Puck we zijn niet -tegen- deze site maar worden wel heel naar van het feit dat bepaalde personen van deze site steeds maar weer verwijzen naar onze “behandelend arts” terwijl juist die degene is die ons deze crap heeft voorgeschreven zonder enige waarschuwinng over de vreselijke afkickverschijnselen en ons jaren lang alleem aar herhaalreceptjes heeft gegeven totdat we volledig verslaafd waren.
En dat het nu nog steeds ontkend wordt door de medische wereld. En dat de farmacie, met name GlaxoSmithKline, al lang op de hoogte waren dat abrupt of te snel stoppen met paroxetine levensgevaarlijk is maar dit expres sstilgehouden hebben.
Er zijn zeker ook goede artsen maar helaas ook erg veel die onze enorme problemen tgv dit middel gewoon wegwuiven, bagatelliseren of tegen alle recente publicaties in ontkennen.
Ik verwacht van de mensen achter deze site dat ze achter de mens staan en niet achter de industrie. Maar daar heb ik juist enige twijfels over…

ja ik snap het ook niet wie mijn dese middel heeft gegeven fuck hun ik heb echt geen goed woord meer voor hem over waar wonen jullie eigelijk???

Reageren

hoi klaas,
had je een emailtje gestuurd,
maar die kreeg ik weer terug..
toch niet het goede emailadres?
ik hoop dat je het juiste
nog een keer kunt vermelden…

groetjes saskia

hoi rose,

zit wel steeds bij echte humor,
maar verder dan dat kom ik niet
wat moet ik dan doen??

groetjes saskia

Reageren

en dit afkick kan je er niet bij hebben naast je normale problemen ik weet niet wat erger is ben ik nog niet over uit maar als artsen mijn hierop iets had verteld had ik nu een probleem minder!

sterkte iedereen het komt goed!!!

Reageren

Er is een revolutie gaande onder artsen en psychiaters waar jullie blijkbaar niet vanaf weten. Er is een paradigma shift gaande die zijn weerga niet kent. Jullie zijn hiervan de voorhoede. Bedenk dat er velen zijn die wel baat hebben bij antidepressiva dus bagatelliseer veralgemeen niet complexe zaken die erg genuanceerd kunnen liggen. Klaas, je lijkt me een erg redelijk en verstandig en bovendien hulpvaardig mens, maar jouw verdachtmaking is op niets gebaseerd behalve een onderbuikgevoel. Het verwijzen naar een arts is altijd noodzaak bij het gebruik van medicatie; jullie zelf zijn zelfs het voorbeeld van wat er kan gebeuren als je zomaar stopt met medicijnen die zulke heftige bijwerkingen kunnen hebben. Stel een casus van s***de risico, durf je daar tegen te zeggen dat deze patiënt niet naar een arts moet gaan? Dat is toch levensgevaarlijk! Uiteindelijk, als ik jullie verhaal lees, roepen jullie om hulp. Deze hulp krijg je blijkbaar onvoldoende. Neem dan initiatief je sterk te maken tegen schadelijke medicijnen, en roep op tot een manifest. Jullie hebben de ervaringsdeskundigheid! Klagen en schuldigen aanwijzen is zo eenvoudig en heeft zo weinig effect. Doe iets, verzin iets en ga ervoor!

Reageren

Menno,
Vroeger zou ik nooit, maar dan ook nooit iemand aangeraden hebben om neit naar een arts te gaan. Maar helaas is de praktijk dat voor ons, en vele anderen, een bezoek aan de arts ons in een ellende gestort heeft die we in onze ergste nachtmerries niet konden voorzien.
Dr. Peter Breggin zegt niet voor niets: “Going to a psychiatrist has become one of the most dangerous things you can do”. En helaas kan dit ook voor de huisarts gelden omdat die even makkelijk extreem zware psychiatrische middelen als PAroxetine voorschrijft, vaak om heel andere redenen dan zware depressie.
En wat mijn verdachtmakingen betreft: ik heb keihard bewijs dat GlaxoSmithKline al lang op de hoogte was van de gigantische gevaren van hun melkkoe PAroxetine. In 2002 is hier uitgebreid aandacht aan besteed door de BBC in PAnorama. Toen al bleek dat mensen neit meer met dit middel kunnen stoppen zonder door een ondraaglijke hel te gaan. DAt er toen niets is gebeurd en nog steeds niet in de bijsluiter staat dat dit kan gebeuren en dit voorkomen kan worden door heel langzaam af te bouwen (5-10% per 3-6 weken) geeft toch te denken!
Ik heb destijds wel degelijk de bijsluiter gelezen en heb meerdere artsen bezocht toen ik meermalen doodziek werd na stoppen van 10 mg. MAar niemand heeft me de waarheid verteld.
Nu paroxetine in de VS nauwelijks meer voorgeschreven wordt vanwege alle problemen hiermee en ook in Europa het middel steeds minder populair wordt heeft GSK nu China ontdekt als nieuwe afzetmarkt voor seroxat. Blijkbaar willen ze toch de laatste cent wins uit het middel melken alvorens het terechtkomt waar het thuishoort: in de vuilnisbak van de historie…
Ik ben overigens zeer benieuwd naar die enorme paradigma shift die je beschrijft. Heb je hier bronnen voor?

