@a; Bedenk dat als je sterker in je hoofd bent, je beter bestand bent tegen de vreselijke ongemakken, schrijf je. Maar dat is het hem nu juist, je bent niet alleen lichamelijk zwak en/of loopt tegen van alles aan, ook geestelijk ben je niet op je best.

Verder ben ik het eens met wat je schrijft hoor, dat je de energie beter in jezelf en je herstel kunt steken, want inderdaad, die kwaadheid kost alleenm aar een hoop energie en levert niks op.

Aan de andere kant is het ook menselijk, dat je kwaad bent achteraf, want ooit ben je als patient argeloos en in goed vertrouwen deze middelen gaan slikken, zonder op de hoogte te zijn van alles wat het met je lijf zou aanrichten. En zonder een arts die je hiervoor waarschuwde. En nu je eenmaal wel weet dat het een bizar middel is (en geloof me, een erkenning van de medische wereld hebben wij hier al niet eens meer nodig!) is het dubbel zuur dat de artsen wederom hun schouders ophalen en de verantwoordelijkheid van zich afschuiven.

Ik ben daar wel degelijk kwaad om, maar voel die kwaadheid niet altijd, ben me meer op mezelf aan het richten en op mijn herstel. Maar oh, wat kost dat enorm veel energie en wat komt er toch enorm veel op je af als je eenmaal van dit bizarre middel af bent….

Goed dat jij zo langzaam aan het afbouwen bent. Ik voelde me goed tijdens het afbouwen en kreeg pas later klachten, die bij nóg langzamer afbouwen misschien voorkomen hadden kunnen worden. Dus: hoe langzamer, hoe beter! En ja, je mag echt wel een feestje vieren voor jezelf, bij iedere verlaging van de dosis, want je bent echt op de goede weg en pakt het zo te lezen goed aan. Succes met het afbouwen!

Ja het is inderdaad beter geen energie te verspillen aan boos worden, maar tegelijkertijd enorm moeilijk niet zo nu en dan uit te flippen over de hele situatie!
Ik heb mezelf beloofd alles te doen wat kan tegen dit onrecht……ZODRA IK BETER BEN! Dat helpt enorm om afstand te kunnen nemen van de boosheid, wat op dit moment echt moet. Anders blijf ik hangen en dat wil ik niet.
Maar om een wat positiever bericht te schrijven: Ik ben met Sepia Officinalis begonnen van de homeopaat 5 weken geleden en ik heb toch het gevoel dat het meehelpt, ik voel me steeds beter! Natuurlijk moet iedere homeopaat individueel uitmaken wat je moet nemen, dat is voor iedereen anders begrijp ik. Maar ik ben blij dat ik het heb geprobeerd, ondanks dat ik sceptisch was.
Bovendien heb ik nu mijn aanvullende vitamines en dergelijke zoals magnesium [u]via de apotheek[/u]. De apothekeres legde mij uit dat de voedingssupplementen die je in de drogist of winkel koopt niet verplicht zijn de aanvullende ingrediënten op de bijsluiters of verpakkingen te vermelden. Dus als er bijvoorbeeld aspartaam inzit waar ik ziek van wordt op het ogenblik, hoeft dat niet vermeld te worden. Bij de apotheek ligt dat compleet anders, die moeten dat wettelijk wel. Bovendien kun je bij de apotheek vragen om bijvoorbeeld vitamine B12, zonder dat daar extra vitamines of zo bij in zitten, zoals vaak bij de drogisterij producten het geval is.
Zelfs bij gewone vitamine C zit vaak zink in of zo.
Buiten dit alles was ik blij verrast uit te vinden dat het goedkoper uitwerkt voor mij!
Dus ik ben blij dat ik nu weet wat ik precies binnenkrijg en gelukkig lijkt het ook te helpen.
Verder weiger ik te gaan liggen overdag nu, zelfs als ik me dood en doodziek voel, want ik merk dat als ik elke dag precies om half twaalf naar bed ga en kwart voor 8 opsta ik me toch beter voel. Regelmaat helpt enorm bij mij. Ook op dezelfde tijden zo gezond mogelijk eten, hoewel dat soms moeilijk is ivm misselijkheid. Maar overdag gaan liggen doe ik absoluut niet meer, dan lig ik onherroepelijk s’nachts wakker en loopt mijn hele ritme weer in het honderd, met alle gevolgen van dien. Het helpt echt, hoewel het ENORM moeilijk was in het begin, als je kop uit elkaar barst overdag wil je natuurlijk eigenlijk het liefst zo diep mogelijk onder die dekens wegduiken. Maar na een week of 2 ging het al veel beter en ik kan nu ook al ongeveer een uur wandelen per dag. Soms wel gespreid, twee keer een stukje, maar het gaat VOORUIT!!!!!!!!!

