Dus feit, eigenlijk alles wat je kan slikken heeft zijn voor en nadelen. Ik ga morgen naar de huisarts, kijken wat hij me te vertellen heb. Ik heb het maar een half jaar geslikt alleen omdat ik dus bij de dokter kwam en vertelde als ik smorgens wakker werd met rust gelaten wilde worden.

Ik heb een zoon van 3 jr met een zwaar cocaine verslaafde vader, die mij mishandelde als ik niet deed wat hij wilde. Ik ben sinds 2 maanden volledig uit zijn cirkel gestapt, maar ben op in mijn kop. Ik heb nog een lange weg te gaan dat weet ik , maar soms zie je dat ff niet meer zitten. Ik weet dat na deze slechte tijd ook weer een goeie tijd aan breekt, maar ik heb het liever vandaag nog als morgen.Ik ken slecht tegen negativiteit, ik wil niet meer achter me kijken, maar ook niet te ver naar voren, dat maakt me weer onzeker.

Vandaag lijkt het ook wel of het 180 km per uur in mijn hoofd gaat en dat ik in staat ben om dwars door een muur heen te lopen.Ik blijf dan ook binnen omdat ik bang ben. Alleen maar door een verhaal van iemand die postnatale depressie had en even de deur uit ging om nooit meer terug te komen.En dan hoop ik dat ik nooit zover zal komen.

Weet je wat helpt Siempie, als je zo bang bent? Gewoon tegen jezelf blijven herhalen: het is maar een gevoel wat ik nu heb…want dat is het, hoe heftig dat gevoel ook is.

Zo heb ik het ook gedaan; niet teveel ertegen vechten en maar blijven herhalen dat het alleen maar een gevoel is (makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het!).

En natuurlijk is het eng als je je zo voelt en dan andere verhalen hoort over mensen die het niet trokken…maar dat hoeft jou beslist niet te overkomen!
Je hebt heel wat mee gemaakt en nu komt dat er allemaal uit, dat is niet niks maar je bent al een heel eind op de (goede!) weg, vergeet dat niet!

Reageren

Ja het is maar een gevoel, maar althans in mijn geval wen een gevoel alsof er een soort duivel in je lichaam zit… SSRI ontwenning en vooral cold turkey kan echt de hel zijn!
En al is het “maar” een gevoel, dit gevoel heeft wel velen tot een wanhoopsdaad gedreven! Ik ben het doorgekomen omdat ik geen gezin heb en dus weinig verplichtingen had en tot op de dag van vandaag nog financiele steun krijg.
MAar als je er net als ik neit mee kan functioneren is veilig afbouwen toch echt veel veiliger. Sommigen komen weg met een cold turkey maar er zijn er ook die na enkele maanden matige klachten ineens enorm verslechteren (dat gebeurde bij mij ook) en dan kan het al te laat zijn om nog succesvol te kunnen herstarten en afbouwen.
Daarom kan ik een CT niemand aanbevelen! En als je op nog amar 2 weken zit zou ik ernstig overwegen om terug te gaan naar je dosis en volgens het PaxilProgress schema af te bouwen.

Reageren

Wat een heftige verhalen zeg. En wat fijn dat jullie naar elkaar luisteren en elkaar advies geven en helpen. Mooi.

Reageren

Siempie,

Jij weet wel, wat AD met jou gedaan heeft: de mensen die zelfdoding pleegden (Antonie Kamerling) wisten [b]niet[/b] dat de drang tot zelfdoding veroorzaakt werd door de AD en de anti-psychotica. Daar ligt de sleutel.

Jij hebt heel duidelijk voor jezelf en jouw zoontje gekozen en je doet het geweldig. Je hebt hele duidelijke keuze’s gemaakt !!!

Blijf je constant bewust, dat het afkickverschijnselen zijn, dat die minder worden en uiteindelijk over gaan.

Vermijd negativiteit !! Zoek TV-programma’s op over muziek en amusement, geen m00rd en d00dslag. Ga geen zwaar beladen onderwerpen kijken of lezen. Dat kunnen wij nu nog niet hebben. Lees die verhalen niet. Je ontvlucht het leven niet door even geen negativiteit te lezen, zien of horen: je bent nu voor jezelf aan het zorgen.