Reageren

hoe weet je dat het nu ook in china wordt voorgeschreven
klaas ??

lender

Reageren

Zie:
http://truthman30.wordpress.com/2010/12/16/seroxat-in-china/

Reageren

[i]Het verwijzen naar een arts is altijd noodzaak bij het gebruik van medicatie; jullie zelf zijn zelfs het voorbeeld van wat er kan gebeuren als je zomaar stopt met medicijnen die zulke heftige bijwerkingen kunnen hebben. [/i]

@Menno; het zijn juist (huis)artsen die met een afbouwschema durven komen aanzetten waarin je in een paar weken afbouwt van deze medicijnen. Als je als patient deze raad zou opvolgen, zou je in de hel terecht komen, heb het om me heen zien gebeuren. De enige reden dat ik niet in die hel ben beland, is het feit dat ik, met dank aan alle informatie op internet, wist wat me te wachten stond bij mijn laatste afbouwpoging. Ik wist dat ik héél langzaam en gelijkmatig diende af te bouwen en dan nóg ga je door een hele moeilijke periode….maar er is geen arts die me hierbij had kunnen helpen. Wel een kennis in mijn omgeving, die veel zelfstudie had gedaan en zelf ook ging afbouwen, tegelijk met mij. Aan haar en aan de mensen van dit forum heb ik veel steun gehad.
Net als velen hier heb ik nu klachten, waarvan ik weet dat ze gerelateerd zijn aan het stoppen met AD. Maar er is geen arts die me dat kan vertellen, ik ben zelf via internet op zoek gegaan naar info en vond daar precies de uitleg over het hoe en waarom.
Heb al niet eens de moeite genomen om het mijn huisarts duidelijk te maken, de goeie man is lang niet zo goed op de hoogte als ik (!!) en bovendien geen ervaringsdeskundige. Maar juist dat is zo absurd, je krijgt een heel zwaar medicijn voorgeschreven, terwijl later blijkt dat degene die het heeft voorgeschreven amper op de hoogte is van alle (zware) bijwerkingen die tijdens gebruik en bij stoppen kunnen optreden. 10 jaar geleden begreep ik dat nog, nu vind ik het ronduit schandalig. En nee, ik ben beslist niet de hele dag kwaad op artsen en steek de energie liever in mezelf en mijn herstel. Maar 1 ding is zeker; ik trek mijn eigen plan en heb mijn huisarts alleen nodig voor het noodzakelijke verwijzingsbriefje naar bijv. een specialist…
En zoals je kunt lezen uit Klaas’ reactie berust zijn verdenking mbt de farmaceutische industrie op meer dan alleen maar een onderbuikgevoel. Sluit me volledig bij die reactie aan.

Reageren

Ik ben van mening dat de moderne mondige patiënt dit doet in overleg met de huisarts. Zowel de huisarts als de patiënt hebben hierbij dus inspraak. Dat menige huisarts hier iets te leren heeft is een feit. Overleg dus met de huisarts, zorg dat je goed geïnformeerd bent en wees assertief.

