Miranda,
sluit me volledig aan bij Rose, die aangeeft dat de klachten van nu (stemmingswisselingen zijn de meest bekende zelfs) komen door het afkicken en niet door een psychische aandoening als “borderline”, waarvoor, zoals Klaas al aangeeft, geen enkel diagnostisch criterium is, evenmin als voor welke psychische aandoening dan ook. Laat je dus beslist geen ziekte aanpraten! Doe je ook niet trouwens, want je schrijft zelf al dat jouw stemmingen (die ik volledig herken) door het afkicken komen.
Ik denk dat therapie of gesprekken nu misschien best kunnen helpen, maar voor een diagnose is het nog te vroeg, omdat je als afkicker 1001 dingen “mankeert” die niks met jouw psyche, maar alles met het afkicken te maken hebben. Alleen een psycholoog of psychiater die dat volledig onderschrijft en deze klachen volledig herkent (en erkent)kan je nu (misschien) helpen met het omgaan van alles waar je tegen aanloopt.
Wat ik zelf trouwens moeilijk vind nu: het gebrek aan zelfvertrouwen (en gevoel van eigenwaarde). Normaal ben ik iemand met normaal zelfvertrouwen, maar zodat ik me depressief voel, daalt dit vertrouwen met de minuut, heel lastig om mee om te gaan! (ook al weet ik dat het door het afkicken komt!;)). Hoe is dat bij jullie?
Groetjes,
Lette

[i]maar zodat ik me depressief voel[/i]

[i]zodat[/i] moet zijn [i]zodra[/i]

Reageren

Lette,

Ik had ook altijd zelfvertrouwen en durfde alles aan. Vorige week moest ik mijn rijbewijs laten verlengen. ( Niets ernstigs, zou je toch denken). Ik was zo ontzettend opgefokt: gedachten als “stel dat er iets niet goed is en ik geen nieuw rijbewijs krijg”
, bijna bij het missleijke af. Waarom ??!! Geen idee, alles ging uiteraard goed. De twee dagen daarna was ik gewoon van slag van uitputting. Hoe kom ik op die rare gedachten waardoor ik zo opgefokt raak, dat het me twee dagen kost om me op te laden.

Inmiddels heb ik mijn nieuwe rijbewijs opgehaald zonder stress en uiteraard is alles normaal verlopen. Er zijn dagen achter elkaar dat ik me uitstekend voel en dagen waarin ik de neiging heb mezelf op te sluiten.

Lette, ik probeer het woord depressie in mijn denken te vermijden: ik denk/spreek nu liever over vervelende dagen. De kracht van woorden is enorm en wij zijn aan het afkicken.

Ik ben altijd positief en optimistisch ingesteld geweest en ik denk, dat je dat niet zomaar kwijt raakt.

Als ik me nu niet goed voel, probeer ik te achterhalen, waardoor dat komt: waar maak ik me druk over en welke reden is er om me daar druk om te maken.

We komen weer bij onze echte gevoelens terug en die hebben we heel erg lang niet meer gehad. Dat is best eng, maar iedere keer als ik weer iets met sucses gedaan heb, ben ik ronduit gelukkig. Dan weet ik dat ik dat het weer goedkomt, ook met mijn zelfvertrouwen.

Reageren

Hallo Toppers,

Ik ben net nieuw hier, heb me zojuist aangemeld.
Al veel berichtjes gelezen en herken wel veel moet ik zeggen.

Ben vanochtend naar de huisarts geweest met de vraag/mededeling om mijn paroxetine af te bouwen. Ik slik nu ongeveer 7 jaar dit medicijn en ben er wel klaar mee. Ik herken het zombie-gevoel ook heel goed. Wil mijn eigen “ik” weer terug. Momenteel denk ik mijn leven goed onder controle te hebben en wil heeeeeel erg graag op eigen kracht de rest van mijn leven induiken. Ik begon 7 jaar geleden met 40mg en op eigen kracht zit ik nu op 10mg. Van de huisartsenpraktijk heb ook ík 7 jaar lang geen kik gehoord. Heel slecht.