Ik hoop toch zo enorm dat dat voor meer mensen hier gaat gebeuren, het is afschuwelijk te lezen hoe sommigen nog steeds zo ontzettend moeten blijven worstelen om maar op de been te blijven.
Sterkte allemaal!!!!!

Reageren

@A:
Ik kan nog wel iets van je leren 🙂 Kan er weinig aan toevoegen maar het is zo enorm moeilijk! Ik heb het eerste jaar precies gedaan wat je zei, het hele alternatieve circuit aflopen. Het hielp toen niet veel, behalve dat ze me allemaal aanrieden niet meer aan de pillen te gaan. Zeer paradoxaal was het toen misschien beter om toch terug te gaan en dan langzaam en gecontroleerd af te bouwen… maar dat konden zij helemaal niet weten.
Ik zal de rest van mijn leven bezig blijven met alternatieve therapie, meditatie, massage, en de spirituele leer van Eckhart Tolle. MAar het besef dat ik de essentiele informatie heb gemist toen die voor mij van levensbelang was, nl. het 5-10% per maand afkickschema, blijft een enorm groot pijnpunt (zowel figuurlijk als letterlijk door de schade die de cold turkey heeft veroorzaakt). En dat neem ik in de eerste plaats het lakse medische systeem kwalijk, maar ook mezelf. En zeker ook mijn familie (zus) die maar blijft wauwelen over psychiaters en pillen en zelfs aanbood mee te gaan als ik me vrijwillig liet opnemen in een psychiatrische kliniek! Tja, wil een koe naar het slachthuis…. ?
En nu maak ik me dus weer kwaad 😉 A, ik zal je mail uitprinten en ophangen in de WC!

Reageren

Beste Klaas,

Waarom kun je eigenlijk niet herstarten met AD als je al lang zonder bent? Ik kan me niet herineren de reden voor deze bewering ergens te hebben gelezen.
Ben ook geduldig met je familie en vrienden. Ook voor hen is het niet te bevatten wat er aan de hand is en ze willen allemaal dat het “weg” is!
Ik denk dat ze daarom allerlei suggesties hebben die niet de juiste zijn, maar ook zij weten niet beter. Ze willen het oplossen, maar bedenk dat niemand de oplossing weet. Realiseer je ook dat het voor de omgeving niet eenvoudig is om met ons om te gaan. We hebben altijd wat en weten zelf niet wat we er aan moeten doen. Ik persoonlijk probeer het zoveel mogelijk allleen op te lossen. Ik deel slechts een klein deel van wat ermet mij gebeurt met mijn omgeving.

Houdt je taai Klaas en geef niet op naar mogelijkheden tot herstel te zoeken.

A

Reageren

Allemaal,

Kijk hier eens naar.

http://omroep.vara.nl/Fragmenten-detail.2390.0.html?&cHash=121a736339&tx_ttnews%5Btt_news%5D=7318&tx_ttnews%5BbackPid%5D=961 -> bekijk de uitzending

Het is bekent!
Denk niet dat je het oplost door je huisarts te overtuigen, overtuig jezelf en neem de juiste stappen(wat die dan ook mogen zijn?!)

