Hier weer even een berichtje van mij. Ik ben sinds 25 oktober 2010 bezig om te stoppen met seroxat(paroxetine). Ik slikte 20 mg sinds juni 1998. Ik zit momenteel op 7 mg seroxat per dag. Ik heb via de huisarts seroxat suspensie voorgeschreven gekregen. (dit is de vloeibare form van seroxat/paroxetine.) En ik moet zeggen dat het tot op heden erg goed gaat. Ik heb tot nu toe nog geen ontwenningsverschijnselen waargenomen. En ik weet hoe hevig deze kunnen zijn, want ik heb deze in 2008 ondervonden toen ik voor het eerst probeerde te stoppen met dit medicijn. Echter doe ik het nu heel rustig aan. Ik verminder elke 6 weken mijn dosis met 1 mg. Dus op 18 april ga ik dan weer van 7 mg, naar 6 mg seroxat, en dit houd ik dan weer 6 weken aan. En ik moet zeggen dat het voor mij prima werkt. Ook slik ik daarbij 800mg magnesium,(2 capsules van 400mg.)2 capsules omega-3 van MorEPA, 1 capsule vitamine B12 per dag.

hallo ik heheb een vraag aan jullie toen ik dit middel slikte deed ik niet veel maar nu ik ben gestopt nog minder maar ik ben weer gaan lopen maar ik moet zeggen dat ik heel snel moe ben echt je voelt het de hele dag al en als je gaat lopen nog meer vooral mijn benen voel ik het mijn vraag is komt het omdat ik niet veel doet of kan het ook door dese middel komen dat je echt zo vermoeid bent?

Reageren

Ik weet niet wat me overkomt… Ik ben sinds 6 dagen van de paroxetine af (na bijna 11 jaar te hebben gebruikt) en ik ben in de hel beland. Ik ben continu enorm duizelig en misselijk, heb zweetaanvallen en heb last van nachtmerries, waardoor ik bijna niet slaap. Ik doe niet anders dan huilen, huilen, huilen. Is dit normaal???
Ik ben al twee keer eerder gestopt, maar toen kwamen de klachten steeds weer terug. Ik kan me echter niet herinneren dat de ontwenningsverschijnselen zo heftig waren.
Ik weet gewoon niet wat ik moet doen. Even doorzetten in de hoop dat de ontwenningsverschijnselen verdwijnen of weer met de medicijnen beginnen. Ik heb de neiging weer te gaan beginnen, want mét medicijnen voel ik me toch een stuk beter dan zonder. Ik ben alleen bang wat het effect op mijn lijf over 10, 20 of 30 jaar zal zijn. Daar is nog geen onderzoek naar gedaan, omdat paroxetine nog maar sinds de jaren 90 bestaat.
Ik zit echt in dubio. Is er een psychiater in de zaal die me hier advies over kan geven?

Reageren

@ Helena,

Ik ben geen psychiater maar ook maar een gewoon persoontje die op dit moment bezig is om van de paroxetine af te komen. Je zegt dat je sinds 6 dagen van de paroxetine af bent na bijna 11 jaar het medicijn te hebben geslikt. Een vraagje: Hoe ben je van dit medicijn afgekomen? Ben je in een keer gestopt? Het is juist met paroxetine de bedoeling om zo langzaam mogelijk met dit medicijn te minderen. Ik ben sinds 25 oktober 2010 bezig om van 20 mg paroxetine af te komen. Ik zit momenteel op 7 mg. Elke 6 weken verlaag ik de dosis met 1 mg. Ik heb hiervoor de vloeibare vorm van paroxetine voorgeschreven gekregen van mijn huisarts, nl.seroxat suspensie. Ik heb in 2008 eerder een poging gedaan te stoppen maar deed dit veel te snel waardoor ik vreselijke ontwenningsverschijnselen kreeg.

Reageren

Hallo lieve mensen,

ik ben een tijdje niet geweest, ik ben van de week weer in een neerwaartdse spiraal terecht gekomen en kom er niet uit. Ik heb ondertussen alle muren in mijn huis en de bedden in mekaar geslagen. Hele negatieve gedachtes over de toekomst, nu heb ik van de pshyg seroquel gekregen, zijn er mensen die er ervaringen mee hebben?

Reageren

[i]Van de patiënten die door hun huisarts behandeld worden met antidepressiva, gebruikt 5,4 procent deze middelen zonder indicatie volgens de geldende richtlijn. Dat blijkt uit onderzoek van huisarts Ellen Piek, verbonden aan Universitair Medisch Centrum Groningen.