Ik beloof je, het wordt echt beter. Blijf je wel realiseren, dat wij, als niet zombie’s, soms ook echt reden hebben om ons zorgen te maken, want die horen bij het leven. Jij bent nu van de AD af, je gaat door een mij zeer bekende hel en jij gaat het ook redden.

Google eens naar echte humor, de bovenste in mijn web-site, ga lachen.

Ik was kwikvergiftigd door amalgaam, kwam uitgemergeld in een rolstoel terecht en heb me daaruit gevochten. Dat is nog maar 5 jaar geleden. Nu gebruik ik sinds medio juni 2010 geen AD meer, en ik kan alleen maar zeggen, dat afbouwen en stoppen van Paroxetine, een van de zwaarste ervaringen in mijn leven zijn, die mij uiteindelijk toch weer sterker maakt. Ik ben nu van mening: als je kunt afbouwen en stoppen van AD, dan kun je alles !!

Telkens als ik jouw lees, lees ik wilskracht !!

HalfWayToHeaven,

Juist de toename van die rare dingen (wist toen nog niet, dat het bijverschijnselen waren)hebben mij op het spoor gezet, om eens te onderzoeken of het van de Parox. kwam, want dat was het enige “medicijn” dat ik gebruikte. Wat ik toen nog niet wist, was, dat afbouwen en stoppen, alle mogelijke bijwerkingen in verhevigde mate zouden terugkomen. Ik heb het hier vaker gezegd en ik zeg het weer: als ik dit van te voren geweten had, dan betwijfel ik sterk, of ik het gedaan had. NU …. , ben ik ontzettend blij, dat ik ervan af ben.

De laaste drie maanden van mijn afbouw-periode had ik ook die misselijk makende gevoelens als ik het weer moest nemen, maar ik was vastbesloten en luisterde naar mijn lichaam.

Jouw emotie’s komen weer terug; je wordt weer mens. Tegen die spierpijnen neem je 1200 mg. magnesium p.d., daarnaast kun je Ruval Extra Forte nemen of Rhodiola. Omega-3 visolie met EPA en DHA heeft mij daarbij ook erg goed geholpen.

Ik ben nog steeds verbaasd en ook blij, dat ik weer emotie’s ervaar: ik kan me weer mateloos ergeren aan stupide reclame’s en geraakt worden door bv. mooie muziek. Nooit eerder heb ik die echte emotie’s zo intens en bewust ervaren als nu.

Ik heb nu ook zorgen; moet mijn huis verkopen van de belastingdienst, weet niet waar ik terecht kom en mijn inkomen is behoorlijk achteruit gekelderd sinds 01-12-2010. Daar maak ik me zorgen om, waardoor het vaak moeilijk is om me te ontspannen. Maar dit is nu wel mijn realiteit die ik aanga.

Blijf net zolang op de huidige dosis zitten, totdat de klachten vrijwel of liefst helemaal weg zijn.

Reageren

Goed advies Rose, daar help je velen mee!

@ Nog even over;
[i]En al is het “maar” een gevoel, dit gevoel heeft wel velen tot een wanhoopsdaad gedreven![/i]

Dat is helemaal waar helaas….wat ik bedoelde was dat het soms helpt om je gevoel te relativeren en jezelf voor te houden dat het een gevoel is (of een gedachte die tot een gevoel leidt) en niets meer, m.a.w. jij bent het niet, het is een gevoel. Je observeert dan je gevoel en wordt er zo minder slachtoffer van, het krijgt minder vat op je omdat je er afstand van neemt. Dit maakt zo’n gevoel minder krachtig, maar eerlijk is eerlijk, dit helpt lang niet altijd…

