- Klaas10 april 2011 om 10:53
Marijke, ik pretendeer zelf niet de wereldwijsheid te bezitten… daarvoor heb ik zelf iets teveel grote fouten gemaakt.
Maar ik begin zelf wel te beseffen dat mijn klachten niet ALLEEN meer een gevolg zijn van de paroxetine. Wel dat het middel heel veel onderdrukt had: woede, angst, haat, onvrede, onzekerheid enzovoorts. En deze na stoppen in veelvoud terugkwamen.
Zonder de enorme fysieke afkickverschijnselen te bagatelliseren denk ik wel dat er ook een andere kant aan is. En het viel me wel op dat in bovenstaande link ook de stroomsensaties, emotionele uitbarstingen, huilbuien, digestieve problemen enz. nauwkeurig beschreven worden terwijl de zite niet is gerelateerd aan (ex) SSRI gebruikers.
Daarom hou ik de mogelijkheid open dat de enorme vrijkomende stress tijdens stoppen en vaak de onmogelijkheid om deze goed te hanteren wel degelijk bijdragen aan de klachten.
Ik merk bij bezelf dat ik enorm ben blijven hangen in de woede en haat en hier zelfs een zekere identiteit aan ontleende. Eckhart Tolle beschrijft dit uitstekend in zijn boek “Een nieuwe Aarde”. En deze onbeheersbare woede, in mijn geval gericht op een pestkop van heel lang geleden, heeft me in grote problemen en op de rand van een veroordeling gebracht.
Kort en goed denk ik dat herstel van deze drugs niet alleen een puur lichamelijke maar ook een spirituele aangelegenheid is. MAar dat kan voor iedereen anders zijn. Voor mij is het wel een zware confrontatie geweest met mijn eigen gebrek aan inzicht en onbezonnen gedrag, al is dit deels ook weer een gevogl van de rare effecten van dit middel.
Kortom zeer complexe materie. MAar ik wil me vanaf nu meer richten op echte heling dan de pijlen te bijven richten op Big Farma die toch niet te raken zijn en dat alleen maar meer frustratie en reactiviteit creeert.L.10 april 2011 om 11:37Helemaal duidelijk. Je legt een verband tussen jouw persoonlijkheid en jouw mentale afweermechanisme en de invloed hierop van paroxetine.
Ik denk dat je helemaal gelijk hebt. Bovendien vind ik het erg dapper van je dat je dit bij jezelf erkent en hier aan wilt werken. Ik denk trouwens zeker dat dit mogelijk is. Heel veel kracht, moed en sterkte gewenst. Jij ontsnapt hiermee namelijk aan de slachtofferrol die jullie je voor een onterecht deel toebedeeld hadden door alles maar aan de paroxetine toe te schrijven. Het is dus een én-én verhaal, en beiden zijn van invloed.
Dank je voor jouw eerlijke en openhartige maar ook duidelijke en constructieve reactie.
ReagerenKlaas10 april 2011 om 12:07L, dank voor je reactie. Ik zeg wel dat ik nu 3.5 jaar later blijkbaar er aan toe ben om er anders naar te kijken hoewel ik een jaar of wat geleden ook al dacht dat ik een heel eind was en daarna toch weer terugviel in rancuneus, destructief en gevaarlijk gedrag… En na een cold turkey van paroxetine ben je gewoon echt neit in staat om ook maar enigszins constructief met jezelf aan de gang te gaan. In mijn eerst jaar had ik wel 3 therapeuten maar niemand kwam er doorheen omdat mijn lichaam en geest gewoon te ver heen waren.
Reageren
En nog voel ik me bepaald niet goed, niet meer “doodziek” maar wel ziek van mezelf en mijn gedrag. Maar tenminste wel (weer) in staat om kritisch naar mezelf te kijken… al was het voor mij bijna te laat!
Jij ook sterkte, als het nodig is 🙂Tinker10 april 2011 om 18:59Las net reacties op de vreselijke schietpartij in Alphen aan de Rijn gisteren. De dader had psychische problemen en last van depressie is ook een tijdje opgenomen geweest. De gedachte aan wat voor medicatie hij slikte schoot meteen door mijn hoofd…..
Reageren
Jammer genoeg reageren de mensen op dit bericht met de vraag waarom er niet MEER medicatie te krijgen is om te voorkomen dat dit soort “gekken” zulke tragedies veroorzaken!!
Ik weet totaal niet of er in dit geval echt antidepressiva in het spel waren, maar het is wel tragisch dat mensen niet eens weten dat bij dergelijk soort schietpartijen in Amerika de daders wel degelijk met dit soort medicatie slikten en dit met veel geld en moeite weg gemoffeld is door de fabrikanten!!!Klaas10 april 2011 om 21:24Ja daar dacht ik ook direct aan. En omdat hij in een gesloten psychiatrische klinkiek heeft gezeten kan ik me eigenlijk niet voorstellen dat hij [i]geen[/i] psychiatrische drugs heeft gekregen. En zoals we hier allen weten kan de destructieve uitwerking hiervan nog jaren na eventueel stoppen doorwerken.