Aanleiding voor het onderzoek van Piek was de al jarenlang bestaande vooronderstelling dat overbehandeling met antidepressiva in huisarstenpraktijken op grote schaal voorkomt. Dat blijkt dus niet het geval. Bijna 95 procent van de patiënten gebruikt antidepressiva volgens de richtlijn en nog eens de helft van de resterende 5 procent, begon er terecht mee, maar had volgens de richtlijn eerder moeten stoppen.[/i]

Bron: http://www.mednet.nl/nieuws/id5010-weinig-niet-geindiceerde-antidepressiva-in-huisartspraktijk.html

Reageren

Dit onderzoek is gedaan door een huisarts en dat zegt genoeg….kennelijk kunnen onderzoekers precies die uitslag uitlokken die hen het beste uitkomt…
De uitkomst van het onderzoek is dan ook in strijd met letterlijk alles wat ik hierover heb gelezen of gezien, zoals een documentaire die ik pas op TV zag en waarin pijnlijk duidelijk werd dat huisartsen deze zware pillen met name in de afgelopen jaren op grote schaal hebben voorgeschreven, zonder zich eerst te verdiepen in de klacht van de patient en/of na te gaan of pillen wel de juiste oplossing vormden.
Ik ben er overigens wel van overtuigd dat huisartsen hier, door de ervaring wijs geworden, inmiddels een stuk voorzichtiger mee zijn geworden. Maar 10 jaar geleden, in de tijd dat ik deze pillen kreeg voorgeschreven, waren de ernstige bijwerkingen nog onbekend en vormden deze pillen een ware hype, het “serotonineverhaal” werd nog door iedereen geloofd (ook door mijzelf) en artsen vonden SSRI’s dé oplossing, niet alleen voor depressies, maar ook voor angsten, dwangneuroses, fobieen en ga-zo-maar-door.

De reden waarom de patienten uit onderstaand bericht het middel langer gebruikten dan de “richtlijn” lijkt me duidelijk: het middel is zwaar verslavend en stoppen is onmogelijk, vooral als dat volgens de “richtlijn” (afbouwen in een paar weken) gebeurt.

Reageren

@Lily-Rose,

Ik heb mijn paroxetine in 5 weken afgebouwd. Van 20 mg naar niks. Dit heb ik een jaar of 5 geleden ook al eens gedaan en toen ging het redelijk. Mijn huisarts had me destijds dat afbouwschema gegeven.
Helaas kwamen mijn klachten (ik heb een angststoornis) terug, dus ben ik er weer mee begonnen.
Omdat mijn leven nu in rustiger vaarwater is gekomen, dacht ik dat het voorjaar een goed moment zou zijn om af te bouwen. Ik heb het zonder de huisarts gedaan, maar ik ervaar de afkickverschijnselen nu veel en veel heftiger. Ik durf vanavond bijna niet te gaan slapen, omdat ik bang ben dat die nachtmerries terugkomen. Ook ben ik zo misselijk dat ik er van moet overgeven. Gelukkig staan mijn man en ouders achter me, maar ik ben bang dat mijn werkgever minder begripvol zal zijn. Ik ga me morgen echter wel ziek melden, want ik wil z.s.m. naar de huisarts. Ik wist trouwens niet eens van het bestaan van vloeibare paroxetine af. Ik ging er vanuit dat je van 20 mg naar 10 mg ging (middels de breukstreep in de tablet) en dat je daarna moest stoppen. Ik ben er nu wel achtergekomen dat dat NIET de manier is.
Ik hoop dat ik het volhoud om er vanaf te blijven, want zoals ik me nu voel, zeg ik: geef mij die paroxetine maar weer terug. Hoezo verslaving? 🙁

Reageren

@Helena

In 5 weken tijd van 20 mg naar niks is zowat ‘cold turkey’ en veroorzaakt bij de meeste mensen nare ontwenningsverschijnselen. Ik heb hetzelfde gedaan in 2008 en kreeg ontwenningsverschijnselen. Eerst dacht ik dat de klachten waren teruggekomen maar dat bleek achteraf gezien niet het geval te zijn; het waren ontwenningsverschijnselen. Het beste is om heel langzaam af te bouwen met zo’n 10% je dosis per 3-6 weken te verlagen. Dit duurt wel heel lang, maar hierdoor krijg je weinig of zoals mijn persoontje (tot nu toe) geen ontwenningsverschijnselen. Het verstandigste zou zijn om toch weer een dosis te nemen, bijvoorbeeld 10 mg. en dit aanhouden totdat je stabiel bent, en dan beginnen met heel langzaam van deze dosis af te bouwen.

Reageren

Hoi beste lotgenoten.

Helaas is mij hetzelfde lot toebedeelt.
Na een lange drukke periode in mijn leven met veel problemen en zware keuzes. Ben ik uiteindelijk ook depressief geworden. Naar de huisarts gegaan en Paroxetine voorgeschreven gekregen.
In de opbouw fase van het medicijn was ik al behoorlijk van de kaart. Kreeg het idee dat er Ritalin in zat. uiteindelijk leek ik een beetje kwaliteit van leven terug te krijgen, wel met fors overgewicht en afgevlakte hogere cognitieve functies.
Maar ik was enigzins tevreden. Na een maand of 5 kreeg ik tijdens het joggen bizarre schokken door mijn lijf die leken te ontstaan in mijn frontaalkwab?
Ik heb toen direkt contact opgenomen met mijn huisarts en een afbouwschema afgesproken.