Reageren

hoi allemaal…

hebben jullie het via de media gehoord/gelezen?
er wordt nu onderzoek gedaan bij de man die voor
2 jaar terug zijn vriendin heeft verm00rd…
de advocate van deze meneer wil onderzoek doen
naar de werking van de paroxetine in zijn hoofd,
en een placebo…
het ene middel 14 dagen en het andere middel 14
dagen…
maar volgens mij kan dit nooit in 14 dagen
worden uitgezocht…bij mij heeft het wel 3
maanden geduurd voordat ik de ( echte?????) werking
voelde… hoe denken jullie hierover?

en siempie echt ontzettend veel sterkte, je hebt
het echt heel moeilijk…maar weet dat je zoon
als hij groot is trots op je zal zijn!!!
en daar doe je het toch voor? bij zijn vader kan
hij ook niet terecht, dan moet er 1 ouder zijn
waar hij wel terecht kan…hij heeft per slot
niet om het leven gevraagd…geef hem een kans
samen met jou op een mooie toekomst!! ik hoop
dat je wel hulp krijgt, want alleen is het niet
op te brengen…sterkte en liefs saskia

Reageren

Hallo lieve mensen,

bedankt voor jullie reacties, gelukkig doe ik het niet alleen.Ik zit sinds anderhalve maand bij mijn moeder in huis met de kleine. Die vangen mijn zoon ook op als ik het niet trek.

Ik ga hier uit komen hoe dan ook, ik bijt door en weet ook gelukkig dat dit afkickverschijselen zijn. Als ik voel dat het beter is voor mij om niet alleen naar buiten te gaan dan doe ik dat ook niet, ik ben gewoon bang voor mijn zelf door die gedachtes die door mijn hoofd spoken. Het gaat goed komen, met de ad ging het ook van de ene dag op de andere dag goed, dus die dag zal straks ook komen.

Reageren

goh ik lees hier alle stukjes na, en lees steeds
maar weer de vraag zal ik weer beginnen met de
paroxetine??
tjonge jonge nooit doen natuurlijk….
jammer genoeg ben ik ervaringsdeskundige:) en
ook ik ben door de hel gegaan van het cold turkey
afkicken…voor mij was er geen andere optie dan
er door heen te moeten, omdat mijn spieren door
de spierverslappers zo waren verslapt, dat als
ik nog een tijdje door was gegaan met slikken, ik
in de rolstoel terecht was gekomen…
en ik denk en weet dat dat niet alleen bij mij
zou zijn gebeurd, maar dat het nog veel meer
mensen kan overkomen, alleen wordt de link nog
niet altijd gelegd!!!! ook is bekend dat er
hart en vaat ziektes door kunnen ontstaan…
ik ben nog niet door de hel heen, al ben ik
nu ander half jaar verder…heeeele kleine
stukjes….mij veel te langzaam natuurlijk…
doorzetten is de enige weg en er uit stappen
de gemakkelijkste..
en ervoor gaan de enige JUISTE WEG!!!
het is op de lange termijn alleen maar
verrijkend, al is dat nu nog moeilijk voor te
stellen!!
ga er alsjeblieft allemaal voor, we laten ons
toch niet klein krijgen door deze dikke
vette rot troep…straks kunnen we mensen
helpen!!! en als wij het niet doen
wie dan wel???
alle goeds saskia

