Lily-Rose,

Van harte welkom op dit forum.

Huisartsen en psychiaters hebben idd geen flauw idee van de afkickverschijnselen en beschouwen het als: “De klachten zijn nog niet weg, dus slik maar door.” De medische opvatting is nl. dat anti-depressiva niet verslavend zijn. Wij weten dat het beslist wel zo is.

Ik heb er 15 maanden over gedaan en ben nu bijna 18 weken gestopt. Heb hele ellendige dagen gehad en hele goede dagen. De goede dagen nemen toe maar het is heel hard werken. Ik ben heel erg blij, dat mijn emotie’s weer terug zijn. Die had ik als zombie al heel lang niet meer.

Ik heb voor mezelf een supplementen-pakket samengesteld, waar ik me erg goed bij voel:

-Magnesium 400 mg. tegen spierpijn en krampen die je ongetwijfeld zult krijgen.
-Zink
-IJzer
-Omega-3 visolie (goede kwaliteit)
-Rhodiola
-Ruval Exgtra Forte

De laatste twee helpen enorm goed tegen de onrust-gevoelens die vaak uitmonden op angst-gevoelens.
-Vit. D Elke zonnestraal pak ik mee
-Lichaamshouding,- en beweging

De mensen hier zijn aan het afbouwen of al gestopt en we ervaren eigenlijk allemaal dezelfde verschijnselen en die zijn alles behalve prettig, maar wetend dat het afkick-verschijnselen zijn, houden we het vol. We zijn het er ook allemaal over eens, dat anti-depressiva meer kapot maakt en feitelijk niets opgelost heeft. Het heeft voor velen (vrijwel iedereen) veel meer schade veroorzaakt dan dat er opgelost is. Lees [b]Irma[/b] en die nu kampt met parkinsonisme, ik ben mijn huis kwijt omdat ik jarenlang een zombie was en geen post meer opende.

Ik ben geen zombie meer, mijn huis moet verkocht worden en ik ga een zeer onzekere tijd tegemoet. Ik leef nu bij de dag en focus me op iets positiefs wat de volgende dag kan of gaat gebeuren. Ik kan zelfs naar een TV-programma uitkijken. Alles waar ik verder van geniet is mooi meegenomen en dat blijkt best wel veel te zijn.

In april 2009 ben ik begonnen met afbouwen door: twee dagen een hele en de derde dag een halve tablet te nemen, net zolang totdat ik me zeker twee weken goed genoeg voelde om weer een stapje te nemen.

Rose,

Bedankt voor je bericht. Ik inderdaad al begrepen dat iedereen zo’n beetje dezelfde ontwenningsverschijnselen heeft. Ik kreeg ze namelijk ook toen ik voor de eerste keer probeerde af te bouwen. Als ik nu ga beginnen met minderen doe ik het op de manier zoals op paxilprogress wordt aanbevolen, nl. 5-10% per 3-6 wk. minderen. Dit houdt wel in dat ik er waarschijnlijk 2 jaar over doe om van 20mg af te komen, maar dat je op deze manier toch nog redelijk normaal kunt functioneren. Ik moet nog wel de gehele week kunnen werken. En ik zit bij een financiële instelling die op dit moment met een fikse reorganisatie bezig is en alle medewerkers zitten in de onzekerheid wat betreft hun baan. Maar goed, dit weerhoudt mij er toch niet van om te stoppen met dit medicijn. Ik had ook al begrepen dat bepaalde voedingssupplementen erg goed waren, en ga die ook zeker gebruiken. Want het blijkt ook wel dat mensen die angstgevoelens of stress ondervinden meer magnesium, ijzer en zink nodig hebben. De omega-3 visolie capsules gebruik ik al sinds enige tijd.

Ik vind het erg te horen dat je je huis kwijt bent geraakt en vind het knap hoe je daar mee opgaat. Het is nogal wat wat je overkomen is. Ik wens je daar alle sterkte mee. Wat zo’n medicijn al niet teweeg brengt. Ik vind het onbegrijpelijk dat dit medicijn nog maar steeds klakkeloos voorgeschreven wordt.

Reageren

Lily-Rose, goed dat je het op die manier gaat doen, ik zou er alles voor over hebben om mijn cold-turkey ongedaan te maken en af te bouwen op de PaxilProgress manier…
Heb je trouwens ook een profiel op PP? Ik sta erop onder de naam Dutchguy, ben wel minder actief nou en de site richt zich ook vooral op afbouwens en lijkt niet erg blij meer te zijn met de aanwezigheid van de verstokte cold-turkeygangers zoals ik die jarenlang in de hel verblijven.
Een citaat van een van mijn membermaatjes: “Only those who went to (ssri wd) Hell know its skin-scorching temperature”.
Sterkte met afbouwen en hopelijk komen er er allemaal ooit echt doorheen!

