- vrouwantje18 april 2011 om 06:46
Ook ik slik magnesium omega 3 en vit b totaal.Nou,ik merk van dit alles niks.De symptonen zijn nog steeds hevig aanwezig.Spiertrekkingen diaree,gevoel dat m,n hele lichaam schokt spierpijn.Tis toch triest dat dit allemaal door dit spul komt.En ind ik hoop toch zo dat men zich hier eens in gaat verdiepen.Dit kan in de toekomst misschien het lijden van velen verlichten.Als ik zo de verhalen lees kan het nog wel es een lange geschiedenis worden voordat de klachten verminderen verdwijnen.Maar goed het enige is doorzetten hoewel elke dag voor mij een gevecht is.
saskia18 april 2011 om 15:01hoi bouwjan,
voel helemaal met je mee, die zere voet en been spieren zijn bijna
Reageren
niet te dragen, (dit is niet zo opbeurend wat ik nu zeg), maar heb
al bijna 2 jaar vreselijke pijn in mijn beenspieren….
moet zeggen dat het de ene dag wel iets beter gaat dan de andere!
mijn therapeute zegt, dat deze pijn komt, door het jarenlange gebruik
van de seroxat/paroxetine, waar spierverslappers inzitten…
de spieren moeten na het stoppen van het medicijn zelf het werk
in de spieren weer overnemen, en dit gaat (jammer genoeg) niet
zonder helse pijnen…sommige mensen hebben hier geluk mee,
voor mij en ook voor meer mensen is het de hel op aarde…
het is soms net of ze er met messen insteken, maar de pijn is niet
te grijpen!!! ik zit of lig ook wel te huilen van de pijn…
maar volgens mijn therapeute die iets meer ziet dan wij met
onze ogen kunnen waarnemen, gaat het ooit over…maar wel langs
een weg waar heel veel geduld wordt gevraagd…
maar ooit gaat het dus wel over, en ze zei laatst wees maar
blij dat je de pijn voelt, dan zit er nog leven in, en als dat niet
het geval zou zijn waren we nog veel verder van huis, en was ik
in mijn geval in de rolstoel beland…
dat is mooi om te horen natuurlijk maar poeh de weg naar herstel
is ontzettend zwaar…het enige lichtpuntje is dat we niet
alleen staan in onze strijd.
sterkte maar weer en groeten van saskiaKlaas18 april 2011 om 16:09@Linda/Limo,
Je bent duidelijk veel te snel afgebouwd en komt nu in zware ontwenning. Dit kan een lange lijdensweg worden maar in jouw geval is het nog niet te laat om terug te gaan naar je laatste stabiele dosis en correct af te bouwen met 5-10% per 3-6 weken. Ik weet een arts die je evt. kan begeleiden hierin en ik heb daar zelf geen belangen…
Overigens zullen supplementen je weinig of niet helpen in ontwenning. Het gaat er niet om wanneer de seroxat “uit je lichaam is verdwenen”, Seroxat verdwijnt heel snel uit je systeem, sneller dan je hersenen kunnen opvangen en daar komen al onze problemen vandaan!
Reageren
Het is juist zaak om het heel, heel langzaam uit je systeem te halen, dagelijks consistent te doseren en met heel kleine stapjes te verlagen.Visje18 april 2011 om 16:30@Lette,
wat merkte jouw kennis toen die overstapte van tabletten naar vloeibare seroxat?
Reageren
Heb nu een recept gekregen voor seroxat suspensie (vanmorgen voor de 2e keer naar de huisarts en heb de cipramil teruggegeven)
Zie er een beetje tegenop om over te gaan op vloeibaar, ook al is de werkzame stof hetzelfde…a18 april 2011 om 19:09Visje,
Ik ben een maand of 2 1/2 geleden overgestapt aar vloeibare serxat.
Ik zat toen op 10 vast en ben eerst naar 9,5 mg vloeibaar gegaan. Van de overstap heb ik niets gemerkt. (dit is geen garantie want iedereen reageert anders) Ik bouw nu heel langzaam af met 0,4mg per keer. Ik merk er echt heel weinig van. Ik ga pas verder (na een week of 5 a 6 ) om weer verder af te bouwen. Ik zit nu op 8,4. Ik was er ook huiverig voor, maar pillen schrapen vind ik nog enger omdat je niet weet hoeveel werkzame( raar woord in deze context))stof er in zit.