Het duurt nog even, maar de waarheid komt echt wel boven water.
Tot die tijd, zorg voor jezelf en wordt beter. Zing een lied en lach ook al valt er niet altijd wat te lachen. Leef bewust. Kijk naar je kinderen, geliefde, natuur of motorcross als dat je interesse heeft en ervaar het(het hoeft niet meteen leuk te zijn). Ga er op uit en doe waarvan je weet dat je het leuk vind, ook al ervaar je het op dat moment niet zo.
Kwam op een andere site nog iets tegen over iemand die de diagnose MS kreeg. Bleek uiteindelijk de AD afbouw te zijn. Ik herinner me een post op deze site van ook zo’n diagnose. Weet niet meer van wie.

Fijn weekeinde.
DE LENTE IS IN AANTOCHT.

Reageren

Beste A,
Die uitzending van de Piekerpil had ik idnerdaad gezien en had hier zelfs naar gerefeerd in mijn brief aan de huisarts vorig jaar. MAar helaas maaktie ook dit geen enkele indruk op haar en veranderde niets aan haar “mening” dat je “op internet alles wel kan vinden”…
Je hebt gelijk dat het geen zin meer heeft om proberen ze van onsgelijk te overtuigen. Je kuint evengoed proberen uit te leggen dat de aarde rond is aan de voorzitter van de Flat Earth Society… Je kunt satellietfoto’s laten zien maar het zal hem neit op andere gedachten brengen. Hier is iets soortgelijks aan de hand.
We moeten gewoon verder, vandaag had ik weer een slechte dag helaas. Een dagje uit met de wandelclub dat ik organiseerde werd een teleurstelling wegens de kou en andere factoren en ik schoot weer vanouds de stress in en voelde me weer helemaal electrisch geladen. Het ergste gevoel dat ik ooit gehad heb en me nu al jaren teistert. Nooit gehad voor ik aan het gewraakte middel begon!
En wat betreft je vraag over het herstarten van een AD als je er al (te) lang vanaf bent: op PaxilProgress owrdt beschreven dat de kans bestaat op een kindling reactie, dwz dat je lichaam de drug niet meer accepteert en je nog veel zieker wordt. Feitelijk geef je je zenuwstelsel dat zich op dat moment in een deplorabele staat bevindt weer een nieuwe klap. En al zou het wel de gewenste verlichting geven, dan meot je daarna alsnog het hele afkickproces door.
MAar als ik geweten had wat me te wachten stond zou ik begin 2008 de mogelijkheid wel overwogen hebben om bv. te starten met Prozac (fluoxetine), de SSRI met de minste kans op extreme afkickverschijnselen.
MAar nu na meer dan 3 jaar zie ik daar geen heil meer in.
Ik kijk ook uit naar het voorjaar en wil zo graag weer aan het werk… maar heb nog de grootste moeite met mijn vrijwillige odprachten waar ik enkele uren per dag (thuis) aan werk.
Allen weer sterkte komende tijd!

Reageren

Klaas,

Wel eens overwogen om die Dr. Healy aan te schrijven?
Geen middel schuwen zou ik zeggen en hij lijkt me de expert op het gebied.
Ik weet niet hoe je hem kan bereiken , maar wellicht een poging waard.
Jammer van je wandel uitje, maar het weer is iets waar niemand invloed op heeft. Morgen weer een dag en als die niet beter is, dan de dag erna wellicht…

Het beste.

Reageren

Hoi A,
Ik heb dr. Healy vorig jaar inderdaad geschreven. Hij stuurde een reactie die weliswaar niet echt inging op mijn persoonlijke vragen (of hij beschikbaar was voor consult) en mogelijk krijgt hij zoveel mails over dit onderwerp dat hij standaard reacties terugstuurt. Het lijkt er dus op dat we inderdaad weinig kunnen doen om het herstel te versnellen. Die 4 jaar is een indicatie waar ik me maar aan vast probeer te houden.

Dear Klaas
In my experience these problems can last up to 4 years and the best bet is to try to be both physically and mentally active – and as it were force the regrowth of any disturbed nerve endings.
David Healy

Reageren

hallo ik ben nu 6maanden van dese rotzooi af maar was nooit echt deppresief maar nu begin ik echt depresief te worden ik heb keer gelezen dat je van het stoppen depresief kan worden klopt dat

lender

Reageren

Dat klopt Lender, alleen is het dan geen depressie, maar hoort het (helaas) bij de ontwenningsverschijnselen. Ik heb hier zelf ook veel last van gehad de afgelopen maanden en ik moet nog oppassen dat ik niet “afglijd”.
Kan je alleen maar zeggen dat je vooral niet moet vergeten dat dit bij de afkick hoort en dat je dus geen echte depressie hebt, hoe rot en down je je nu ook voelt.
Onthoud dat jij het niet bent, maar die (afkick van de) pillen!
Heel veel sterkte!