Reageren

Zou het helemaal met je eens zijn Martijn, maar na de zoveelste glazige blik van mijn huisarts heb ik het wel gehad met dan “overleg” en dus ga ik mijn eigen gang. Ik ben assertief genoeg en verbaal ook prima in staat om hem het eea duidelijk te maken, maar vind het al bij voorbaat zonde van mijn energie. Vaak worden klachten van patienten ontkend of gebagatelliseerd, mensen worden niet serieus genomen of de link tussen het antidepressivagebruik en de klachten wordt niet gelegd. Nu zullen er ook goede artsen zijn die wel luisteren en wel goed op de hoogte zijn. Maar voor de meesten geldt dat ze opvallend weinig weten van de bijwerkingen van dit medicijn. Met een arts die zelfs durft te beweren dat dit medicijn niet verslavend is, is elk overleg zinloos.

Reageren

@ lette

volkomen gelijk ik ben zelfs over gestapt naar een andere huisarts omdat de 1e ha me eerst 4 jaar lang diazepam heeft voorgeschreven (er na 4 jaar een keertje een telefoontje kwam van zit je er nu al niet te lang aan?)toen was het voor mij al te laat was al te ver heen. en daarna met dit middel kwam waarvan ze zei “dit is niet verslavend”
hoe kan iets wat niet verslavend is zoveel afkickverschijnselen hebben dat je je een “junk” voelt???

Nu mijn 2e ha is ook niet op de hoogte hoe verslavend dit middel is. heb hem naar deze site gestuurd om is te laten lezen wat voor een ellende dit teweeg brengt, hoop dat die er wat mee kan.

Reageren

[quote]Het verwijzen naar een arts is altijd noodzaak bij het gebruik van medicatie; jullie zelf zijn zelfs het voorbeeld van wat er kan gebeuren als je zomaar stopt met medicijnen die zulke heftige bijwerkingen kunnen hebben.[/quote]
zegt Menno.
MAar hij vergeet hierbij dat jhet juist de arts was die ons vertelde dat het middel niet verslavend was en je er gewoon mee kan stoppen. Of je maximaal enkele weken milde verschijsnelen zou hebben…
Dus Menno je zou gelijk hebben als de artsen zorgvuldig en correct zouden handelen. Helaas is dit in ons geval, en tienduizenden andere gevallen, niet gebeurd.
Mij is en blijft een raadsel waarom. Misschien is voor een arts “medicijn” synomiem met “gezond”. Maar deze en andere psychiatrische “medicijnen” zijn niet gezond, maar gifter en gevaarlijker dan menig illegale harddrug!

Reageren

Ja ja het is me allemaal wat he. Als je alles zo leest phoe.
Denk dat we moeten proberen om ons niet zo boos te maken. Daar schiet je niks mee op. Het zou fijn zijn als we elkaar met tips weten verder te helpen. Daar hebben we met z’n allen veel meer aan.
Alvast een tip van mij. Probeer als je het moeilijk krijgt op je ademhaling te letten. 2 in door je neus langzaam 5 tellen uit door je mond. .

liefs Manon

Reageren

Onwetendheid.
Niet alleen bij patienten die met dit middel beginnen als ook bij huisartsen en apothekers. Ze weten het gewoon niet. Spaar je energie en maak je zelf beter. Het maakt me verdrietig als ik alle woede lees op deze site. Ik begrijp het absoluut, maar mensen maak jezelf beter.
In mijn beleving is acceptatie van de situatie het beste wat je kan doen. Dat is helemaal niet makkelijk, maar door je steeds boos te maken en je pijlen om de verstrekkers te richten kom je er ook niet.
Ik bedacht vanmorgen dat ik niet bezig ben om van het spul af te ZIJN, maar om er vanaf te KOMEN. Een klein verschil, maar ik vier een klein feestje bij elke 1/10de mg die ik minder kan nemen. Neem de tijd om af te bouwen. Als er al af bent en met de gevolgen te kampen hebt, dan weet ik het ook echt niet. Zelfs ik kan me niet voorstellen hoe dat moet zijn. (hoe moet een niet gebruiker of huisarts / apotheker/ etc het dan weten) Maar ben lief voor jezelf en loop het hele alternatieve circuit af. Maak gebruik van je zorgverzekering en probeer van alles waarvan je denkt dat het je kan helpen. Bedenk dat als je sterker in je hoofd bent, je beter bestand bent tegen de vreselijke ongemakken. Niets zal het ineens wegnemen, maar maak het zo draaglijk mogelijk.
Een laatste overdenking:
Wat als de medische wereld erkent dat het een bizar middel is en wij het bij het rechte eind hadden. En dan……………Voel jij je dan beter?

Reageren