Dankzij jullie weet ik nu ook dat ik de laatste 10mg per 1mg moet afbouwen. Om de 6 weken. Dat ga ik nu ook doen. De huisarts kon ik he-le-maal niks mee trouwens. [b]”Als je wil afbouwen, moet je afbouwen”. “Als het niet gaat moet je jezelf een schop onder de kont geven en doorzetten”. “Als dat ook niet gaat ga je weer slikken”.[/b] En bedankt…

Dankzij jullie verhalen hierboven weet ik nu dat ik langzaam moet afbouwen. Bijna was ik cold turkey gaan afbouwen van mijn 10mg. Ben ik blij dat ik dat niet gedaan heb.

Zijn er meer mensen die het zo gedaan hebben zoals ik nu wil doen? En wat zijn jullie ervaringen?

Groetjes

Reageren

Jacobus,

Ik gebruikte ruim 10 jaar paroxetine.
Medio april 2009 ben ik begonnen met afbouwen en nu 9 en een halve week parox. vrij. Ik heb hele goede en hele slechte dagen. Toch worden de periodes dat ik me goed voel steeds langer en de periodes dat ik niet zo goed ben, korter.

Je komt op een zeker moment weer jouw eigen emotie’s tegen en dat is hard, hoor. Je begint jezelf dan steeds meer te realiseren, hoeveel gevoelens paroxetine weggedrukt heeft en dan blijken er vaak aanzienlijk veel meer problemen te zijn dan , voordat je het middel kreeg.

De periode van afbouwen van jouw laatste 10 mg. zou ik laten afhangen van hoe jij je voelt. Zorg er voor, dat je niet te snel gaat.

Heb jij last van bijverschijnselen?

Reageren

Hoi Rose,

Ik heb wel het idee dat ik niet heel erg depressief was voor de paroxetine. Door een nare periode was ik wel sombder en down en moest ik veel huilen en was ik verdrietig. Maar heb wel sterk het gevoel ik dat goed op kan vangen nu. Ik wil gewoon van die troep af. Een dierbare is bang dat ik weer verval in mijn oude patroon en vindt die 10mg niet zo erg. Waarom zou ik mezelf al die ellende op de hals halen als je je lekker voelt met die 10mg? Uiteraard weet die dierbare niet wat het is om het medicijn in je bloed te hebben. Die persoon snapt gewoon niet waarom ik wil stoppen.

Ik ben nog niet begonnen met afbouwen hoor. Dat ga ik binnenkort doen. Had wel eens een weekend dat mijn pilletjes op waren en ik vergeten was nieuwe te bestellen. Toen had ik 3 dagen niet geslikt. Toen kreeg ik ook last van electrische schokjes in mijn hoofd en vingers. Had hier al gelezen dat iedereen daar zowat last van krijgt. Maar dat had ik dus wel toen ik van 10mg naar 0 ging. Als ik van 1mg naar 0 ga hoop ik minder last van ontwenningsverschijnselen te krijgen.

Ben ook van mening dat ieder individu weer anders reageert op het afbouwen. Sommige klachten zullen hetzelfde zijn. Ik ben me ook bewust van de slechte dagen die ik zal ervaren maar ik WIL daar doorheen. Ik WIL die troep uit mijn lichaam…

Reageren

[i]maar ik WIL daar doorheen. Ik WIL die troep uit mijn lichaam…[/i]

Dat is de motivatie die je nodig hebt Jacobus. Dat, en het nadrukkelijke besef dat je hoe dan ook moeilijke momenten zult krijgen als je eenmaal helemaal bent gestopt, hoe langzaam je dat ook hebt gedaan. (En dat langzaam van belang is hoef ik je niet meer uit te leggen;)).
Het is van belang dat je nu al weet dat alles wat je zult gaan ervaren na het stoppen door het stoppen op zich komt en het dus geen “terugkerende psychische klachten” zijn. Na het stoppen hebben je hersenen nog een jaar nodig op weer in balans te komen, na alles wat deze medicijnen met ze hebben gedaan. Ik snap goed waarom je wilt stoppen en als ik zo lees wat jij schrijft denk ik dat het je ook zeker gaat lukken.