Ohja tussentijds getracht een behandeling bij PSYQ te starten omdat ik pas dertig ben en dan is het meer voor de hand liggend dat je vanuit een persoonlijkheidstoornis depressief bent geworden, dan dat het een biologische oorzaak heeft. Dit vond ik prima, na twee gesprekken met een psycholoog te hebben gehad en één met een psychiater leken ze er niet uit te komen en werden er allerlei as II cluster B/C trekken om mijn oren gesmeten. Maar tot een exacte diagnose is het niet gekomen. De psychiater noemde het zelfs een plasebo effect dat ik enigzins was opgeknapt van de paroxetine??

Nu ben ik 4 dagen medicatie vrij en de ellende begint nu pas echt. De schokken waar ik voor de afbouw last van had zijn behoorlijk versterkt. Duizelingen, druk achter mijn ogen, mat gevoel, nachtmerries, soort van derealisatie gevoel, ongecontroleerde emoties, en agressie!! Dat laatste ken ik niet van mezelf.

Ik ben erg boos en voor me in de maling genomen door de gezondheidszorg. Toen ik gisteren naar de doktersassistente belde, zei ze simpelweg, wat je nu ervaart ligt niet aan de medicatieafbouw. Zit je neus misschien verstopt? Toen ik uitlegde dat ik niet eens verkoude ben zei ze, bel volgende week maar weer een keer terug.
Godsgeklaagd dat je afgewimpeld wordt door een doktersassistente omdat je psychiatrie op je zorgdossier hebt staan.. Niemand neemt je meer serieus… Ik ben zelf GGZ-verpleegkundige, dit heeft mij wel aan denken gezet en besloten. Een andere richting van de gezondheidszorg te kiezen. Met enige schaamte naar mijn eigen functioneren in de psy!!! Sterkte jullie allemaal met jullie strijd tegen deze farmaceutiche maffia…..

Jimmy

Reageren

Os wat herkenbaar! Toen ik mijn arts belde om te vragen of er iets was voor de klachten. Zei hij het is geen afkick (en dat terwijl ik van 20 in een week naar 10 mg naar niks ben gegaan) was maar dat ik verkouden klonk en maar eens een neussray moest halen. . Ongelofelijk ik stond met een mond vol tanden…..

Reageren

Hoe triest te lezen dat jullie zo met lege handen staan bij dokters en artsen waarvan je zou mogen verwachten dat ze jullie helpen. Wat fijn daarentegen dat jullie zoveel herkenning en erkenning hebben onder elkaar. Ik heb alle berichten gelezen en het is schrikbarend hoe jullie op het verkeerde been gezet zijn. Ik wens jullie allen van harte beterschap en de kracht en moed weer op jezelf te gaan vertrouwen. Jullie gevoel is niet gek, en jullie verstand begint dat gelukkig steeds beter te begrijpen.

Reageren

JA ik heb ook nog steeds grote moeite om dit te kunnen begrijpen! Dokters hebben een eed afgelegd en men zou toch denken dat ze voor dit vak gekozen hebben uit idealisme en niet vanwege het geld of de status. Maar artsen die de gruwelijke gevolgen van psychotrope drugs, met Paroxetine als een van de gevaarlijkste, blijven ontkennen zijn niets meer dan nietswaardige marionetten van de farmaceutische industrie. Ik heb geen idee hoeveel mensen al zijn gedwongen tot z*lfm**rd omdat hun arts weigerde de oorzaak van hun onvoorstelbare ellende te (h)erkennen. Maar het moeten er duizenden zijn.

Medische wereld wordt wakker!!!

Paroxetine heeft mogelijk al zeer veel slachtoffers gemaakt. En met een lange lijdensweg.

Reageren

Via het nieuwe Engelse forum voor SSRI overlevers werd ik gewezen op “KUNDALINI Awakening”, een soort spirituele mokerslag die aan de basis staat voor een transformatie wanneer een organisme volledig is vastgelopen in zijn of haar functioneren. Toevallig of niet komen de symptomen bijna naadloos overeen met wat wij als Paroxetine-afkickers hebben ervaren!
Onderstaande link bevat een omschrijving uit 1995 (!!!) dus een tijd dat Seroxat nog vrijwel onbekend en ongebruikt was.
Ik ga me hier zeker verder in verdiepen! Misschien ook erg interessant voor de lotgenoten…

http://www.elcollie.com/st/symptoms.html

Reageren

Ik waardeer de bijdragen van Klaas altijd zeer, maar ik vind dit toch een beetje een onverwacht bericht. Kun je onderbouwen waarom je je hierdoor zo aangesproken voelt?
Ik ben geen tegenstander van spirituele behandelingen, maar ik ben wel voorzichtig met mensen die zich uitgeven voor iemand die de wereldwijsheid zou bezitten en iedereen zou kunnen helpen. En zeker als dit een voor mij onbekende therapie/levenswijze/filosofie is.
Dus Klaas, zou je wat meer kunnen vertellen over deze link die je geplaatst hebt en de informatie die we er kunnen vinden?

Reageren