Reageren

Wijze woorden Saskia… en ook ik wil er perse doorheen al is het na 3 jaar nog steeds niet gedaan al zijn er beslist verbeteringen. Maar nog altijd ben ik arbeidsongeschikt door de protracted withdrawalal heb ik wel hoop dat 2011 dan toch de volledige genezing zal brengen. David Healy “himself” noemt een termijn van 4 jaar dus het kan wel degelijk.
Nee, niemand van ons wil zich laten kleinkrijgen door dit baggermiddel. MAar velen zijn er door kleingekregen omdat de ernst en de enorm lange duur van de verschijnselen meer is dan mensen kunnen verdragen of financieel kunnen doorkomen. En in dat opzicht mag ik me tot nu toe gelukkig prijzen.
Inderdaad is het ook aan ons om anderen te helpen en ik heb daar mijn bijdrage wel aan geleverd denk ik. Later wil ik dit nog verder uitbouwen en een serieuze website oprichten, mion of meer naar voorbeeld van PAxilProgress maar met meer aandacht voor de cold turkey gevallen die niet meer terugkunnen en in een enorm gat terecht zijn gekomen.
En dan is er nog de schandelijke manier waarop de artsenwereld en farmaceutische industrie hier mee om gegaan zijn en nog steeds mee om gaan. Ik voel me kotsmisselijk van de ontkenningen en bagatelliseringen waar ik tegenaan ben gelopen bij huisarts en psychiater. Doof en blind voor het spijkerharde bewijs lijken ze totaal niet te (willen) beseffen dat zij voor ons werken en niet andersom. Bovendien is het voorliegen, vergiftigen en verslaafd maken van de patient met levensgevaarlijke harddrugs als SSRI’s in strijd met de Eed van Hippocrates die stelt dat een arts een verantwoordelijkheid heeft naar de patient en deze nimmer kwaad mag berokkenen…
Vreemd genoeg hebben protestakties tot nu toe niets uitgehaald en is de macht van de farma-maffia gewoon te groot. Net zoals de Siciliaanse maffia bijna neit te bestrijden is omdat ze teveel vertakkingen in de bovenwereld hebben.
En ook ik weet dat je als eenling vrij machteloos bent tegen dit zieke systeem. Er moet een complete omslag in het denken komen en een algemeen inzicht dat probelemn bij de wortel aagepakt moeten worden en niet met verslavende harddrugs met een mooie merknaam.
En artsen moeten leren om weer te communiceren met de patient en deze te allen tijde serieus te nemen. De tijd van “ik weet het beter want ik heb er voor geleerd” is gewoon voorbij…

Reageren

ja ik vind dat jullie gelijk hebben bij elke huisarts psychiater die ik kom zegt dat het binne 3 dagen naar stoppen en maximaal 3 weken je lichaam weer normaal aan voelt maar ik ben nu 4 maanden gestopt cold turkey de tijd gaat snel en voel me niet echt beter krijg nu ook pijn aan spieren enz dus wat saskia en klaas zegt is echt waar ik wordt kots misselijk van ze die huisartsen maar goed ik zet door op een dag herstel ik wel al is het nu wel zwaar en moet ik zo en dan afentoe een oxezepam nemen om rustig te worden maar ik hou de hoop erin
succes iedereen voor de komende jaar je zal het nodig hebben
lender

Reageren

Dat is wat fabrikant GSK in de bijsoluiter heeft staan, de ontwenninsverschijnselen zijn “mild” en “binnen 3 weken over”.
Een leugen zo grof dat Nazi-proagandaminister Josef Goebbels zich er nog voor zou schamen… maar GSK komt er al bijna 20 jaar mee weg.
In de eerste bijsluiter van Seroxat uit 1991 stond trouwens letterlijk vermeld: “Remember, you cannot get addicted to these pills”.
En nadat duizenden mensen in al hun onwetendheid zijn gestopt met dit middel toen de oorspronkelijke stress-situatie niet meer bestond, en daarna zelfmooord hebben gepleegd door de onvoorstelbare drama van de SSRI ontwenning, is nu eindelijk in 2005 de bijsluiter uitgebreid met dat “sommige mensen last kunnen hebben van ontwennigsverschijnselen”… maar verslavend is het middel nog steeds niet!
Snapt iemand het hier nog?
Sommige dingen zouden nooit meer mogen gebeuren. Dat werd ook gezegd over Auschwitz. Maar ik herinner me nog al te goed de uitgemergelde luchamen in de jaren ’90 achter prikkeldraad in Joegoslavie… met de VN die er naast stond en niets deed!
En hier gebeurt hetzelfde. De instanties steken hun kop in het zand of zijn omgekocht, en dit afschuwelijke vergif vindt nog steeds zijn weg naar de bloedstroom en daarmee het zenuwstelsel van de argeloze patient.
Ik denk dat ik niet overdrijf als ik deze misdaad vergelijk met de Holocaust, en het aantal Seroxat-doden, inclusief met de zelfmooden die nog zullen plaatsvinden door mensen die nu nog niet gestopt zijn, kan wel eens het aantal slachtoffers van de holocausst naar de kroon gaan steken…