Rose, nog even over dat woordje depressief; je hebt helemaal gelijk. De kracht van woorden is enorm en wij zijn niet “depressief”, (dan zouden we ook niet van die goede momenten hebben) maar aan het afkicken en dat is iets heel anders. Wat jij schreef van dat rijbewijs vernieuwen herken ik helemaal. Het kost veel energie als alles je teveel is en/of je overal tegenop ziet, maar we moeten er toch doorheen helaas. En gelukkig zijn er ook de goede momenten. Ik heb een mindere week nu, maar zeg maar steeds tegen mezelf dat IK het leven nu anders ervaar en dat het leven op zich niet is veranderd, alleen mijn gevoel erover….

Groetjes,
Lette

Reageren

Afgelopen weekend heb ik dus twee dagen niet geslikt en dat merk ik nu ook. Zaterdag en zondag heb ik niet geslikt. Vanaf maandag wel weer. Ik had ze vergeten bij te bestellen, kon ze maandag pas ophalen.

Nu ben ik erg afwezig, duizelig en heb zweethandjes. Is dat normaal? Ik vraag me af hoe erg het is als ik 2 dagen niet geslikt heb…

Ik ga nog ff een weekje die 10mg slikken en dan ga ik beginnen met afbouwen. Heb al een schema opgezet. Elke 6 weken er 1mg af. Dan ben ik er volgend jaar september af. Eigenlijk duurt dat best lang maar ik denk dat het zo wel moet. Natuurlijk wil ik liever morgen er vanaf, maar ik hou die “1mg elke 6 weken” maar aan.

Reageren

JAcobus, 1 mg per 6 weken klinkt niet slecht maar het juiste advies is 5-10% per 3-6-weken. Het kan goed zijn dat als je rond de 5 mg zit, stappen van 1 mg nog te hoog zijn. Zeker bij de lagere doses is heel kleine stapjes nemen belangrijk. Vijlen en afwegen is dan essentieel en je hebt een weegschaaaltje nodig. Of je moet de suspensie nemen maar dat schijnt niet bij iedereen goed te werken. MAar je bent goed voorbereid en ik wens je alle succes bij het afkicken!

Reageren

Hoe bedoel je dat precies Klaas? Ik moet indd op de tast en het blote oog elke keer 10% eraf vijlen. Maar je stelt 5% voor? Dan zal ik aan de vloeibare variant moeten denk ik? En dat slaat niet bij iedereen goed aan?

Reageren

Jacobus, exact doseren is erg belangrijk! Met de hand gaat je dit niet goed lukken. Ik heb zelf geen ervaring omdat ik cold turkey ben gegaan van 10 mg en dat is het laatste dat aan te raden is… maar ik heb wel veel kennis opgedaan op PAxilProgress,
De overstap naar de vloeistof wordt wel gedaan maar schijnt soms problemen te geven ivm andere vulmiddelen. MAar het is zeker te proberen.
En anders moet ik je echt aanraden om exact af te wegen, oog en hand zijn hierbij niet nauwkeurig genoeg. Milligramweegschalen zijn te bestellen op Ebay voor enkele tientjes. Hierbij moet je goed beseffen dat het gewicht van een pil veel groter is dan de werkzame dosis omdat een pil grotendeel suit vulmiddel bestaat, een pil van 20 mg paroxetine kan wel 100 mg wegen… dus moet je de juiste fractie berekenen om exact te kunnen doseren.
Als ik het over mocht doen zou ik het beslist op deze manier doen!