Ik hoop op deze manier na lange lange tijd van die zooi af te zijn.Janbouw,
Goed te zien dat je weer terug bent. Ik heb aan je gedacht. Je klachten ware zo heftig en het was even zo stil dat ik me af vroeg of je er nog was. Ik ben blij te zien dat je weer een nieuwe stap kunt nemen. Stop daar nooit mee!! Doorgaan tot je iets vind. Alleen de tocht naar een oplossing doet al goed. Petje af.Hebben jullie trouwen gemerkt hoe lekker het zonnetje schijnt?!
Reagerenlimo19 april 2011 om 07:51Hallo.
Klaas, ik ben heel erg blij met jouw reactie. Ik zat al een aantal dagen te twijfelen over opnieuw starten en dan kijken wat het doet met mijn lichaam. Dit gevecht is echt een hel. Daar weten jullie alles van.
Ik ben gisteren naar de huisarts geweest om hem op de hoogte te stellen.
Gelukkig kon ik goed uitleggen wat er aan de hand was, anders had ik de normale dosering van 20 mg gekregen. Hij ging mee in het verhaal van afkicken en had eigenlijk nog nooit iemand gehad die zo lang gebruikte en van het spul afwilde.Ik heb met hem afgesproken om 10 mg. op te bouwen en over een maand te kijken wat het doet. Daarna met vloeibare seroxat af te bouwen op de nog langzamere manier. Ik heb de afbouwschema van de huisarts gelijk de prullebak ingesmeten in het begin(de ene dag een piletje en de andere dag niet). ik ben ziekenverzorgende van beroep en weet echt wel dat die schema voor geen meter klopt.
ik ben nu dus weer begonnen met 10 mg. paroxetine en heb oxamepan gegekregen. weer een gif erbij, maar o zo nodig. homeopatische middelen hielpen niet meer tegen mijn klachten. Ik vind het wel heerlijk om weer te kunnen voelen, hoor! de vogeltjes fluiten weer, het zonnetje schijnt
Klaas, ik ga jou een bericht sturen nog.
Reagerenkarin19 april 2011 om 10:51ik wil nog even reageren op de zere beenspieren, waar ik
Reageren
ook ontzettend veel last van heb…
maar ik heb nog een vraagje, ik heb het gevoel dat ik hierdoor
soms ook erg wankel en wiebelig ben met het lopen.
en het pad niet recht kan houden.
is dit herkenbaar???vrouwantje19 april 2011 om 11:05Ja hoor.Dat gevoel heb ik ook.Lijkt soms wel of ik een borrel heb gehad.Lang staan is voor mij ook moeilijk.Heb steeds het gevoel dat ik zo door m,n benen zak.Het hoort erbij zeggen ze.
Reagerenkarin19 april 2011 om 13:47ja idd dat lange staan, dat is onmogelijk…
Reageren
ben altijd blij dat ik meteen wordt geholpen in een winkel…
wat een toestand he?
ben wel blij dat je dit even aan hebt gekaart, want het (lijkt)
soms al gewoon te worden…nee hoor dat wordt het absoluut
nooit, maar als ik het hier lees, zijn we er jammer genoeg nog
lang niet!! veel sterkte ermee en dank voor je reactieLette19 april 2011 om 14:06@Visje:
Die kennis is niet overgestapt naar de vloeibare vorm, juist omdat ze gelezen had dat dit ook klachten kon geven. Zij heeft heel langzaam afgebouwd mbv 1 mg tabletjes.