Reageren
Ik heb ook hele nare fantasieen over m00rd gehad en zou het wellicht gedaan hebben als ik wapens had gehad. Doodeng…Visje12 april 2011 om 17:53Klaas,
ik weet niet of je nog actief bent op dit forum, maar ik heb een vraag.
Reageren
Ik gebruik nu (weer) ruim anderhalf jaar Paroxetine en wil gaan afbouwen. Heb me verdiept in allerlei forums etc. Ook ik heb ervaren (vanmorgen nog!) dat huisartsen zeer weinig afweten van dit soort medicijnen. Ze praten erover alsof het paracetamol is!
Ik wil heel langzaam gaan afbouwen en heb gevraagd om de vloeibare vorm. Echter dit is Cipramil, omdat Paroxetine/Seroxat niet in deze vorm verkrijgbaar is.
Vraag: enig idee of het kwaad kan om zomaar over te stappen op Cipramil? Een andere manier van zo langzaam afbouwen is er geloof ik niet…
Thnx!Visje12 april 2011 om 18:13Lily-Rose,
Ik lees hier tot mijn stomme verbazing dat jij Seroxat suspensie hebt gekregen?
Ik heb vanmorgen van de apotheker te horen gekregen dat Seroxat niet in vloeibare vorm bestaat! en heb Cipramil in vloeibare vorm gekregen.
Hoop spoedig van je te horen, voordat ik een fout bega.Thnx!
ReagerenLette12 april 2011 om 18:57Visje,
Weer een prachtig staaltje van dokertsonkunde hier zeg, als het niet zo diep triest was zou ik er om kunnen lachen.
Het is zeker niet verstandig om, als je gaat afbouwen, te gaan veranderen van medicijn! Cipramil heeft dan wel dezelfde werking als paroxetine, maar het is een andere stof!
Ik zou dus zeker vragen naar de vloeibare paroxetine, want zoals je begrepen hebt is die er wel degelijk! Ook een optie: ga afbouwen mbt 1 mg tabletjes, die kunnen gemaakt worden door de apotheek op recept, dan kun je heel gedoseerd en langzaam afbouwen.
Een kennis van mij heeft het zo ook gedaan en dat ging prima.
Reageren
Van haar weet ik ook dat je heel erg moet oppassen als je van de tabletten overstapt op de vloeibare vorm, zélfs als het om dezelfde stof gaat. Want zelfs dan kan je lichaam daar negatief op reageren, kun je dus nagaan wat er gebeurt als jij aan de vloeibare cipramil gaat!a12 april 2011 om 19:59Visje,
Ik heb een maand of wat geleden ook Seroxat suspensie gekregen. Ik had pillen en ben dus over gegaan op de vloetbare. Ik heb daar praktisch geen effect van gemerkt.
Ik ben van 10 vast naar 10 mg vloeibaar gegaan. Ik heb er een injectiespuit (geen naald) bij gevraagd waardoor ik met 0.2 ml kan doseren. Dat staat gelijk aan 0.4mg paroxetine. Ik ben nu aan het afbouwen met 0.4 mg per stap.
Na een week of 4 a 6 maak ik dan een nieuwe stap.
Ik merk tot nu toe (8.4mg) niets van het afbouwen. Zit momenteel in een k-situatie met werk, maar zelfs dat is te handelen.Darnaast ben ik veel met mezelf bezig en wordt steeds sterker. Ik kan iedereen aanraden goed met jezelf bezig te zijn.
Ik heb een homeopaat, 2 masseurs, doe NLP, ben bij een psycholoog geweest etc. Bedenk wel dat jij altijd de baas bent. Als het niet werkt of ze zeggen dat je iets “moet” bedenk altijd of jij dat wilt.
Wees aardig voor jezelf en bedenk wat je wil.
Denk positief en neem jezelf voor niet negatief te denken. Straf jezelf niet als je het wel doet, maar stop er op dat moment mee.
Bedenk alleen dat er maar 1 is die het kan veranderen en dat ben jezelf. Maak kleine stappen en ben blij met elke stap.
Het is geen race, maar een reis.
Aan het einde van de reis ben je van die troep af en kun je lachen.Kom op, je kan het.
ReagerenVisje13 april 2011 om 10:52Wat fijn dat ik zo snel reacties krijg, thnx!
Ik zet al langer mijn vraagtekens bij de kunde en kennis van dokters, met name huisartsen. Maar dat er met grote regelmaat zulke grove fouten (of onwetendheden) voorkomen, vind ik best angstaanjagend..
En boos word ik er van! (voor zover ik dat kan voelen :))@a: dat zijn goeie dingen die je daar zegt. Je moet het zelf doen en ieder weet zelf wat het beste is voor zijn of haar eigen lichaam. Mede dankzij negatieve ervaringen leer ik steeds meer op mezelf te vertrouwen. Ben ook van plan weer naar mn homeopathe te gaan, daar heb ik een goed gevoel bij. En wat je zegt, massages e.d., goed voor jezelf zorgen en positief denken, doet heel veel.