Reageren

klaas: ik heb zelf al ondervonden in wat voor een hel je terechtkomt als je te snel afbouwt. Ik nam eerst een half tabletje (10mg)voor een aantal maanden en dat ging goed, en toen ben ik helemaal gestopt. Dat ging de eerste tijd goed, totdat de angstdromen begonnen, en ’s ochtends begon ik mij onrustig te voelen, daarna kon ik mij ook nergens meer op concentreren zo onrustig was ik. En dat werd van kwaad tot erger. Totdat ik weer naar de huisarts ging en weer 20mg voorgeschreven kreeg. Ik heb ook een profiel op PP nl. Aerynsamuelle. Ik zag indernaam de naam Dutchguy verschillende keren voorbij komen en ik had al een klein vermoeden dat jij dat wel eens kon zijn. (ik had voor ik naar PP ging alle pagina’s van dit onderwerp doorgelezen.) Ik wilde dat ik dit 2 jaar geleden had geweten hoe je op een verantwoorde manier kunt afbouwen, dan was ik nu een stuk verder geweest. Maar goed,…

Reageren

Ja de laatste 10 mg zijn het rampzaligst, ik heb ook korte tijd 20 mg geslikt en toen op eigen houtje naar 10 gegaan en daar geen enkel effect van gemerkt.
En omdat 10 mg volgens mijn huisarts een heel lage dosis was dacht ik steeds weer het nu te kunnen, maar het is juist de laatste 10, of zelfs laatste 5 waarvoor je eerst alle krochten van de Hel moet zien om er doorheen te komen. Met tapreren zou dat veel minder heftig moeten zijn.
Je kunt op PP trouwens het beste posten onder General Discussion, maar op zich weet je alles nu al. ALs je gaat taperen meot je nog kiezen tussen overstappen op de vloeibare versie of de pillen snijden/vijlen en wegen. Ik zou zelf het laatste doen als ik nog moest beginnen.

Reageren

Inderdaad, met die 10mg merkte ik niets, daarom dacht ik dat ik zo kon stoppen. Want wat is 10mg nou nog maar. Maar daar ben ik op een harde manier achter gekomen. Nooit geweten dat die 10 mg zo’n ellende teweeg kon brengen. Ik had zelf gedacht om op de vloeibare variant over te gaan, dat leek mij wat makkelijker dan het moeten afvijlen van een tabletje.

Reageren

hoi irma, schandalig, wat er met jou gebeurd is door deze troep…wordt gewoon boos, als ik dit lees!!! ik ben nu zelf bij een orthomoloculair arts, en die helpt te zoeken naar een weg om weer gezond te worden, en zij gelooft er heilig in dat via andere wegen dan wat de neuroloog voorschrijft,om tot een oplossing te komen…ik zit al een jaar thuis met, ontzettende pijnlijke voet en beenspieren…het is soms niet uit te staan, maar iedere dag is er eentje naar herstel!!! miv het nieuwe jaar raak ik mijn baan kwijt…ben daar eerst verdrietig om geweest, maar nu denk ik waai alemaal in een knoop, jullie zullen zien dat het echt aan de paroxetine heeft gelegen…mijn therapeute zei indertijd, als ik nog een half jaar langer aan deze troep zou zijn gebleven ik in de rolstoel terecht zou zijn gekomen ( tegen mij hadden ze gezegd, dat ik ms had) blijkt gewoon door deze troep te komen, het hele autonome zenuwstelsel is aan getast, en heeft idd dezelfde symtomen als ms!!!maar kom daar maar eens mee aan bij de neuroloog…er is toch onderzoek naar gedaan? nou ik zal vertellen, als het echt ms zou zijn geweest, dan zou er geen proressie in hebben gezeten, en dat is er nu wel (langzaam maar toch) maar ja als ik jou verhaal lees, is er weer iemand die een hel door moet…sterkte er mee!!! groeten ilona

Reageren

hoi allemaal,

ik lees op de site, dat iedereen, de gedachten wel eens heeft, waarom ben ik ik gestopt??? ik red het niet…jullie redden het wel, ik zit namelijk net zo diep in de shit als iedereen, moeite met lopen etc etc etc…maar aan deze troep blijven geeft op de lange termijn nog veel meer problemen, lees het voorbeeld van irma en saskia maar eens…en klaas en alle anderen, ik geef toe dat het zo een zware weg is, maar wel absoluut de goede weg, en om dan een gemakkelijk weggetje te zoeken,om hupatee weer naar een ander (maar niet beter middel) te grijpen, zonder te weten wat dit op de lange termijn doet!!!ook de huisartsen en neurologen niet!! is geen optie..en ik zag het gisteravond ook weer even heel somber in, maar vandaag ben ik weer trots op me zelf dat ik er vanaf ben, en ik ga er weer voor…alle goeds voor iedereen!!!!

Reageren

Uit jullie verhalen blijkt maar weer wat een troep het toch is, deze medicijnen, die veel meer met het lichaam doen dan ooit de bedoeling is geweest. Heb het altijd al eng gevonden dat niemand destijds kon voorspellen wat de lange termijn effecten zouden zijn van de nieuwe SSRI’s en nu wordt het langzaamaan duidelijk. Hierover is het laatste woord nog niet gezegd vrees ik…

Zelf bleef ik maar aankomen, terwijl ik altijd slank was geweest. Ook psychisch heeft het middel heel wat aangericht. Gisteren zei een vriendin van mij dat ze eindelijk, na jaren, de “echte Lette weer terug zag”. “Je hebt jezelf de mogelijkheid gegeven om weer jezelf te zijn”, voegde ze toe.
Hele mooie woorden die mij enorm goed hebben gedaan!