Reageren

Ik heb 15 jaar seroxat/paroxetine gebruikt wegens paniekaanvallen.Ben ermee gestopt wel afbouwen natuurlijk.Heb nergens last van gehad ben erg blij dat ik van mijn paniekaanvallen verlost ben en natuurlijk ook van mij medicijngebruik.Ik ben van 20 naar 10 gegaan en toen naar 5 mg.Totaal geen afkickverschijnselen hoe ik het hier lees.

Reageren

Jacobus,

Ik denk, dat afbouwen een persoonlijke kwestie is en voor iedereen verschillend. Ik heb er 15 maanden over gedaan op eigen houtje. Als ik een tablet vergat, voelde ik s’avonds die hersenschokjes en nam het dan alsnog.

Jij zit nu op 10 mg. en ik denk, dat jij er eerder afbent dan september 2011. Een aanrader is om supplemenmten te nemen en heel erg veel water te drinken.

Ik heb diverse web-site’s gemaakt w.o. ook een over anti-depressiva. Ik heb erg veel geleerd tijdens mijn onderzoeken daarnaar en de bevindingen zijn voor mij nu absoluut de motivatie om er nooit meer aan te gaan en zoveel mogelijk mensen ervoor te waarschuwen. Ik mag de link niet noemen maar ik heb wel een hint naar de web-site. Sinds maart ben ik een site over echte humor aan het maken, heel erg leuk en erg goed voor mij en voor iedereen die eens goed wil lachen. De site heet Echtehumor en staat momenteel op de eerste plaats als je Googled. Via die site kun je contact met mij opnemen, zodat ik je naar nog meer motivatie kan verwijzen, nl. mijn site over AD.

Jij houdt dit vol, Jacobus en zeker als je weet wat ik nu weet en op mijn web-site staat. Als je de site vervolgens aan degene laat lezen, die het wel prima vindt met jou aan de paroxetine, dan kun je niet overtuigender zijn, in jouw motivatie.

Na bijna 10 weken parox. vrij, keek ik vanavond naar “Hollands got talent” en kreeg diverse keren kippenvel en tranen in mijn ogen van ontroering. Mijn echte emotie’s zijn weer terug en ik kan je niet vertellen hoe dankbaar ik daar voor ben.

Reageren

Alweer herkenbaar Rose, van die terugkerende emoties. Ik ben al een paar keer bij een TV uitzending ontroerd geraakt, is jaren niet meer voorgekomen en verbaast me keer op keer…

Karin, goed dat jij jouw ervaringen hier neerzet en daarmee aangeeft dat er ook mensen zijn die geen last krijgen na het gestopt zijn met AD!

Over het afbouwen: ik denk dat 1 mg minderen per 6 weken helemaal zo slecht nog niet is! (Ik deed het sneller!). Er zijn 1 mg tabletjes via de apotheek te krijgen Jacobus, waarmee je dus precies het aantal mg kunt doseren en in jouw geval kun je dan beginnen met 6 weken 9 mg etc. Hiervoor moet je wel een recept vragen bij de huisarts, maar het is zeker de moeite waard! Het is af te raden om over te stappen op de vloerbare AD, maar dat lees ik hier al van meer mensen gelukkig.

Groetjes,
Lette

Reageren

Karin,

Het is de eerste keer dat ik lees, dat er iemand zonder verschijnselen gestopt is met AD en ik vind het geweldig, dat jij de problemen die wij ondervinden niet hebt gehad.

Ik heb toch een vraag aan je: hoe kom jij hier terecht als je geen problemen met afkicken/stoppen van Paroxetine hebt gehad.

Ik heb nl. bewust gezocht naar site’s waar ik de problemen die ik heb, terug kon vinden. Als ik die problemen niet gehad zou hebben, was ik hier nooit terecht gekomen.

Lette,

Het zijn juist die terugkerende emotie’s, waar ik intens van geniet en me ook zeker niet voor schaam. Het verteld mij, dat ik weer echt kan genieten van mooie dingen die ik steeds meer ga zien.

Reageren