Heb komende maandag weer n afspraak met mijn huisarts. Ben benieuwd wat ze zegt. En of ik krijg wat ik wil. Zo niet, dan ga ik op zoek naar een andere huisarts en/of apotheek.
Reagerenvrouwantje13 april 2011 om 16:48Hallo,ben ook weer even actief.Ben bij mijn psych geweest en die zegt dus dat die spiertrekkingen in m,n gezicht dus niet van de medicijnen kunnen komen.Wel gaat ze in overleg met iemand die gespecialiseerd is in bewegingsstoornissen.Maar verder heb ik nog een vraag.Kan iemand mij vertellen of schokken door je lichaam ook kunnen voorkomen.Heb het dus niet in m,n hoofd,maar door m,n lichaam.Ps,ben nu bijna 3en halve maand zonder.
ReagerenA14 april 2011 om 21:10Hel erg bedankt voor al jullie ervaringen! Hier heb ik heel veel aan!!
ReagerenBouwjan17 april 2011 om 19:24Het is al weer een tijd geleden dat ik hier weer wat hebt geschreven.
Ik ben nu 15 maanden van de seroxat af, maar ondervindt nog elke dag de bijwerkingen.
Ik heb geen paniek en angst aanvallen maar alleen die
Ik heb nog geen enkele dag gehad dat ik zonder klachten was en de lichamelijke klachten waren zo erg dat ik alle specialisten van het ziekenhuis heb gezien met als resultaat (nul komma nul).
Er is geen enkele specialist die de link legt met de seroxat en ik ben soms radeloos..
De ergste klachten zijn nu hoofsuizen en nog steeds de zaps.
Het hoofd staat soms op springen
Zere beenspieren en raar gevoel in de voeten.
Slaapproblemen.
En ik heb verder allerlei alternatieven aan medicatie geprobeerd maar niets helpt .
Vandaag was het ook weer hopeloos de zaps door het hoofd de suis is niet om uit te houden en de bovenbeenspieren doen heel veel pijn.
En zoveel pijn dat ik soms huilend op bed leg en niet meer weet waar ik het moet zoeken.
pijnstillers helpen niet en ook geen rustgevende pillen waar ik soms wel eens naar grijp om te proberen of dat helpt.’
Maar de klachten gaan er niet door weg.Maar ik ga donderdag naar een proffessor (arts) toe die is gespecialiseerd in ssri medicatie, en ik hoop dat die wat voor mij kan betekenen.
Ik zal de naam nog niet noemen want ik wil eerst bekijken of deze man wat voor mij kan doen.
Ik moet er een eind voor rijden maar dat heb ik er graag voor over.
want dit duurt allemaal te lang en de tijd vliegt voorbij en ik kan geen kant op.wordt vervolgt
ReagerenTinker17 april 2011 om 21:09Bouwjan, heel veel sterkte en succes toegewenst voor komende donderdag, ik hoop van harte dat je iemand hebt gevonden die wel iets weet. Voor jou natuurlijk, maar zeer zeker ook voor ons!
Ik vroeg me van de week al af, er zijn toch zoveel specialisten die zich in een bepaalde richting gespecialiseerd hebben, er moet toch ergens in deze wereld iemand zijn die raad weet???
Ik heb zelf een hele eenvoudige tandarts ingreep ondergaan twee weken geleden en toch was dat blijkbaar weer teveel en dus ben ik terug bij af. Grrrrrrrr, om STAPELGEK van te worden…:(Maar ik zal dus duimen voor je op donderdag!
Reagerenlimo18 april 2011 om 06:17Goedenmorgen allemaal,
ik ben Linda en slikte al 12 jaar paroxetine.
De reden daarvoor was dat ik na een reageerbuisbevruchtings-project te hebben afgelegd en na de bevalling heel veel last heb gehad van mijn hormonen en de hormonen die mij toe zijn gediend en de emoties van de stress in de afgelopen jaren.Ik heb 20 mg. geslikt en heb dit afgebouwd met 2,5 mg. per 2 weken. Na op 5 mg te zijn gekomen, voelde ik mij al beroerd en wachtte 4 weken eer ik weer afbouwde naar 2,5 mg. Nu ik 5 weken pilvrij ben, komen de afkickverschijnselen pas.
Hevige onrust, spanning in mijn hele lijf, onverklaarbare huilbuien, langdurige diaree, erg moe, weinig slapen, angst-en paniekaanvallen.
ik heb de “mazzel” dat ik tijdens het afbouwen bij de psycholoog liep en die ook de hevige veranderingen zag. Dus zo langzamerhand begint bij mij het muntje te vallen dat ik niet langzaam doordraai, maar mijn lichaam het erg moeilijk heeft met het gif, die blijkbaar nog uit mijn lichaam moet.
ik vul mijn voeding aan uit: omega 3 viscapsules,
magnesium 800 mg, valeriaanextract en melatoine, hoewel deze laatste mij niet echt heeft geholpen vannacht.
En omdat ik vermoed dat de diaree alle voedingstoffen wegspoelt heb ik een diaree-remmer.ik wens iedereen heel sterkte met afkicken.
Reageren