Reageren

Ik heb nog niets van m`n vastberadenheid verloren , vanmorgen weer een splinter van die pil af zitten snijden en het is nu inderdaad nog maar een splinter , zelfs niet eens meer ter grote van een hagelslag korrel . Vraag me af of deze hoeveelheid uberhaupt nog wat uitricht of iets doet in m`n lichaam . Heb intussen wel het gevoel dat ik ben gekielhaalt , binnenste buiten ben gekeert en weer terug maar nog steeds niet 100% terug-geteleporteerd ben op aarde , tjonge tjonge wat een tussentijdse emoties gierden door m`n lichaam , m`n hersens maken overuren . Maar ja ik denk maar zo “heaven can wait” en ik ga er voor . Als je echt wil kan je alles is mij eens vertelt , dus opgeven “No Way”. Iedereen een fijne nieuwjaarswisseling gewenst van mij.

Reageren

hoi klaas,

ik voel en merk je woede…
als ik aan de gesprekken met mijn huisarts
denk, word ik ook weer (pis)nijdig…
het is nu natuurlijk alweer een tijd terug dat
ik bij hem kwam, maar voel de machteloosheid
weer opborrelen!!
als het aan hem had gelegen, was ik bij de
reumatoloog geweest, bij de neuroloog en bij
de maag en darmspecialist!!
ik ben er nog een keer voor iets anders geweest
toen hij me vroeg hoe het met me ging…mijn
antwoord was, oh prima hoor terwijl ik van de
pijn in mijn spieren bijna niet kon staan…
ja denk ik dan en dat is mijn huisarts???
ik stond gewoon te liegen, maar wilde niet
dat we weer het grote meningsverschil wat
we hadden/hebben op te rakelen.
in en in triest toch?
ik moet wel zeggen dat ik het heerlijk vind om
zo nu en dan mijn gal te kunnen spuien op deze
site…en ik merk dat ik momenteel weer
vaker aanwezig ben en dat is een teken dat
ik er weer helemaal vol van zit…
maar fijn toch dat mensen het hier aan voelen
waar we allemaal mee te kampen hebben…
groeten saskia

Reageren

Saskia,

Jij hebt het er tenminste met jouw huisarts over gehad. Ik niet, terwijl ik het ergens heel graag zou willen. Wat mij nog steeds weerhoud is de enorme woerde die ik voor die man heb en dat ik me niet zal kunnen beheersen.

Ik schreef al eerder, dat ik kwikvergiftiging door amalgaam heb gehad waardoor ik in een rolstoel terecht ben gekomen.Met name het laatste jaar voordat mijn amalgaam-vullingen verwijderd werden, had ik vrijwel dagelijks ontstekingen: neus en voorhoofds-holtes, oren, keel, vooral de kaken en altijd kreeg ik anti-biotica en pijnstillers. Wat heb ik een hoop van die troep geslikt.

Mijn tandarts en mijn huisarts ontkenden dat bij hoog en laag dat het kwik-vergifting was. Dat is nu 5 jaar geleden.Een orthomoleculair arts heeft dmv. 3 testen onbomstotelijk bewezen dat ik behoorlijk kwikvergiftigd was.

Overigens had ik, binnen een half jaar na het weghalen van alle amalgaam, de rolstoel niet meer nodig !!!

Door mijn onderzoeken en web-sites over amalgaam, het HPV en het (Mex)griepvaccin en AD, ben ik heel erg veel schokkends over de farmacie tegengekomen. Ga er aub niet vanuit, dat zijn het beste met ons voor hebben, want alleen geld is belangrijk voor hun!!

Ik denk, dat ik nu een heel eind op de goede weg ben: ben zeker niet meer zo beroerd als van de zomer, maar telkens steekt er woede op, als ik me bedenk wat een vreselijke ellende ik doorgemaakt heb door “mensen die ervoor geleerd hebben” en door allerlei giften en kadootjes, zwaar beinvloed worden door die farmaceutische industrie.

Nee, mijn huisarts zal mij niet meer zien.

Reageren