Hallo,

Na 12 jaar Sertraline gebruik voor OCD eindelijk bezig met afbouwen. Het heeft vanaf het begin nooit iets gedaan, maar nooit een arts geweest die dacht aan stoppen of een ander medicijn. Ja, ik kreeg er antipsychotica (Risperidon) bovenop wat ik ook 8 jaar heb gebruikt. Was in die periode opgenomen maar ze wisten zich geen raad met mij en met OCD dus ipv goede therapie (die ik later in een andere kliniek wel heb gehad wat super effectief was) hebben ze me maar verdoofd. En wat kan je daar tegen doen als 14-jarig wanhopig meisje? Ik had geen idee en nam alles aan wat mogelijk kon helpen.

Twee jaar geleden, wederom op eigen initiatief (wel onder begeleiding van een arts), afgebouwd van 200 mg naar 50 mg. Dit ging prima. Afgelopen augustus dan begonnen met definitief afbouwen, onder begeleiding van een psychiater. Dit doe ik door middel van drank waarvan ik elke 3 dagen een druppel minder neem (in het begin iets grotere stappen). Tot nu toe ging het heel goed, af en toe wel wat onrustig, overprikkeld en emotioneel maar verder geen duidelijke ontwenningsverschijnselen.

Tot afgelopen woensdag. Ik zat toen op 3 mg, komende woensdag neem ik de laatste 1 mg en daarna ben ik klaar. Ben ontzettend moe, word al moe wakker en daarbij ook last van duizeligheid. Alsof ik een week niet heb geslapen. Als ik mijn hoofd beweeg voelt dat heel zwaar en het maakt me duizelig/zwak. Het wordt met de dag erger, ga er ook vanuit dat het nog wat erger wordt aangezien ik nog niet helemaal gestopt ben. Zijn dit idd ontwenningsverschijnselen? En hoe lang houdt zoiets aan? Ik was super excited en streepte elke dag dat ik afbouwde af, ook omdat het zo goed ging, maar nu zakt de moed me wel weer een beetje in mijn schoenen. Maar aan de andere kant: als dit het is en weer overgaat, dan is dat het wel waard.

Iemand ervaring hier mee? Ik hoor het graag!

Oh en ik hoorde van een vriend dat diegene iemand kende die na het stoppen ineens weer borstgroei kreeg. Is dit mogelijk? Dat de medicijnen mijn puberteit en dus mijn borstgroei hebben onderdrukt? Ik heb echt bijna niks en ik merk dat ze de laatste tijd wat gevoeliger zijn en iets voller aanvoelen. Of misschien moet ik even een zwangerschapstestje doen? 😉

Nu had mijn moeder vroeger ook hele kleine borsten, ze werden pas groter na de zwangerschap en door overgewicht. Dus het kan zijn dat mijn kleine borsten te maken hebben met mijn genen, maar het zou ook wel logisch klinken dat de groei gewoon werd onderdrukt door de antidepressiva. Ik zou het iid niet erg vinden als ze zouden groeien 😉

Reageren