Ik hoop dat het bij jou geen klachten gaat geven en je mbv de vloeibare vorm kunt afbouwen, het hoeft volgens mij lang niet altijd klachten te geven hoor! En zo te lezen pak je het verstandig aan door heel langzaam af te bouwen, dat is het allerbeste en ook het allerbelangrijkste!Wat betreft die beenspieren: zoals ik al eens heb geschreven heb ik daar ook heel veel last van gehad, niet normaal meer! Dacht echt dat het aan mezelf lag (slechte conditie) en had het al die jaren dat ik seroxat en cipramil gebruikte. Erge spierpijn in de onderbenen en soms ook dat gevoel dat ik door m’n benen kon zakken. Gelukkig is het bij mij nu over, had er afgelopen zomer (na 3 maanden te zijn gestopt) het ergste last van, nu gelukkig niet meer. Hopelijk komen jullie er ook gauw van af!
ReagerenVisje19 april 2011 om 17:00Nou, ik ga het gewoon proberen met die vloeibare Seroxat…
a,
ik heb die maatdop eens bekeken, maar die is niet zo heel precies.
Is het zo dat 1 druppel ook 1 ml. is, of moet ik echt zelf de hoeveelheid bepalen mbv die maatdop?Thnx alvast
en sowieso sterkte voor alle lezers en schrijvers hier!
Reagerena19 april 2011 om 18:22Visje,
Ik heb die maatdop nooit gebruikt.
Ik heb bij de huisarts een spuit (geen naald) gevraagd. Hiermee kan ik tot op 0,2 cc nauwkeurig doseren. 0,2 cc staat gelijk aan 0,4 mg paroxetine. Op deze manier kun je heel langzaam gaan. Ik ben nu sinds een week met 0,4 mg gezakt naar 8,4 en zelfs dat voel ik. Zware benen, spiertrekkingen, onrustig, slechter slapen, nachtzweet , etc. Het kan in mijn geval niet langzaam genoeg gaan. Dit is voor mij de beste manier al duurt het een euwigheid zo.Veel succces en luister goed naar je lijf.
ReagerenVincent27 april 2011 om 07:13Ben sinds drie dagen gestopt met Paroxetine van de ene dag op de andere. Ik nam nu een half jaar dagelijks 25 mg in (1 tablet). Grootste klacht is het vreemde/dwaze gevoel in mijn hoofd en de zogenaamde ‘kortsluitingen’. Gisternacht heb ik twee angstaanvallen gehad nav hallucinaties, maar daarna goed geslapen. Ik hoop dat ik er snel vanaf ben, maar tot nu toe valt het al bij al mee.
ReagerenEva27 april 2011 om 08:33Al deze verschijnselen passen goed bij het ‘ontgiftingsproces’. Geduld en tijd zullen verbetering brengen. Dapper van je dat je dit proces aangaat.
ReagerenKlaas30 april 2011 om 00:00Het is hier al vaker gezegd, het ontwenningsprofiel van Paroxetine heeft weinig of neits te maken met “ontgifting”.
Reageren
Hoewel ik het middel als een zwaar en verslavend neurotoxine beschouw, is het gevaar van het middel gelegen aan het gewenningsproces. Het middel maakt de serotininereceptoren ongevoelig waardoor als met het middel (abrupt) wordt gestopt, het serotinineniveau dusdanig daalt dat de hersenen hier niet voor kunnen corrigeren omdat er te weinig werkende receptoren over zijn.
En dat veroorzaakt de afschuwelijke ontwenningsklachten waardoor mensen dooziek en/of psychotisch worden en niet meer kunnen functioneren.
Het herstel heeft niets te maken met “hoe snel het middel uit je lichaam is” maar juist met hoe snel de receptoren weer hersteld zijn!
En dat proces kan weken, maanden of jaren duren, afhankelijk van de persoon, de duur van gebruik en eventueel het aantal mislukte afkickpogingen.
Het is zaak om de hersenen niet in de afgrond van het serotoninetekort te storten door het middel heel langzaam uit je systeem te halen door elke 2-5 weken de dosis iets te verlagen, met maximaal 5-10%.
Ik weet dat ik in herhalingen verval. Maar elke keer lees ik weer mensen die nog steeds denken dat herstel van seroxat gekoppeld is aan de tijdslijn van uitscheiding van het middel. En dat is falikant onjuist, al lijken veel artsen, inclusief psychiaters, deze onweerlegbare logica niet te kunnen (of willen) begrijpen…