Reageren

Lette,

JA, daar ligt onze kracht: het weten dat het afkick-verschijnselen zijn. Ga ermee naar de huisarts en je krijgt AD voorgeschreven.
Dat doen wij dus niet: kennis is macht en wij hebben de kennis en dus de macht. Ik geniet van het mooie weer, al is het vaak achter glas of uit de wind, de opkomende bloemen, de knoppen in de struiken, het gezang van de vogels en denk dan toch vaak: YES, ik ben nu al bijna 9 maanden Parox. vrij en voel me meer mens dan ruim een jaar geleden.

Zoek positieve dingen, zoek humor, je kunt mij bv. helpen met de web-site Echte humor aan te vullen, maar verzand niet in de negatieviteit: daar zijn we nu tever voor. Het is nog steeds niet makkelijk, maar de lente staat voor de deur en we zijn weer echte mensen aan het worden, met echte gevoelens en emotie’s. Dat is heel veel waard.

Reageren

Hallo lieve mensen,

Na een goede week weer 2 slechte dagen, ik ben gister op intake gesprek geweest bij psyQ, ik heb wat afgejankt. Ik heb rare gedachtes en dromen dat ik van een hoog gebouw afspring en dan slaat de angst weer op, bang dat ik het doe, bang dat ik mezelf verlies. Wie herkent dit?ik wil ook weer gaan sporten, zou dat helpen het leven op dit moment wat dragelijker te maken?Ik ben nu 3 mannden ct gestopt.

Reageren

@Siempie; wat jij hebt zijn dwanggedachten en angstgevoelens, ik had ze beide na het stoppen en vooral in de 1e maanden. Ook andere stoppers in mijn omgeving hadden hier last van. Hoe rot ik het ook vind voor je, waar jij nu doorheen gaat is normaal na het stoppen met deze middelen, wat maar weer eens bewijst dat die middelen zelf helemaal niet zo “normaal” zijn…Ook voor jou geldt dus dat jij het niet bent, maar de ontwenningsverschijnselen!

Wat het sporten betreft; een echte aanrader! Ik begon daarmee na ongeveer 4 maanden te zijn gestopt, in een periode waarin ik me erg slecht voelde en nergens zin in had, dus ook niet in sporten. Toch mezelf ertoe gezet en ik ging me na verloop van tijd echt beter voelen. Sporten maakt bepaalde stoffen aan in je hersenen, waardoor je je beter gaat voelen. Bovendien geef je je lijf een oppepper en die kun je nu wel gebruiken. Het hielp mij ook om de overtolllige AD kilo’s kwijt te raken en de stofwisseling weer in gang te zetten.

En onthoud: je hebt er al 3 maanden op zitten, hartstikke goed van je!

Reageren

@Lette

heb je ook adviezen voor de sportschool, wat ik het best kan gaan doen, in oktober had ik voor het laatst gesport. Ik deed spinning, zat ook echt in een flow als ik bezig was en ik deed aan b-kick maar was ook vaak duizelig en gebroken als ik klaar was.Dat was tuijdens de periode paroxetine nog.

Reageren

Ik denk dat het niet uitmaakt wat je doet, als je maar in beweging komt. Ik ben aan cardio en fitness gaan doen, gewoon rustig aan begonnen op mijn eigen niveau en daarna met sprongen vooruit gegaan (logisch ook, want ik begon met een conditie van 0,0 ;)).

Gewoon naar je lichaam luisteren en iets doen dat bij je past en waar jij je prettig bij voelt. Spinning is best heftig, maar heel goed voor je conditie. Als je merkt dat je bijv. weer duizelig wordt zou ik het iets rustigere aan doen, want dat is toch een signaal dat je lichaam dan geeft.

Reageren