik ben altijd al de vreemde eend in de familie met al mijn psygische sores..
En dan nu dit weer..

Is jou verhaal van ‘lang’ geleden of recent?
Wat fijn dat je zo snel en nuttige reacties geeft! Het doet me veel..

Reageren

Mijn ellende met Seroxat/Paroxetine begon al in 2005 toen ik voor het eerst probeerde te stoppen. Daarna kwam ik in de hel van stoppogingen en gedwongen doorstarten terecht en ben uiteindleijk in 2007 toch gestopt en heb het maar ternauwernood overleefd.

Nog altijd voel ik de totale verbijstering wat ons is aangedaan met deze zogenaamd niet verslavende “medicatie” maar nu 6 jaar na stoppen ben ik voor een groot deel hersteld maar toch ngo steeds arbeidsongeschikt door de restverscijnelen.

Ik heb er veel over gelezen en geschreven, op deze lange thread zie je mijn vele posts en de net zo vele reacties van lotgenoten:

http://www.dokter.nl/forum/medicijnen/195632-stoppen-met-paroxetine-bijverschijnselen

Ik zal de ervaring wel de rest van mijn leven met me meedragen maar ben er ook in zekere zin sterker uigekomen. “What does not kill you makes you stronger zullen we maar zeggen…”
In elk geval zal ik me nooit meer wenden tot de psychiatrie voor “hulp” en weet ik dat de farmaceutische industrie corrupt is tot in de kern.

En dat is wel belangrijk om te weten…

MAar jij moet er nog vanaf, doe je voordeel met de kennis hier en doe het langzaam, heel erg langzaam. Dat zal je veel ellende kunnen besparen!
Ik hoop dat je psychiater wil meewerken, de kennis over paroxetine withdrawal is wel iets toegenomen laatste paar jaar maar helaas houdt het nog steeds niet veel over…

Reageren

Jazeker doe er wat mee!
Ik zit nu op 10mg en wil het héél langzaam gaan afbouwen en ga goed letten op hoe ik me boel, maar ervan af ga ik zeker!
Het is niet te geloven..ik ben gistermiddag weer gestart met 10mg en vanmorgen rond half 6 de tweede..en ik voel me
een ander mens, ik ben uit die ‘andere wereld’ het voelt alleen nog of ik met hoofd en lijf onder een vrachtwagen heb gelegen.. maar dat komt wel.

Reageren

En als mijn psychiater wil meewerken is dat fijn, zo niet dan doe ik het toch op de heeele langzame manier..ik heb immers voor bijna een half jaar voor 20mg per dag, (terwijl ik al 2mnd op 10mg zit) want zuinig zijn ze er niet mee !

Reageren

@Daisy, je verwoordt het goed “alsof je terug komt uit die andere wereld”. Dat was precies wat ik voelde na al mijn vele afkick- en doorstartpogingen.
En nog steeds viel bij mij destijds het kwartje niet, maar wat moet je als alle artsen faliekant alle probleme met die paroxetine ontkennen?
Ook was er in de jaren 2005-2007 nog veel minder over te vinden dan nu.

Pas in 2009 kwam ik toevallig op deze pagina en vielen me de schellen van de ogen…
http://seroxatsecrets.wordpress.com/2008/01/05/the-hell-of-seroxat-withdrawal/

Je maakt nu de juiste beslissing en prima dat je de pillen opspaart voor het geval dat. Normaal gesproken is medicatie sparen geen goed idee maar voor afkicken van een SSRI gelden de normale regels niet, staan we er alleen voor en is je grootste zorg dat je je dagelijkse afgemeten dosis krijgt en niet zonder komt te zitten omdat een of andere onwetende en zelfingenomen “arts” ineens besluit dat je het niet meer nodig hebt of je dosis toch te laag is om “je depressie te genezen” of wat voor kletskoek ze zich ook achter verschuilen.

BEdenk wel, als je afbouwt met de tabletten moeten die exact op maat worden gesneden en heb je een milligramweegschaaltje nodig. Eventueel kun je alle info hierover vinden op:
http://survivingantidepressants.org/index.php?/forum/14-tapering/

Als je me op de hoogte wil houden zou ik dat waarderen, ik heb er al mijn missie van gemaakt om zoveel mogelijk mensen hiermee te helpen, ook om enige zingeving aan mijn eigen intense, jarenlange en achteraf totaal onnodige lijdensweg te geven.
Mijn adres is: klausch68 [at] gmail [punt] com

Succes!
Klaas

Reageren

Dank je wel! Het doet me echt veel dat ik erkenning voel! Ik ben in mijn leven al zo vaak bang geweest “gek” te worden, dit voelde ook zo en toch wist ik nu nee dit ben ik niet zelf.. Gek is wel dat het me vorige week nog niet uitmaakte of ik smorgens wakker werd of niet (vanuit depressie) en nu weet ik zeker dat ik dit aanga en dat ik ervoor ga!
Ik hou je op de hoogte..wellicht heb ik je nog nodig..

Reageren

Nogmaals succes, en ik moet je wel zeggen dat ik geen arts of apotheker ben en mijn adviezen dus niet bindend zijn.
Ik deel mijn kennis en ervaring en kan wel vertellen wat je vooral niet moet doen. Niet cold turkey stoppen en ook neit om de andere dag slikken.
En of en wanneer je afbouwt blijft je eigen keuze. Verder moet ik, hoe paradoxaal het ook klinkt, je wel adviseren om elke dosisverandering met een arts te bespreken.
En dat is paradoxaal omdat de meeste artsen van niets weten, en ze ook nog eens geirriteerd kunnen raken door wat zij als “betweterige patienten” zien… en daarmee het je heel moeilijk kunnen maken.

Kortom een hoop afwegingen maar ik denk dat je tenminste nu goed ingelicht en voorbereid bent…
Klaas

Reageren

Ik ga niet uit van je adviezen, maar vindt het een hele steun ze te lezen. Het maakt me zekerder in wat ik voel en ik hoop ook staande bij de psychiater, daar voel ik me meestal niet zo zeker. Maar deze dagen wil ik nooit meer meemaken! En daar ga ik voor!

Reageren

Nou ik voel me weer min of meer ‘mezelf’ … ben alleen nog steeds duizelig, angstig bij geluiden en nog beetje wazig hoofd als ik moe wordt.. wat een ROTZOOI! Voel me echt een junk..

Reageren

Tja,weer zo iets,de artsen weten hier niks van
Je had heel langzaam moeten afbouwen met de vloeibare paroxetine.Het is al een oud berichtje van jou,dus hoop[ dat het nu goed met je gaar
gr Corrie

Reageren

Dank je..het gaat een stuk beter inmiddels maar de resten voel ik nog wel..ik kan niet zo veel hebben, ben nerveus en zit er nog snel doorheen..
ik zit nog steeds op 10 mg..over 2 weken heb ik weer een afspraak met psychiater en wil ik idd heel langzaam afbouwen..jammer dat hij dit me niet bespaart liet..
Heb je zelf het afbouwtraject doorlopen?

Reageren

Als je psychiater niet overtuigd is van de noodzaak tot zeer langzaam afbouwen onder de 10 mg, laat hem dit artikel eens lezen.
Dat heeft vorige maand in het Tijdschrift voor Psychiatrie gestaan, dus kan niet echt als onzin terzijde worden geschoven.
Klaas

http://www.tijdschriftvoorpsychiatrie.nl/assets/articles/TvP13-10_p789-794.pdf

Reageren