Groetjes en sterkte weer allemaal, wij komen er wel (met vallen en opstaan, maar zonder troep in ons lijf;))!
Lette

Reageren

Dat is wel een felicitatie waard, denk ik!

Reageren

[i]Gebruik van geneesmiddelen tegen depressies zgn. antidepressiva hebben een ontregelende werking op het autonome zenuwstelsel. Zo kunnen ze de kans op hart- en vaatziekten vergroten. Dit concludeert onderzoeker Carmilla Licht bij VUmc en GGZ inGeest. Zij vond ook dat depressieve en angstige patiënten die geen antidepressiva gebruikten geen last van deze ontregeling hadden. Goede nieuws is wel dat als men stopt met het gebruik van deze middelen ook de werking van het autonome zenuwstelsel weer teruggaat naar normaal niveau. Carmilla Licht promoveert 15 oktober bij VU medisch centrum. VUmc en GGZ inGeest werken intensief aan een compleet aanbod waarin somatische en psychische zorg integraal worden benaderd. [/i]

Bron: http://www.vumc.nl/zorg/nieuws/4653130/

Reageren

Wel wel ook Anoniem gaat het licht zien… 🙂
[i]Goede nieuws is wel dat als men stopt met het gebruik van deze middelen ook de werking van het autonome zenuwstelsel weer teruggaat naar normaal niveau[/i]
Dat is inderdaad goed nieuws, maar het slechte nieuws is dat je, als je pech hebt, een jarenlange helse rollercoaster doormoet voor je CNS weer naar een nromaal niveau hersteld is. En dat deze periode zo lang en gruwelijk is dat het voor veel mensen gewoon neit om door te komen is, al is het alleen a vanwege de onmogelijkheid om te werken tijdens ontwenning.
[i]VUmc en GGZ inGeest werken intensief aan een compleet aanbod waarin somatische en psychische zorg integraal worden benaderd[/i]
Kijk zo komen we ergens! En als nou het ontwenningssyndroom van SSRI’s nou eens in al haar gruwelijkheid wordt erkend door de voltallige medische wereld en er gerichte afkickprogramma komen die zijn gebassed op -ECHTE- kennis en niet op stupide afbouwschemaatjes van “een paar weken om de dag slikken” of andere lulkoek, dan gaat er wellicht ooit iets ten goede veranderen. Helaas hebben de vele SSRI doden daar niets meer aan, ieder leven dat nu nog gered kan worden is er 1 en is er dus geen tijd te verliezen!

Reageren

Sluit me weer volledig bij je aan Klaas!

De medische wereld wil ook niet erkennen wat de SSRI’s allemaal aanrichten, want dan kunnen ze ze nooit meer met goed fatsoen voorschrijven en er is nu eenmaal veel geld gemoeid met deze medicijnen. Bovendien biedt het artsen en psychiaters houvast om mensen een pilletje voor te kunnen schrijven als ze depressief zijn of angstklachten hebben.

Reageren

anoniem, ik ben hartstikke blij dat er een stukje erkenning komt uit een andere hoek…ook ik ben een slachtoffer…
het autonome zenuwstelsel is bij mij volledig aangetast!!!zelfs de neuroloog wist er niets van te melden en heeft mij indertijd het bericht gegeven dat ik ms zou hebben!!na een jaar vroeg ik of ik wel ms had,zijn antwoord was toen…soms denk ik moet ik het zeggen of niet???!!! hij wist het niet zeker…
mijn bedrijfs arts is vorige week naar hem toe gegaan,omdat ik bij hoog en bij laag vol houd dat het aan de paroxetine heeft gelegen…maar nu beweerd de neuroloog, jahoor mevrouw heeft ms en terwijl de bedrijfsarts altijd met me mee ging dat het aan de paroxetine lag….nu gelooft hij de neuroloog weer…spuugzat ben ik het…als ik ms zou hebben zou er niet zoveel vooruitgang inzitten…ik praat niet meer over de tong, laat geen speeksel meer lopen, kan weer overeind komen als ik op mijn hurken zit, kan zelf de trap weer opkomen, zak niet meer door mijn knieen, kan weer langer staan, kan weer zelf lopen…alleen maar vooruitgang!!!alleen dat onbegrip van de medici is voor mij met zoveel vooruitgang onbegrijpelijk…ik nodig alle heren dames medici uit voor een tocht naar santiago de compastella, en ze zullen zien wie hier gelijk heeft!!!! maar we gaan door,en zullen laten zien, wie de overwinnaars zijn!!!!

Reageren

Dat is geweldig nieuws dat GGZ InGeest samenwerkt met VuMC. Ik ben net door mijn arbo-arts doorverwezen naar GGZ InGeest.

Reageren